Το Fame από την Νέα Υόρκη μετακόμισε σε μια γειτονιά του Πειραιά

Συγχωρείστε με αλλά δεν ξέρω να σας πω και πολλά πράγματα για το The Voice και τα άλλα τηλεοπτικά Talent Shows. Αντίθετα, μπορώ να σας πω για το που βρίσκεται και λειτουργεί ένα εγχώριο Fame – ανώτερο από ψυχή και καρδιά και ταλέντο από εκείνο που κατέγραψε η κάμερα του Alan Parker με ιστορίες από τους μαθητές του High School of Performing Arts στη Νέα Υόρκη, (γνωστό σήμερα ως Fiorello H. LaGuardia High School. Το δικό μας Fame βρίσκεται σε μια γειτονιά της πιο ιστορικής εργατούπολης του Πειραιά, στον ενιαίο δήμο Δραπετσώνας Κερατσινίου. Πιο συγκεκριμένα, Καλλιτεχνικό Σχολείο Κερατσινίου Δραπετσώνας, στην οδό Ελ. Βενιζέλου 98 στο Κερατσίνι. 

Ένα σχολείο ξεχωριστό από κάθε άποψη. Πρώτα, πρώτα γιατί είναι ένα σχολείο που συνδυάζει το στοιχείο της ελευθερίας με εκείνο της αριστείας. Οι εν δυνάμει ηθοποιοί και σκηνοθέτες, χορευτές και χορογράφοι, ηθοποιοί και ζωγράφοι των 12, 13, 14 ετών μπορούν να εκφράζονται ανοικτά και ελεύθερα μέσω της τέχνης τους. Άλλωστε, όπως «λέει» και το μότο του site του σχολείου (ναι, το σχολείο έχει και δικό του site!) "Δεν υπάρχει τίποτα που να μην μπορεί να το εκφράσει η τέχνη". Αλλά, για να βρεθεί ένα παιδί με ταλέντο σε αυτό το φυτώριο καλλιτεχνικής δημιουργίας και έκφρασης και για να του δοθούν οι ευκαιρίες να «βλαστήσει» θα χρειαστεί να δώσει εξετάσεις. Εισαγωγικές εξετάσεις, μια ξεχασμένη έννοια στο χώρο της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Το πρωί της Πέμπτης 18 Οκτωβρίου στους χώρους του Καλλιτεχνικού Σχολείου έγινε μια μικρή εκδήλωση με τους μαθητές παρόντες και πρωταγωνιστές και ακροατήριο εκπροσώπους της Εθνικής Τράπεζας (Νέλλη Τζάκου – Λαμπροπούλου, Βασίλης Καραμούζης, Χρήστος Ασημακόπουλος κ.α), των υπουργείων Οικονομίας και Ανάπτυξης (ο ειδικός γραμματέας ΣΔΙΤ Νίκος Μαντζούφας) και Παιδείας, της αναδόχου εταιρείας ΑΤΕΣΕ ( κατασκεύασε το σχολείο στο πλαίσιο μιας σύμβασης ΣΔΙΤ και είναι υπεύθυνη για τη συντήρηση και τεχνική διαχείρισή του, ενώ θα πραγματοποιήσει και επιπλέον επενδύσεις συντήρησης κατά τη διάρκεια της σύμβασης, ώστε τα σχολεία να παραμένουν σε άριστη κατάσταση καθ' όλη την διάρκεια της σύμβασης των 25 χρόνων και μετά τη λήξη της).



Το τελευταίο κομμάτι αξίζει της προσοχής μας. Το σχολείο στο Κερατσίνι είναι ένα από τα 24 σχολεία στην Αττική που φτιάχτηκαν σε χρόνο ρεκόρ (από την στιγμή που ξεπεράστηκαν αλλά κρίσιμα ζητήματα που αφορούσαν τις εμπλοκές του κράτους) με τη μέθοδο ΣΔΙΤ. Πρόκειται για ένα σχολείο με σύγχρονες υποδομές που ενσωματώνει ένα ιστορικό μνημείο της περιοχής, τα «Λουτρά Παλατζιάν».

Στο site του σχολείου και πιο συγκεκριμένα, στην ενότητα Ιστορική Αναδρομή διαβάζουμε: (…)Τα γνωστότερα απ’ όλα ήταν τα λουτρά «Βαλκάνια» στο Κερατσίνι, τα οποία ονομάζονταν επίσης «Λουτρά Παλαντζιάν» από το όνομα του Αρμένιου ιδιοκτήτη τους. 

