Δημογραφικό και ελάχιστη βάση εισαγωγής «αδειάζουν» τα αμφιθέατρα και φέρνουν αλλαγές στον χάρτη των ΑΕΙ - Τι ζητούν οι πρυτάνεις
Η εκτίμηση που υπάρχει είναι ότι το πρόβλημα θα γίνει πιο ορατό μέσα στο 2026 καθώς ολοκληρώνουν τα χρόνια τους στο Λύκειο οι μαθητές που γεννήθηκαν την περίοδο 2009-2010, οπότε ξεκίνησε να επιδεινώνεται το δημογραφικό
Η πραγματικότητα αυτή φαίνεται ότι προκαλεί αναδιάταξη του χάρτη της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης - ενδεικτικά με αλλαγές σε ξεπερασμένα αντικείμενα σπουδών- όπως αναφέρει η Καθημερινή.
Η εκτίμηση που υπάρχει είναι ότι το πρόβλημα θα γίνει πιο ορατό μέσα στο 2026 καθώς ολοκληρώνουν τα χρόνια τους στο Λύκειο οι μαθητές που γεννήθηκαν την περίοδο 2009-2010, οπότε ξεκίνησε να επιδεινώνεται το δημογραφικό.΄
Ηδη φέτος, ενώ το υπουργείο Παιδείας ανακοίνωσε ότι θα διατεθούν 68.788 θέσεις για το ακαδημαϊκό έτος 2025-2026 στα ΑΕΙ, λόγω της ΕΒΕ έμειναν από τους υποψηφίους συνολικά 10.636 κενές θέσεις.
Νέα δεδομένα δημιουργεί, παράλληλα, και η λειτουργία των μη κρατικών πανεπιστημίων τα οποία εκτιμάται ότι θα απορροφήσουν περίπου το 10% των νέων φοιτητών.
«Πρέπει να ξεκινήσει διάλογος για την αναδιάρθρωση του ακαδημαϊκού χάρτη, με στόχο να δημιουργηθούν λιγότερα αλλά ισχυρότερα πανεπιστήμια» υποστηρίζει στην Καθημερινή ο πρύτανης του Πανεπιστήμιου Πατρών, Χρήστος Μπούρας ενώ στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και η η πρύτανης του Παντείου Πανεπιστημίου, Χριστίνα Κουλούρη: «Θα πρέπει τα ΑΕΙ να έχουν την ευελιξία να αποφασίζουν ποια τμήματα θα δημιουργούν και ποια θα αντικαθιστούν, με στόχο να είναι πιο ανταγωνιστικά. Το θέμα είναι πολυπαραγοντικό. Για παράδειγμα, νέα τμήματα με αντικείμενο υψηλής ζήτησης, όπως η Νομική, σε περιφερειακά ΑΕΙ θα προσείλκυαν υποψηφίους».
Σε μια καθημερινότητα που κινείται σε ολοένα και πιο εντατικούς ρυθμούς, ο ποιοτικός ύπνος αναδεικνύεται ως μία από τις πιο ουσιαστικές μορφές φροντίδας του εαυτού μας. Εδώ, η επιλογή του κατάλληλου στρώματος αποκτά ιδιαίτερη σημασία, κάτι που η JYSK γνωρίζει καλά.
Αν μπορούσαμε να ανοίξουμε ένα παράθυρο και να κοιτάξουμε τον κόσμο εκεί γύρω στο 2050, το πιθανότερο είναι ότι δεν θα βλέπαμε έναν πλανήτη αγνώριστο, αλλά έναν κόσμο που θα έχει αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί.