Σταύρος Σουντουλίδης

Το όμορφο καράβι του νέου ΠΑΟΚ, ευτυχώς, δεν βούλιαξε στα πέριξ της ανακαινισμένης PAOK Sports Arena και, για καλή του τύχη, ο Αντρέα Τρινκιέρι δεν χρειάστηκε στο τέλος της πρώτης ευρωπαϊκής βραδιάς να περισυλλέξει τους ναυαγούς του.

Για τρεις περιόδους, πάντως, το πράγμα δεν πήγαινε καθόλου καλά. Η ομάδα ήταν αγχωμένη, οι παίκτες έπαιζαν για πρώτη φορά μπροστά στο κοινό τους και ήταν λογικό να θέλει ο καθένας να δείξει κάτι παραπάνω. Δεν έμπαινε και τίποτα! Από την άλλη, η Μανρέσα, παρά την απίστευτη ταλαιπωρία μέχρι να φτάσει στη Θεσσαλονίκη, αποδείχθηκε ένα εξαιρετικό σύνολο. Με πολύ χαμηλότερο μπάτζετ, αλλά με συγκεκριμένο πλάνο και ξεκάθαρους ρόλους, έβαλε δύσκολα στον «Δικέφαλο» και του υπενθύμισε από την πρώτη κιόλας αγωνιστική ότι στο φετινό EuroCup δεν θα χαρίσει κανείς τίποτα.

Η εμφάνιση ήταν μέτρια, στα όρια της κακής, όπως παραδέχθηκε και ο ίδιος ο Τρινκιέρι. Ο Ιταλός, εκτός από ευαίσθητος και κατά περίσταση εκρηκτικός, αυτοσυστήνεται και ως «τίμιος, ντόμπρος και ξεκάθαρος». Δεν είχε κανέναν λόγο να ωραιοποιήσει όσα είδε. Ο ΠΑΟΚ έπαιξε στο μεγαλύτερο διάστημα δίχως ιδιαίτερη στόχευση, με ελάχιστες συνεργασίες και μια ανεξήγητη επιμονή στο μακρινό σουτ. Κάποια στιγμή το ποσοστό του έξω από τα 6,75 μ. βρισκόταν στο τραγικό 16%, αλλά η μπάλα εξακολουθούσε να μη φτάνει κοντά στο καλάθι. Κι όμως, στο τέλος το κοντέρ έγραψε 93 πόντους! Οι 35 από αυτούς μπήκαν στην τελευταία περίοδο.

Μερικές φορές το μπάσκετ έχει τον τρόπο του να σου θυμίζει πόσο γρήγορα μπορεί να αλλάξει μια ολόκληρη βραδιά.

Μέχρι να συμβεί αυτό, ο Νικ Καλάθης κουβαλούσε όσο μπορούσε. Ήταν παντού, προσπαθούσε να βάλει μια τάξη στο παιχνίδι, να διαβάσει τις καταστάσεις, να κρατήσει την ομάδα όρθια. Και όταν έφτασε η ώρα να καθαρίσει η δουλειά, ανέλαβε ο Μπριν Ταϊρί. Ωραίος τύπος! Ο άνθρωπος που πέρυσι κουβαλούσε σχεδόν μόνος του τον ΠΑΟΚ, φέτος μπήκε σε μια ομάδα γεμάτη προσωπικότητες και ανταγωνισμό. Είχε και τον τραυματισμό του, έχασε τα φιλικά, ίσως να χρειάστηκε λίγο χρόνο για να βρει τα πατήματά του μέσα στις νέες συνθήκες. Πέτυχε τους 19 από τους 20 πόντους του στην τελευταία περίοδο, με τέσσερα τρίποντα χωρίς να χάσει σουτ! Πήρε ένα παιχνίδι που είχε στραβώσει επικίνδυνα και το γύρισε μόνος του προς τη σωστή κατεύθυνση.

Σύντομα θα το βρει και ο Ραίκουαν Γκρέι. Ήδη απέναντι στη Μανρέσα έβγαλε ορισμένες τρομερές άμυνες και άρχισε να πατάει καλύτερα, ειδικά στην τρίτη περίοδο. Ένα δικό του κάρφωμα, μάλιστα, ήταν η αφορμή για τη μεγάλη διακοπή των 35 λεπτών, μέχρι να διορθωθεί το πρόβλημα με το στεφάνι στη μία από τις δύο καινούργιες μπασκέτες του ανακαινισμένου γηπέδου.

Κι εδώ υπάρχει ένα ζήτημα που ο ΠΑΟΚ πρέπει να λύσει άμεσα: η διαφαινόμενη απόκτηση του Ντονάτας Μοτιεγιούνας αλλάζει τα δεδομένα στη γραμμή των ψηλών και όλα δείχνουν ότι ο Κλίφορντ Ομορούγι οδηγείται προς τον δανεισμό. Η μη χρησιμοποίησή του ούτε για ένα δευτερόλεπτο από τον Τρινκιέρι ενίσχυσε αυτή την αίσθηση. Ο «Δικέφαλος», άλλωστε, πρέπει πλέον να αρχίσει να σκέφτεται σοβαρά και τη διαχείριση του ρόστερ του. Το Σάββατο ξεκινά το ελληνικό πρωτάθλημα στη Μύκονο και τα συνεχόμενα παιχνίδια δεν αφήνουν πολλά περιθώρια.

