Μιχάλης Στούκας

Σήμερα, 30-35 χρόνια αργότερα, οι ειδήσεις με αστυνομικό περιεχόμενο, θα μπορούσαν να καλύψουν ακόμα και ένα ειδικό σάιτ μόνες τους. Οι δημοσιογράφοι τρέχουν από το ένα περιστατικό στο άλλο, επαΐοντες και μη παρελαύνουν σε τηλεοπτικές εκπομπές, προσπαθώντας να εξηγήσουν τα ανεξήγητα, ενώ οι μεγαλύτεροι, ειδικά, σε ηλικία πολίτες παρακολουθούν έκπληκτοι τα γεγονότα.

Για τους νεότερους, που έχουν γεννηθεί και μεγαλώσει στις αρχές του 21ου αιώνα, ίσως όλα αυτά δεν δημιουργούν ιδιαίτερη εντύπωση. Να δεχτώ ότι με το διαδίκτυο, πολλά συμβάντα που, ίσως κάποτε «περνούσαν στα ψιλά», πλέον αναδεικνύονται. Δεν μπορώ όμως με τίποτα να δεχτώ, ότι όλα όσα βλέπουμε σήμερα συνέβαιναν πάντα. Δεν ήταν έτσι ο κόσμος. Δεν ήταν έτσι η ζωή. «Τις πταίει;», θα αναρωτιόταν ο Χαρίλαος Τρικούπης αν ζούσε σήμερα. Ολοκληρωμένη απάντηση δεν μπορεί να δώσει κανένας. Αποσπασματικές εξηγήσεις, σίγουρα μπορούν να δοθούν, μέχρι εκεί όμως.

Θα αναφερθώ σε μερικά μόνο γεγονότα των τελευταίων ημερών, που άπτονται κυρίως του θέματος της εγκληματικότητας. Για τα μάτια μιας γυναίκας, ένας 20χρονος σκότωσε έναν 27χρονο στον Άγιο Δημήτριο Αττικής, με ένα κρητικό μαχαίρι. Ο 20χρονος είχε συλληφθεί στο παρελθόν με μαχαίρι, αλλά αφέθηκε ελεύθερος. Τώρα, σε φυσιολογικές συνθήκες, θα μείνει τουλάχιστον 15 χρόνια στη φυλακή. Η κοπέλα, που αποτέλεσε το μήλο της έριδας, μια φίλη της και ένας ακόμα φίλος του δράστη, που όταν έμαθαν τι έγινε, απλά συνόδευσαν τον 20χρονο σε ένα rbnb, λογικά δεν θα τιμωρηθούν με μεγάλες ποινές. Ένα παλικάρι, 27 χρονών χάθηκε για πάντα, και ένας 20χρονος θα περάσει μερικά από τα καλύτερα χρόνια της ζωής του στις φυλακές…

Αυτή η κατάσταση με τα μαχαίρια έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Ανήλικοι και ανήλικες λύνουν τις διαφορές τους με μαχαίρια, αδιαφορώντας για το τι μπορούν να προκαλέσουν. Αλλά και μεγαλύτεροι έχουν πρόχειρο ένα μαχαίρι πάνω τους ή στο αυτοκίνητο. Όλο και με κάποιον θα τσακωθούν κάποια στιγμή στον δρόμο (ουσιαστικά οι δρόμοι των πόλεων έχουν μεταβληθεί σε πεδία μάχης), οπότε είναι κατάλληλα προετοιμασμένοι...

Κάποιοι θερμόαιμοι «μάτσο» άντρες, όμως δεν χρειάζονται ούτε πιστόλια ούτε μαχαίρια. «Καθαρίζουν» με τα χέρια. Αυτό έκανε ένας 59χρονος (!), με μηχανάκι, που ενοχλήθηκε για την καθυστέρηση στο παρκάρισμα μιας νεαρής. Θεώρησε μαγκιά και αντριλίκι, να ξυλοκοπήσει την 23χρονη και να της σπάσει το πόδι. Κάπου εκεί, ο νταής μεταμορφώθηκε σε κότα λειράτη (και όχι λυράτη όπως γράφουν κάποιοι, από τη λ. λειρί προέρχεται, όχι από τη λ. λύρα...) και εξαφανίστηκε. Τι να πρωτογράψει κανείς; Για το θράσος των μηχανόβιων, που θεωρούν ότι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν στους δρόμους, αλλά ενοχλούνται σφόδρα, όταν κάποιος, κατά την άποψή τους καθυστερεί ή δεν κάνει αυτό που οι ίδιοι θέλουν; Για τον τζάμπα μάγκα που έσπασε το πόδι μιας κοπέλας; Όλοι και όλες είναι άριστοι στο παρκάρισμα και η συγκεκριμένη ήταν η εξαίρεση; Αν ακολουθούσαμε την τακτική του οξύθυμου μοτοσικλετιστή και οι υπόλοιποι, το 1/3 των οδηγών της Αθήνας θα έπρεπε να κυκλοφορεί με σπασμένα πόδια... Αφού είσαι τόσο νευρικός κύριε, πες μια κουβέντα, όχι υβριστική (π.χ. «κάνετε πιο γρήγορα κυρία μου») για να εκτονωθείς και τέλος. Και αφού έκανες ό,τι έκανες κρύβεσαι. Η λέξη θρασύδειλος είναι η μόνη που σου ταιριάζει...

