Το αντίο στη γενναία μαχήτρια της ζωής, Γωγώ Μαστροκώστα: Ο λυγμός της μάνας της και το «σ'αγαπώ» από τον άντρα και την κόρη της

Με σεβασμό στη νέα γυναίκα που χάθηκε έχοντας επί χρόνια δώσει μαθήματα θάρρους, δύναμης, αξιοπρέπειας με τη στάση της ζωής της, οι κάτοικοι του Ευηνοχωρίου Μεσολογγίου υποδέχθηκαν το απόγευμα της Τετάρτης τη δική τους Γωγώ Μαστροκώστα. Το τέλος της διαδρομής της βρίσκεται στον ίδιο τόπο όπου έκανε τα πρώτα της βήματα, τα πρώτα της όνειρα πριν «πετάξει» για να τα κατακτήσει.  Οι άνθρωποι στάθηκαν στην άκρη του δρόμου προς το ξωκκλήσι και την ταφή της, δακρύζοντας οι περισσότεροι  και σκύβοντας το κεφάλι μπροστά στον λυγμό της μάνας της. Το επαναλαμβανόμενο «αχ» της γυναίκας που υποδέχθηκε τη σορό του παιδιού της  λέγοντας «καλώς το αστέρι μου, καλώς το λουλούδι μου», μαζί με την πένθιμη καμπάνα ήταν τα μόνα που ακούγονταν. Στο τέλος,  μετά την ταφή, κι όταν όλοι  έφυγαν, ο Τραϊανός Δέλλας έμεινε μόνος του, επί ώρα, πάνω από τον τάφο της αγαπημένης του. 


Ως μαχήτρια της ζωής και όχι ως γυναίκα που «έχασε τη μάχη» είχε αποχαιρετίσει νωρίτερα, τη Γωγώ Μαστροκώστα που άφησε την τελευταία της πνοή στα 56 της χρόνια, ο άντρας της,  ο «Τράι» της και  η μοναχοκόρη τους, Βικτώρια. Η Γωγώ που στη δεύτερη μέρα της ζωής της Βικτώριας έμαθε ότι είχε καρκίνο, είχε εξομολογηθεί ότι είχε την αγωνία αν θα την έβλεπε να μεγαλώνει. Η Βικτώρια είναι μια νέα γυναίκα που μεγάλωσε με την αστείρευτη αγάπη της μάνας της και πλέον κρατά σφιχτά το χέρι του πατέρα της. Από τους δυο τους, έμαθε, όπως είπε, μετά την εξόδιο ακολουθία, τις θα πεί αγάπη, τι θα πει αξίες, αλλά αρνήθηκε να πει αντίο στη μαμά της. Είπε η Βικτώρια Δέλλα:  «Η μαμά μου έζησε τη ζωή της με χαμόγελο και περηφάνια. Αγάπησε βαθιά, έδωσε δύναμη σε όλους μας ξεχωριστά και πάλεψε με χαμόγελο, όχι με φόβο. Μου έμαθες να αγαπάω, να σέβομαι, να σκέφτομαι τον άλλον. Μαζί με τον μπαμπά μου έδειξες τι σημαίνει να έχεις αξίες. Τώρα ξέρω πως θα είσαι παντού μαζί μου», τόνισε, μην μπορώντας να συγκρατήσει τη συγκίνησή της». Κλείνοντας τον επικήδειο, η Βικτώρια Δέλλα αφιέρωσε στη μητέρα της έναν στίχο γεμάτο συναίσθημα: «Αν υπάρχουνε άγγελοι, ο δικός μου είσαι εσύ. Και αν υπάρχει αγάπη, είσαι η μοναδική. Σ’ αγαπώ μαμά. Δεν σου λέω αντίο γιατί θα είσαι για πάντα μέσα μου». 