Η κατασκευή τους άρχισε το 1932 στην εσωτερική πλευρά του οικοπέδου επί της οδού Ελ. Βενιζέλου 100-102 (περιοχή Ανάστασης). Την εποχή αυτή ο Αρτίν Παλαντζιάν είχε ήδη εγκαταστήσει ηλεκτρογεννήτριες με τις οποίες τροφοδοτούσε μερικούς αργαλειούς υφαντουργίας, που αποτελούσαν και την κύρια επαγγελματική του δραστηριότητα. 

Ο πολυπράγμων Παλαντζιάν σκέφτηκε πως τα χαμάμ ήταν ήδη γνωστά στους πρόσφυγες, γεγονός που σήμαινε ότι η επιτυχία θα ήταν σχεδόν εξασφαλισμένη.

Πράγματι, η ανταπόκριση ήταν μεγάλη και γρήγορα οι κτιριακές εγκαταστάσεις των λουτρών «Βαλκάνια» επεκτάθηκαν. Ιδιαίτερα προσεγμένες και πολυτελείς, την περίοδο της ακμής τους διέθεταν 46 χαμάμ, 10 ιαματικούς λουτήρες και 28 διαμερίσματα ανάπαυσης των λουομένων, όλα κατασκευασμένα από λευκό μάρμαρο.

Οι πελάτες εκτός από χαμάμ μπορούσαν να κάνουν θαλάσσια λουτρά (θερμά ή κρύα) με νερό που μετέφεραν συνεχώς υδροφόρα οχήματα, ή να κάνουν ειδική θεραπεία με θειούχα ή ιαματικά νερά. Επίσης εξυπηρετούντο ασφαλισμένοι συνταξιούχοι διαφόρων ασφαλιστικών ταμείων, όπως του ΣΕΚ, του Οίκου Ναύτου κ.κ., ενώ δεν ήταν λίγες οι φορές που ο Δήμος Κερατσινίου αναλάμβανε τα έξοδα άπορων δημοτών που έπασχαν κυρίως από αρθρίτιδα, προκειμένου να κάνουν λουτροθεραπεία. Τα λουτρά «Βαλκάνια» λειτούργησαν κανονικά για σαράντα χρόνια, έως το 1972, οπότε και διέκοψαν εξαιτίας της πετρελαϊκής κρίσης και της μείωσης των πελατών.

Το 1986 ο Δήμος Κερατσινίου προέβη σε αναγκαστική απαλλοτρίωση υπέρ του ΟΕΚ για την ανέγερση δημοτικού σχολείου, ενώ το κτίσμα κηρύχθηκε διατηρητέο από το Υπουργείο Πολιτισμού».

Με άλλα λόγια, η ιστορία και η παράδοση της περιοχής συναντά τη σύγχρονη δημιουργία και έκφραση ως ένα κομμάτι του σύγχρονου αστικού πολιτισμού.



Το πρωί της Πέμπτης τα παιδιά έδωσαν δείγματα του ταλέντου τους, ενός απενοχοποιημένου ταλέντου που ψάχνει τρόπους να εκφράσει και να εκφρασθεί… Μια ομάδα μαθητών – ένα αγόρι και εννέα κορίτσια- χόρεψαν ένα κομμάτι εμπνευσμένο από το Tim Burton's The Nightmare Before Christmas, ενώ η Εύα και ο Νίκος – από την κατεύθυνση του Θεάτρου & Κινηματογράφου- έπαιξαν μια σκηνή από τον Ταρτούφο του Μολιέρου. Και πως αλλιώς να γινόταν όταν αυτό το σχολείο διαθέτει πέραν όλων των άλλων αίθουσες με ειδικά δάπεδα για χορευτικές και θεατρικές ασκήσεις, διαδραστικούς πίνακες, μηχανήματα προβολής, ένα πλήρως εξοπλισμένο – ακόμη και με 3D printer- εργαστήριο πληροφορικής με χορηγό την Εθνική Τράπεζα. 

Με άλλα λόγια, το Fame είναι εδώ! Και κάτι τελευταίο: Μακάρι, ένας από τους μαθητές που θα αποφοιτήσει από το Καλλιτεχνικό Σχολείο στην εργατούπολη του Πειραιά να μπορεί να χορέψει και να ζωγραφίσει αποδεικνύοντας μας ότι «στην Δραπετσώνα έχουμε ζωή»!