Μοιραία, μια και ασχοληθήκαμε με τα τροχαία, δεν μπορώ να μην αναφερθώ στο τραγικό περιστατικό της Ηλείας, με τον θάνατο ενός 13χρονου παιδιού σε τροχαίο, καθώς το πατίνι που οδηγούσε συγκρούστηκε μετωπικά με ένα αυτοκίνητο. Πέρα από τα ειλικρινή συλλυπητήρια στους οικείους του παιδιού, να εκφράσω και εγώ τον προβληματισμό μου για τα ηλεκτρικά πατίνια, που αρχίζουν να κατακλύζουν τους δρόμους και να δημιουργούν πολλούς προβληματισμούς. Ο νέος Κ.Ο.Κ., που θα έπρεπε να λέγεται Κ.Ο.Κ.-Π. (Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας - Προστίμων) έχει μια σειρά από κανόνες κυκλοφορίας για τα πατίνια και, φυσικά, τα σχετικά πρόστιμα. Δεν νομίζω όμως ότι η Τροχαία ασχολείται ιδιαίτερα με αυτά. Πριν θρηνήσουμε και άλλα θύματα, μήπως θα πρέπει οι αρμόδιοι που φαίνεται ότι περιόρισαν σημαντικά τα ποσοστά των οδηγών που είχαν καταναλώσει μεγάλη ποσότητα αλκοόλ πριν πιάσουν το τιμόνι ή οδηγών δίτροχων που δεν φορούσαν κράνος, να εντείνουν τους ελέγχους και στα πατίνια; 2 νεκροί, πάνω από 100 ατυχήματα και 400 τραυματίες με πατίνια το 2025, δεν συγκινούν ούτε έναν αρμόδιο;

Και μια και έγραψα για κράνος, μάλλον θα πρέπει και οι πεζοί σιγά σιγά να αρχίσουμε να φοράμε κράνος όταν κυκλοφορούμε. Τα πρόσφατα περιστατικά στη Θεσσαλονίκη, με τον πεντάχρονο, που ήταν μόνος στο σπίτι και πετούσε αντικείμενα στον δρόμο και σώθηκε, γιατί όπως ειπώθηκε σχεδόν κρεμόταν στα κάγκελα, χάρη σε καταδρομική επιχείρηση των αστυνομικών και τον εικοσάχρονο, που άδειασε το διαμέρισμα που έμενε πετώντας στον δρόμο ό,τι υπήρχε σ’ αυτό δείχνουν ότι δεν κινδυνεύεις μόνο από μπαλκόνια παμπάλαιων πολυκατοικιών, αλλά και από ιπτάμενα αντικείμενα που ρίχνονται από αυτά... Και αν έχουμε καμιά δουλειά στον ΕΦΚΑ ή στα δικαστήρια ας φοράμε καλού κακού και ένα αλεξίσφαιρο γιλέκο. Μπορεί να εισβάλλει ξαφνικά κάποιος «αδικημένος» συμπολίτης μας με μια καραμπίνα, να πυροβολεί αδιακρίτως... Μεταξύ μας πάντως, ο 89χρονος... καραμπινιέρος εξέθεσε το κράτος, αφού δίπλα από τη ΓΑΔΑ τραυμάτισε 4 δικαστικούς υπαλλήλους και κατάφερε να φτάσει ως την Πάτρα. Αν πάντως, σε αυτή την ηλικία έχει τόση διαύγεια, τόση ενέργεια και τέτοια ικανότητα για να σχεδιάσει τις πράξεις του, μάλλον δεν είναι καθόλου ψυχικά διαταραγμένος... Η λογική και η καταδικαστέα βέβαια, δράση του μάλλον έναν άριστα σκεπτόμενο υπερήλικα δείχνουν...

