Ανδρέας Ζούλας

Τώρα, ο Αλέξης Τσίπρας, πάντοτε, ξαναμαζεύει τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που ο ίδιος απαξίωσε, καθώς τα «νέα στελέχη» του «νέου» κόμματός του δεν εννοούν να βγουν από την αφάνειά τους και τον έχουν αφήσει μόνο να προσπαθεί … να νικήσει τον Ανδρουλάκη λέγοντας ότι θα ρίξει τον Μητσοτάκη. Και μέσα σ’ αυτό το «γαϊτανάκι ασυναρτησίας» που επικρατεί στον χώρο της …αριστεροαριστεράς, με την συνεχή «διαπίδυση» αριστεριστών, προς αντίρροπες κατευθύνσεις, είχαμε και μια έκρηξη του κ. Τσίπρα που αξίζει «πολιτικής ψυχανάλυσης». Είπε για τις αποκαλυπτόμενες από το «ελληνικό FBΙ» εστίες εκτεταμένης διαφθοράς ότι ο Μητσοτάκης, για να σωθεί «πετάει σαβούρα, πετάει έρμα». Παραπέμπω δε στην «πολιτική ψυχανάλυση», γιατί ο κ. Τσίπρας είναι εκείνος που έκανε «ολόκληρο ταξίδι» μέχρι να βγάλει την «Ιθάκη» του, αφού προηγουμένως «πέταξε» ως να ήταν «σαβούρα και έρμα» ολόκληρο το κόμμα του, τον ΣΥΡΙΖΑ, τα «κομμάτια» του οποίου τώρα ξαναμαζεύει…

Ας δούμε όμως λίγο «από κοντά» αυτήν την αλλοπρόσαλλη - γενικά και όχι μόνον από πολιτικής απόψεως - πορεία αυτού του φαινομένου, που εγώ ονομάζω Μετάλλαξη της Αριστεράς σε άθροισμα «υποσυνόλων αριστεριστών». Πάμε λοιπόν να δούμε και να θυμηθούμε αυτή την πορεία των «κομμάτων Τσίπρα» όχι για να γελάσουμε, αλλά γιατί κάποτε αυτό το «αλλοπρόσαλλο σύνολο» κυβέρνησε, όπως κυβέρνησε και που τώρα απειλεί ότι θα μας ξανακυβερνήσει… Λοιπόν…

_Ο ΣΥΡΙΖΑ αυτοπροσδιορίζεται (το 2012) ως «ενιαίο μαζικό δημοκρατικό πολυτασικό κόμμα της σύγχρονης Αριστεράς, όπως αυτό προκύπτει μέσα από αλλεπάλληλους κύκλους σύνθεσης, διάσπασης και ανασύνθεσης». Αυτά δεν τα λέει κάποιος … αντιδραστικός «ταξικός αντίπαλος» για να λοιδορήσει αυτό το «κόμμα συνιστωσών», το οποίο όχι μόνο μάς «προέκυψε», αλλά και μάς κυβέρνησε… Όλα αυτά τα λέει το Καταστατικό του…Τώρα ας δούμε και το γαϊτανάκι των «συνιστωσών»:

-Πρώτη και μεγαλύτερη, ο Συνασπισμός. Περιελάμβανε όλα τα γνωστά στελέχη που μάς κυβέρνησαν και τα οποία ο κ. Τσίπρας απαξίωσε, τούς φόρτωσε την δική του, προσωπική, αποτυχία, τα «πέταξε» ως «έρμα και σαβούρα» για να κάνει την … πλεύση του … Κι όμως αυτή η «συνιστώσα» ήταν η μετάλλαξη -κατάπτωση κατ’ εμέ- του υπό τον Λεωνίδα Κύρκο τμήματος του Ενιαίου Συνασπισμού του 1989 (τον οποίο δεν μπόρεσε να «αντέξει» ο αριστερός κόσμος στο σύνολό του, αλλά αυτό είναι μια άλλη, μεγάλη ιστορία). Με την διαχρονική κατάπτωση της συνιστώσας αυτής, έχουμε σήμερα το τελικό κατάλοιπό της υπό την τριπλή «ηγεσία» Δούρου- Ν. Παππά- Πολάκη. Για τους δύο πρώτους μπορώ μετά λόγου γνώσεως να πω ότι σε οποιαδήποτε άλλη δημοκρατική, ευρωπαϊκή χώρα, θα είχαν εξαφανισθεί από την πολιτική ζωή, με πρωτοβουλία του κόμματός τους. Η πρώτη, για την φριχτή και αχαρακτήριστη έκφραση «έκατσε η στραβή στην βάρδια μου», για την πυρκαγιά στο Μάτι με την εκατοντάδα των καμμένων ανθρώπων (που ο Τσίπρας δεν ήξερε αν υπάρχουν….) και ο δεύτερος για το «13-0», την καταδίκη του δηλαδή για ΑΠΙΣΤΙΑ, όταν προσπαθούσε να κάνει καναλάρχη κάποιον με «περιουσιακά στοιχεία» βοσκοτόπια του…ΟΠΕΚΕΠΕ (για τον οποίο – τότε – δεν μιλούσε κανείς), με ωμή παραβίαση του Συντάγματος. Αυτοί, όχι μόνο δεν «εξαφανίστηκαν», αλλά «ηγούνται» του ΣΥΡΙΖΑ σήμερα και κάνουν και δηλώσεις για θέματα … ηθικής τάξεως, οικονομίας ή και εξωτερικής πολιτικής, υποδεικνύοντας στον Μητσοτάκη χειρισμούς («μάλλιασε η γλώσσα» της πρώτης εξ αυτών -όπως η ίδια είπε- να τους υποδεικνύει)…