@protothema.gr ❗️Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης πραγματοποιήθηκε η κηδεία της Γωγώς Μαστροκώστα, με την 18χρονη κόρη της, Βικτώρια, να λυγίζει τους πάντες εκφωνώντας τον επικήδειο λόγο για τη μητέρα της. ◾️Με τρεμάμενη φωνή και εμφανώς φορτισμένη συναισθηματικά, η νεαρή κοπέλα αποχαιρέτησε τη μητέρα της με λόγια αγάπης και ευγνωμοσύνης, περιγράφοντας τη γυναίκα που, όπως είπε, «έζησε τη ζωή της με χαμόγελο και περηφάνια». #protothema #greektiktok #tiktokgreece #news ♬ πρωτότυπος ήχος - protothema.gr

Ο Τραϊανός Δέλλας, που είδε συγγενείς, φίλους, συμπαίκτες, συνοδοιπόρους να στέκονται στο πλευρό του,  σ' αυτή την πιο δύσκολη στιγμή του,  μίλησε για τον «άγγελό του, την αγάπη του» και στην πραγματικότητα όλα όσα είπε στον χαιρετισμό του, θα μπορούσαν να ήταν δύο (επαναλαμβανόμενες άπειρες φορές) λέξεις: «σ' αγαπώ».  Αποκάλυψε μια ιδιαίτερα δύσκολη στιγμή, αυτής της μάχη που έδινε στο πλάι της Γωγώς. Οταν είδε  τον περασμένο Ιανουάριο, ότι δεν ήταν εκείνος «ο άγγελος», όπως τον αποκαλούσε, αλλά εκείνη. Αλλη μια αντίφαση στη ζωή τους: Οταν γιόρταζαν τα πεντηκοστά του γενέθλια στο νοσοκομείο και εκείνη την πήραν στην εντατική.  Είπε ο Τραϊανός Δέλλας:  «Άγγελέ μου, αγάπη μου, έτσι με φώναζες, έτσι με αποκαλούσες παντού, ο φύλακας άγγελός μου έλεγες. Στα πεντηκοστά μου γενέθλια όταν έμεινα μόνος μου στο δωμάτιο του νοσοκομείου, όταν σε πήραν για την εντατική λύθηκαν όλα ξαφνικά προς το μυαλό μου. Εσύ ήσουν άγγελος και όχι εγώ. Εσύ ήρθες στη ζωή μου να μου μάθεις πράγματα. Έλεγα ότι έχω υπομονή και επιμονή, αλλά πόσο μικρός ήμουν μπροστά σου. Με τη δική σου υπομονή σε όλα αυτά που έχεις περάσει, πόσο επιμονή για να τα ξεπέρασες. Η ομορφιά και η λάμψη σου μόνο σε άγγελο παραπέμπουν. Και αυτό είναι μια ακόμη απόδειξη ότι εσύ ήσουν άγγελος και όχι εγώ. Μου έριχνες στάχτη στα μάτια όλα αυτά τα χρόνια για να μην μπορώ να σε καταλάβω. Αλλά αυτή ξεπλύθηκε από τα δάκρυά μου, τις στιγμές που ήμουν μόνος στο δωμάτιο του νοσοκομείου. Για να μπορέσω να δω καθαρά την πραγματική σου μορφή και τα μαθήματα που μου έδινες».

Ο άνδρας που αποχαιρετούσε την αγάπη και τον έρωτα της ζωής του περιέγραψε σε λίγες λέξεις την κοινή τους πορεία- σχεδόν βιβλικά: Μαζί στα εύκολα και στα δύσκολα, κρατώντας ο ένας τον άλλο. «Όλα αυτά τα χρόνια ζούσα μια ζωή όπως την φανταζόμουν», είπε και συνέχισε: « Είμαστε μαζί. Κρατώντας ο ένας τον άλλο. Στα εύκολα, στα δύσκολα και στα πολύ δύσκολα δεν σε εγκατέλειψα ποτέ. Ούτε στιγμή. Πάντα είσαι στο μυαλό μου και πάντα είναι προτεραιότητά μου. Γιατί είσαι το μωρό μου. Σε κάθε Τράι που φώναζες ήμουν εκεί. Μαζί σου. Έζησα τις πιο όμορφες και τις πιο δύσκολες στιγμές. Αλλά και αυτές ακόμα ήταν μαζί σου, με ένα χαμόγελο που όλα έσβηναν. Όλες οι όμορφες στιγμές θα γίνουν αναμνήσεις. Αλλά και οι πολύ δύσκολες μαθήματα».

