Βασίλης Κωνσταντόπουλος

Ο Ολυμπιακός ήξερε τι παιχνίδι τον περίμενε απέναντι στη Σπάρτα Πράγας. Μια ομάδα ταχυδυναμική, σκληροτράχηλη, με κορμιά, τρεξίματα και διάθεση να μετατρέψει αρκετές στιγμές του αγώνα σε προσωπικές μάχες. Απέναντι σε τέτοιους αντιπάλους υπάρχει ένας κίνδυνος. Αν από το πρώτο δυνατό μαρκάρισμα δείξεις ότι «μασάς», πολύ γρήγορα μπορεί να χάσεις πρώτα την ψυχραιμία σου και μετά τον έλεγχο του ρυθμού. Ο Ολυμπιακός δεν έπεσε σε αυτή την παγίδα. Αντίθετα, κέρασε τη Σπάρτα το δικό της... φάρμακο.

Οι αριθμοί των μονομαχιών εξηγούν αρκετά από όσα συνέβησαν στο Καραϊσκάκη. Οι «ερυθρόλευκοι» κέρδισαν το 57% των συνολικών μονομαχιών, υποχρεώνοντας για πρώτη φορά τη Σπάρτα στο φετινό Europa League να πέσει κάτω από το 50% σε αυτή την κατηγορία. Ακόμη πιο εντυπωσιακή ήταν η εικόνα στον αέρα. Απέναντι στα ψηλά κορμιά των Τσέχων, ο Ολυμπιακός κέρδισε 21 από τις 29 εναέριες μονομαχίες, ποσοστό 72%. Δεν απέφυγε λοιπόν τη δύναμη της Σπάρτα. Μπήκε στο δικό της γήπεδο και την κέρδισε εκεί.

Κάπως έτσι δημιούργησε τις συνθήκες για να παίξει στη συνέχεια το δικό του ποδόσφαιρο. Ο Ολυμπιακός ολοκλήρωσε την αναμέτρηση με 23 τελικές και 2,16 xGoals, την ώρα που η Σπάρτα έμεινε στο 0,67. Η νίκη ήταν πέρα για πέρα δίκαιη. Το γεγονός ότι χρειάστηκαν 23 προσπάθειες για να έρθει ένα γκολ είναι μια άλλη συζήτηση και, πλέον, ένα θέμα που επαναλαμβάνεται αρκετά ώστε να μην μπορεί να προσπεραστεί.

Ο Ιμανόλ μαθαίνει τον Ολυμπιακό και ο Ολυμπιακός τον Ιμανόλ

Σε κάθε παιχνίδι γίνεται λίγο πιο εμφανής η επιρροή του Ιμανόλ Αλγκουαθίλ. Όχι επειδή όλα λειτουργούν τέλεια, αλλά επειδή αρχίζει να διαβάζει καλύτερα τι μπορεί να πάρει από το ρόστερ του και πότε πρέπει να επέμβει. Απέναντι στη Σπάρτα, το φρεσκάρισμα των δύο άκρων της άμυνας στο 75' αποδείχθηκε κίνηση που άλλαξε το ματς.

Τρία λεπτά αργότερα ο Πέντερσεν, που μόλις είχε περάσει στον αγωνιστικό χώρο, έκανε την ενέργεια της βραδιάς. Πήρε την πλευρά, απέφυγε τον αντίπαλό του και έβγαλε μια σέντρα ακριβώς εκεί όπου ένας επιθετικός θέλει να τη βρει. Ο Γκονζάλες έκανε αυτό που έχει αρχίσει να γίνεται δικό του χαρακτηριστικό. Μύρισε τη φάση, βρέθηκε στο σωστό σημείο και έστειλε την μπάλα στα δίχτυα και με τη βοήθεια της τύχης (ή του Μάνσβερκ).

Το σημαντικότερο στοιχείο της περιόδου που διανύει ο Ολυμπιακός είναι η υπομονή που έχει αποκτήσει μέσα στα παιχνίδια του. Δεν πανικοβλήθηκε όταν οι ευκαιρίες του πρώτου ημιχρόνου πέρασαν ανεκμετάλλευτες. Δεν άρχισε να παίζει βιαστικά όταν περνούσε η ώρα και το 0-0 παρέμενε. Συνέχισε να ψάχνει τη στιγμή του, με τον Ιμανόλ να χρησιμοποιεί τον πάγκο του και τελικά να δικαιώνεται.

Οι μεσοεπιθετικοί πρέπει να... ξεμπουκώσουν

Υπάρχει, όμως, ένας αστερίσκος που μεγαλώνει από παιχνίδι σε παιχνίδι. Ο Ολυμπιακός δημιουργεί πολύ περισσότερο απ' όσο σκοράρει. Οι 23 τελικές για ένα γκολ απέναντι στη Σπάρτα είναι το τελευταίο παράδειγμα μιας ομάδας που φτάνει με συνέπεια γύρω και μέσα στην αντίπαλη περιοχή, αλλά χρειάζεται υπερβολικά πολλές προσπάθειες για να πάρει αυτό που δικαιούται από την παραγωγή της.

Μέχρι τώρα βρίσκει τον τρόπο. Ένα γκολ αρκεί, η άμυνα κρατάει και οι νίκες συσσωρεύονται. Αυτό όμως δεν μπορεί να αποτελεί μόνιμη συνταγή, ειδικά όσο ανεβαίνει το επίπεδο των αντιπάλων. Δεν γίνεται κάθε βράδυ η άμυνα να ζητά από τον Ορτέγκα να κατεβάσει τα ρολά και από ολόκληρη την ομάδα να προστατεύσει ένα εύθραυστο 1-0.

Ζέλσον, Ζότα, Τσικίνιο και γενικότερα οι παίκτες που κινούνται πίσω και γύρω από τον φορ πρέπει να αρχίσουν να γεμίσουν περισσότερα γκολ την "ερυθρόλευκη" εξίσωση. Να ξεκλειδώσουν, να ξεμπουκώσουν, πείτε το όπως θέλετε. Οι φάσεις δημιουργούνται και αυτό είναι το δύσκολο κομμάτι για μια ομάδα. Τώρα χρειάζεται να αρχίσουν να καταλήγουν με μεγαλύτερη συχνότητα στα δίχτυα.

Μέχρι να συμβεί αυτό, ο Ολυμπιακός του Ιμανόλ έχει μάθει να ζει και με το 1-0. Απέναντι στη Σπάρτα χρειάστηκε πρώτα να τη νικήσει στις μονομαχίες, να αντέξει στο παιχνίδι δύναμης και να περιμένει χωρίς να χάσει το μυαλό του.