Και δυστυχώς, δεν λείπουν και οι αυτοκτονίες. Πρόσφατο παράδειγμα, η 52χρονη καθηγήτρια στον Κολωνό, που δεν άντεξε τις πιέσεις που δεχόταν και τον φόβο πειθαρχικών ποινικών διώξεων. Ζούμε δυστυχώς, στην εποχή της δικτατορίας των (απαίδευτων) γονέων και των μαθητών. Φυσικά δεν πρέπει να γυρίσουμε στην εποχή του χάρακα, αλλά δεν γίνεται και ένας εκπαιδευτικός να μην μπορεί να κάνει μια παρατήρηση σε κάποιον μαθητή ή κάποια μαθήτρια που δημιουργούν προβλήματα, με τον φόβο ότι υπάρχει σοβαρή περίπτωση να τιμωρηθεί πειθαρχικά ή να οδηγηθεί στη Δικαιοσύνη. Πρόσφατο είναι και το παράδειγμα της 57χρονης εκπαιδευτικού στη Θεσσαλονίκη, που δεν άντεξε το bullying και την έντονη πίεση και έχασε τη ζωή της μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη. Ας μην διαμαρτύρονται κάποιοι που δεν έχουν περάσει ούτε έξω από Α.Ε.Ι. και ας μην κατηγορούν άκριτα τους εκπαιδευτικούς. Αν το «μεροκάματο του τρόμου», μεταφερθεί από τις οικοδομές, τα ναυπηγεία κ.ά. και στα σχολεία, τελειώσαμε. Όταν κάποιες και κάποιοι, μεταξύ των οποίων και ο υπογράφων διαβάζαμε ατελείωτες ώρες, για να πάρουμε ένα πτυχίο, οι όψιμοι επικριτές των εκπαιδευτικών, δεν ήξεραν ούτε τι μάθημα είχαν την επόμενη ώρα στο σχολείο. Δεν είμαι απολογητής κανενός, δεν μπορώ όμως να δεχτώ καταστάσεις σαν αυτές που επικρατούν στα σχολεία σήμερα και έχω θίξει επανειλημμένα. Την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές ήρθε ένα περιστατικό να επιβεβαιώσει όσα έγραψα για την ευθύνη των γονέων, στο θέμα των σχολείων. Μαθήτρια, κόρη μιας κυρίας στην Αίγινα, πήγε στο σχολείο με σουγιά, καθώς αντιμετώπιζε προβλήματα με συμμαθητές της. Η μητέρα της ζήτησε να μην ασχολούμαστε μαζί της. "Εδώ γίνονται φόνοι", είπε χαρακτηριστικά. Έχετε απόλυτο δίκιο κυρία μου. Όταν πάει με καλάσνικοφ ή μπαζούκας στο σχολείο η κόρη σας, έχουμε το δικαίωμα να ασχοληθούμε πάλι. Συγγνώμη για την αγένεια...

Αν έγραφα όλα τα γεγονότα που δείχνουν τη σήψη και τον κατήφορο της ελληνικής κοινωνίας σήμερα, θα χρειάζονταν χιλιάδες λέξεις ακόμα. Τι να πρωτοαναφέρω; Τον ευρισκόμενο σε αμόκ Παλαιστίνιο, που διέλυσε 50 σταθμευμένα αυτοκίνητα; Το ότι βρισκόταν παράνομα στη χώρα είναι αυτονόητο... Όποιος τολμήσει και πει κάτι για την ανεξέλεγκτη (λαθρο)μετανάστευση, τις γνωστές ευπαθείς κοινωνικές ομάδες κ.λπ. κινδυνεύει (αναφέρθηκα αναλυτικά σε προηγούμενο άρθρο) να βρεθεί κατηγορούμενος με τον αντιρατσιστικό νόμο, από κάποιους αυτόκλητους Ρομπέν των... κατατρεγμένων. Την ίδια ώρα, ψυχολόγοι, ψυχίατροι, life coaches κ.ά., δεν προλαβαίνουν να δέχονται επισκέψεις "ασθενών". Κάποιοι που χρειάζονται ιατρική υποστήριξη, δεν επισκέπτονται τους ειδικούς. Τα αποτελέσματα, τα βλέπουμε...

Δεν ξέρω αν πλέον είναι αναστρέψιμη η κατάσταση στην Ελλάδα, την οποία όλοι στηλιτεύουν. Αναξιοκρατία, ρουσφέτια, εγκληματικότητα, λεφτά (υπάρχουν...) για τους ημέτερους, επιλεκτική εφαρμογή των νόμων και πρόστιμα παντού, απομάκρυνση από παραδοσιακές αξίες, εθισμός στα κινητά και τα social media και συμβατικές σχέσεις, σχηματίζουν ένα εκρηκτικό κοκτέιλ. Και όσοι προσπαθούν να ξεχωρίσουν μέσα σε αυτόν τον βούρκο, στοχοποιούνται και περιθωριοποιούνται. Δημιουργείται έτσι μια βόμβα μεγατόνων στην οποία καθόμαστε. Ήδη, έχουμε τις πρώτες σοβαρές παρενέργειες από την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί. Δεν θέλω να σκεφτώ τι θα γίνει αν εκραγεί η βόμβα αυτή... Το πιο πιθανό είναι ότι αν εκραγεί, και να θέλουμε, δεν θα μπορούμε να σκεφτούμε...

ΥΓ. Με την 19χρονη Μυρτώ που έφυγε άδικα και πρόωρα από τη ζωή, δεν ασχολήθηκα και δεν θα το κάνω. Επειδή παρακολουθώ στο You Tube αρκετές εκπομπές γύρω από την υπόθεση αυτή, να ξεκαθαρίσω κάτι γλωσσολογικό, ήσσονος σημασίας βέβαια, μπροστά στον θάνατο μιας 19χρονης. Η γενική του ονόματος Μυρτώ,στα Νέα Ελληνικά, είναι (της)Μυρτώς. "Της Μυρτούς" είναι απαρχαιωμένος τύπος και "της Μυρτώ", το είδα και αυτό, παντελώς εσφαλμένο...