Μην ξεγελιόμαστε, πάντως, από το τελικό +15. Το φετινό EuroCup είναι πολύ δυνατή διοργάνωση, με άλλες ταχύτητες και διαφορετικό τέμπο. Όποιος πιστεύει ότι ο ΠΑΟΚ θα το πάρει περπατώντας και θα μοιράζει τριαντάρες κάθε εβδομάδα, καλό είναι να ξαναδεί τις πρώτες τρεις περιόδους με τη Μανρέσα. Δεν υπάρχουν μόνο τα μεγάλα ονόματα και τα φανταχτερά ρόστερ. Υπάρχουν και ομάδες που δεν γεμίζουν το μάτι, αλλά παίζουν σωστό μπάσκετ και μπορούν εύκολα να σου κάνουν τη ζημιά. Γι' αυτό χρειάζονται προσοχή, υπομονή και κυρίως διάρκεια. Η σεζόν θα είναι τεράστια και ο ΠΑΟΚ βρίσκεται ακόμη στην αρχή μιας διαδρομής που, όσο ενδιαφέρουσα κι αν μοιάζει, δεν θα είναι στρωμένη με ροδοπέταλα.

Περνώντας, τώρα, από το παρκέ στην εξέδρα, το πρώτο πράγμα που καταλαβαίνεις μπαίνοντας στο «ασπρόμαυρο», πλέον, «Παλατάκι» είναι ότι ο χώρος έχει ομορφύνει. Έχει γίνει πιο σικάτος, πιο κυριλέ, χωρίς να χάσει τον χαρακτήρα του. Έφυγαν εκείνα τα παρδαλά διαφημιστικά μπάνερ της κακιάς ώρας και αντικαταστάθηκαν από σκούρα γκρι καλύμματα. Τα χαμηλά κάγκελα περιμετρικά του γηπέδου έδωσαν τη θέση τους σε πλέξι γκλας, ενώ μπήκαν «Δικέφαλοι» στις τέσσερις γωνίες. Το πιο εντυπωσιακό, βέβαια, είναι ο μεγάλος «Δικέφαλος Αετός» στην οροφή. Μια εικόνα που τραβάει αμέσως το βλέμμα και δίνει στο γήπεδο μια διαφορετική ταυτότητα.

Η μεγαλύτερη αλλαγή, ωστόσο, δεν βρίσκεται ούτε στην οροφή ούτε στα καινούργια καθίσματα. Βρίσκεται στις εξέδρες. Πολύς καινούργιος κόσμος, άνδρες, γυναίκες, οικογένειες, άνθρωποι κάθε ηλικίας. Και το πιο ευχάριστο απ' όλα; Περισσότερα από χίλια παιδιά μέσα στο γήπεδο! Οι παλιοί θα χρειαστεί να οπλιστούν με λίγη υπομονή. Ο μπασκετικός ΠΑΟΚ έχει γίνει πλέον mainstream. Προσελκύει ανθρώπους που μπορεί μέχρι χθες να μην είχαν πατήσει ποτέ στο Παλατάκι και αυτό δεν είναι κακό. Το αντίθετο. Είναι ίσως η σημαντικότερη κατάκτηση αυτής της νέας προσπάθειας, πριν ακόμη αρχίσουμε να μετράμε νίκες, προκρίσεις και τίτλους.

Κάπου εδώ έρχεται και η ιστορία του Μάρκους Φόστερ, που μου άρεσε περισσότερο από αρκετά πράγματα που έγιναν στο παρκέ. Μετά το παιχνίδι εμφανίστηκε φορώντας μια μπλούζα από μια παλιά, σπουδαία ομάδα του ΠΑΟΚ. «Ένας τύπος ήρθε και μου την έδωσε. Μου είπε ότι ο κόσμος θα με αγαπήσει φορώντας την», εξήγησε. Και συνέχισε λέγοντας ότι προσπαθεί να μάθει την ιστορία του συλλόγου, ότι είναι χαρούμενος που βρίσκεται εδώ και ευγνώμων που πλέον είναι στην άλλη πλευρά, αφού την προηγούμενη φορά που είχε έρθει στο Παλατάκι είχε χάσει. Μια μικρή ιστορία, από αυτές που περνούν εύκολα στα ψιλά, αλλά έχουν τη σημασία τους.

Γιατί, τελικά, ο νέος ΠΑΟΚ δεν είναι μόνο τα χρήματα που ξοδεύονται, τα μεγάλα ονόματα, ο Τρινκιέρι, ο Καλάθης ή οι 35 πόντοι μιας τέταρτης περιόδου. Είναι και το παιδί που ήρθε για πρώτη φορά στο γήπεδο, ο παλιός που ξαναβρήκε τη θέση του στην εξέδρα, ο Φόστερ που μαθαίνει ποια φανέλα φοράει. Το καράβι μπορεί να κλυδωνίστηκε στην πρώτη ευρωπαϊκή του βραδιά, αλλά έφτασε τελικά στον προορισμό του. Και το σημαντικότερο είναι ότι, πλέον, έχει πολύ περισσότερο κόσμο πάνω του.