«Ξεκουράσου αγάπη μου, κουράστηκες πάρα πολύ». 


Κλείνοντας ο Τραϊανός Δέλλας, απευθυνόμενος πάντα στη γυναίκα που θα ερωτευόταν ξανά και ξανά, είπε:  «Τα σ' αγαπώ που σου έχω πει είναι πολύ λίγα γι' αυτό που αισθανόμουν για εσένα. Το ευχαριστώ είναι πολύ μικρό για αυτά που μου έδωσες. Και η ευγνωμοσύνη μου στον Θεό που μου χάρισε έναν από τους αγγέλους του για συντροφιά μεγάλη. Άσχετα αν δεν κράτησε περισσότερο. Αγάπη μου, άγγελέ μου, κάθε φορά που έπρεπε να αντιμετωπίσουμε ένα πρόβλημα υγείας σου, σου έλεγα, μην φοβάσαι, θα πάρω μια βαθιά ανάσα, θα βουτήξουμε και θα ξαναβγούμε στην επιφάνεια. Και βγήκαμε όλες τις φορές. Απλά αυτή τη φορά κολυμπούσαμε σε ωκεανό. Αλλά και πάλι σου είπα, μην φοβάσαι, εγώ είμαι δίπλα σου, εσύ μόνο κολύμπα και το έκανες. Όμως τα κύματα που μας χτυπούσαν ήταν κάθε φορά και πιο δυνατά. Και στο τελευταίο σε έχασα από δίπλα μου. Ξεκουράσου αγάπη μου γιατί κουράστηκες πάρα πολύ. Και πέτα, πέτα ψηλά, μακριά από κάθε ασθένεια, μακριά από κάθε φθόνο, μακριά από κάθε μικρότητα αυτού του κόσμου. Αλλά όπου και να είσαι να ξέρεις, η αγάπη όλων μας θα σε φτάνει. Και ένα κομμάτι θέλω να πω, που αφιερώναμε ένας τον άλλον. Αν ήξερα που πήγαινα να μπλέξω και σε τι παιχνίδι άδικο να μπλέξω, αν ήξερα τι με περίμενε, να ήσουν σίγουρη. Να ήσουν σίγουρη ότι πάλι, πάλι, πάλι σε σένα θα ερχόμουν, πάλι και ξανά θα σε ερωτευόμουνα. Από την ίδια τη σκανδάλη δεν θα φοβόμουνα, πως για μια φορά και πάλι θα ξανασκοτωνόμουνα. Ένα μεγάλο ευχαριστώ που είστε όλοι εδώ. Για να είστε εδώ όλοι κάτι σας έχει δώσει. Ένα χαμόγελο, μια συμβουλή, μια αγκαλιά. Μια στιγμή. Κρατήστε τις αυτές τις στιγμές. Να αγαπιέστε επειδή μπορείτε. Εμείς θέλαμε να αγαπηθούμε περισσότερο, να αγκαλιαστούμε περισσότερο, αλλά δυστυχώς δεν μπορούσαμε. Αυτό θα ήθελα να είναι ένα μήνυμα. Ήταν μια μαχήτρια, δεν λύγισε ποτέ. Και αισθάνομαι τόσο μικρός μπροστά της, σε αυτό που μας έχει μάθει, έχει μάθει την κόρη μας». 

Η εξόδιος ακολουθία για τη Γωγώ Μαστροκώστα εψάλη στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος στο Ελληνικό, παρουσία εκατοντάδων ανθρώπων από τον χώρο του αθλητισμού, του θεάματος, συγγενείς και φίλοι της οικογένειας Μαστροκώστα- Δέλλα.