Συνέντευξη παραχώρησε η Λουκία Παπαδάκηκαι αναφέρθηκε τόσο στην καριέρα της στο θεατρικό σανίδι, αλλά και στις συνεργασίες της.
Η ηθοποιός μίλησε στην εκπομπή «Μέρα μεσημέρι με τη Μάριον» και αρχικά, αναφέρθηκε στις συνήθειες των θεατών που την εκνευρίζουν στις θεατρικές παραστάσεις.
«Μισώ θανασίμως τη στιγμή που θα χτυπήσει το κινητό ενός θεατή. Ακόμα και αρχηγοί κρατών, όταν μπαίνουν σε μία παράσταση ή εκδήλωση, δεν ασχολούνται με τα κινητά τους», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Στη συνέχεια, συμπλήρωσε πως πολύ συχνά, ειδικότερα όταν κάποιοι θεατές έχουν δωρεάν πρόσκληση για μια θεατρική παράσταση, δεν σέβονται τους ηθοποιούς.
Glomex Player(40599w16ki4e70hs, v-cj94ves2kiqx)
«Θέλω να μου επιτραπεί μία επισήμανση. Υπάρχει αυτή η συνήθεια της δωροθεσίας, των προσκλήσεων για τις παραστάσεις, όταν κάτι δεν το πληρώνεις, δεν το σέβεσαι. Είναι το εισόδημά μας. Πληρώνονται οι άνθρωποι, οι συνεργάτες μας, η παραγωγή, ο χώρος, οι λογαριασμοί. Προτιμούμε να έχουμε 30 εισιτήρια, αντί για 150», εξήγησε η ηθοποιός.
«Οι ηθοποιοί δεν είμαστε επαίτες, είμαστε επαγγελματίες. Έχω παίξει και άρρωστη και λυπημένη και πάρα πολύ χαρούμενη, που αυτό είναι μια ακραία κατάσταση», τόνισε αργότερα η Λουκία Παπαδάκη.
Τέλος, αναφέρθηκε στις θεατρικές συνεργασίες, από τις οποίες έχει περάσει μέχρι και σήμερα.
«Δεν έχω περάσει άσχημα σε θεατρική σεζόν. Τυγχάνει να μην έχω ανταλλάξει ούτε μισή κουβέντα με συνάδελφο ή συνεργάτη μου ποτέ. Ας μου εξηγήσει κανείς έναν λόγο σοβαρό, για τον οποίο θα γυρίσω τα πάνω-κάτω στη ζωή μου για έξι μήνες. Το βρίσκω διεστραμμένο και τρελό να μην είμαστε καλά. Βεβαίως και υπάρχουν ελαττώματα, αλλά δεν μπορούμε να συνυπάρξουμε, αν δεν είμαστε στιβαροί με τον εαυτό μας, ανοιχτοί κι ελαστικοί», είπε κλείνοντας η ηθοποιός.
Μια πρωτοβουλία του καφέ NESCAFÉ® φέρνει παιδιά της ΚΥΔΩΝ Special Team και παιδιά εργαζομένων της Nestlé στο ίδιο γήπεδο, δείχνοντας στην πράξη ότι ο αθλητισμός μπορεί να δημιουργεί χώρο για όλους.
Υπάρχουν μέρες που μοιάζουν μικρές στα μάτια των μεγάλων αλλά είναι τεράστιες για ένα παιδί. Η πρώτη μέρα στο σχολείο μετά τις διακοπές. Η σχολική εκδρομή που περιμένει εδώ και εβδομάδες. Η απαγγελία ενός ποιήματος μπροστά στην τάξη. Η πρώτη προπόνηση, ένας αγώνας, μια νέα γνωριμία.
Σε μια εποχή όπου η γεωπολιτική αβεβαιότητα, οι διαταραχές στις εφοδιαστικές αλυσίδες και ο διεθνής ανταγωνισμός επαναπροσδιορίζουν τις προτεραιότητες των κρατών, η παραγωγική βάση μιας χώρας αποκτά ξανά στρατηγική σημασία.