-Άλλη …ενδιαφέρουσα συνιστώσα ήταν η ΚΟΕ (Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας) με «κύρια ιδεολογική κατεύθυνση» την γραμμή Μάο και Στάλιν. Δεν ξέρω πόσα μέλη της συνιστώσας αυτής υπηρέτησαν και σε τι θέσεις την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ (μη ξεχνάμε και αυτό το «πάντρεμα των άκρων» του κ. Τσίπρα που δηλώνει σήμερα … «εγώ, δεν κυβέρνησα με την δεξιά»). Θα ήθελα όμως να μάθουμε τις «εισηγήσεις» τους για νόμους και διατάγματα που αφορούσαν εμάς τους, κανονικούς, πολίτες της χώρας («κανονικούς» με την έννοια ότι είμαστε άγευστοι των ιδεών Μάο και Στάλιν και δη εφαρμοσμένων στην πράξη…).

Προς αυτούς όμως, όλους, ο «πρωθυπουργός-σύντροφος Αλέξης» τηρούσε μια «συντροφική ανοχή», με διάθεση που επιμελώς απέκρυπτε στις συναντήσεις του με την Μέρκελ και τον Σόιμπλε, τις επιτακτικές οδηγίες των οποίων πειθήνια εκτελούσε με ιδιαίτερη αγριότητα προς την μεσαία τάξη και όχι προς το «μεγάλο κεφάλαιο» όπως με πρόδηλη ειρωνική διάθεση τού υπεδείκνυε να κάνει – αφού ήταν κομμουνιστής – ο … φιλοπαίγμων Γιουνγκέρ…

-«Νέος Αγωνιστής» είναι ο τίτλος που έδωσαν στον εαυτό τους πρώην στελέχη του ΠΑΣΟΚ προσχωρήσαντα στον Τσίπρα. Δεν θέλω να θυμίσω τους χαρακτηρισμούς του Απόστολου Κακλαμάνη για τα στελέχη αυτά, αλλά δεν μπορώ να αποφύγω τον πειρασμό να πω ότι η λέξη-κλειδί που χρησιμοποιείτο για τις συμπράξεις ΣΥΡΙΖΑ, η «ώσμωση», εν προκειμένω θα έπρεπε να γράφεται με όμικρον, για να …ανταποκρίνεται στους χαρακτηρισμούς του μακροβιότερου προέδρου της Βουλής, παραπέμποντας με την ανορθογραφία της στην «οσμή»…

ΔΗΚΚΙ ήταν ο τίτλος άλλης συνιστώσας, που περιελάμβανε τα υπολείμματα του κόμματος Τσοβόλα, αφού το …διέλυσε ο ιδρυτής του…

-Οικοσοσιαλιστές Ελλάδας, αλλά και ΑΚΟΑ (Ανανεωτική Κομμουνιστική και Οικολογική Αριστερά – ο πλήρης τίτλος της συνιστώσας αυτής που είναι «συναφής και…διάφορη», αλλά και … αντίθετη προς την αμέσως προαναφερόμενη, όμως λόγω διαφαινόμενου τότε «κυβερνητικού μέλλοντος» … συνεβιβάσθη εις «ώσμωσιν»… Γελάτε, ίσως…. Αλλά αυτοί μάς κυβέρνησαν…
-ΚΕΔΑ: Κίνημα για την Ενότητα Δράσης της Αριστεράς

-«Διεθνιστική Εργατική Αριστερά», με «μητρική οργάνωση» την ΟΣΕ: Οργάνωση Σοσιαλιστική Επανάσταση… Εγώ δεν λέω τίποτα, αλλά και αυτοί κάποιες κυβερνητικές-δημόσιες θέσεις κατέλαβαν. Και το ότι πληρώνονταν από την αγρία φορολόγησή μας είναι το μικρότερο κακό μπροστά στο τι έλεγαν και τι επέβαλαν να γίνει ως «κυβερνητική πράξη»…

-«Αντικαπιταλιστική Πολιτική Ομάδα», Και ακόμα « Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου», ακολουθώντας, όπως διατεινόταν, «τα χνάρια» του Αλέκου Παναγούλη (ο οποίος -στην πραγματικότητα- αρνήθηκε να ενταχθεί στο ΠΑΣΟΚ και πολιτεύθηκε με την τότε, αμιγώς, Κεντρώα παράταξη…). «Ενωτική Κίνηση» (του Παν. Κουρουμπλή) «Κίνηση Ενεργοί Πολίτες (του Μανώλη Γλέζου – ο οποίος εγκαίρως διεχώρισε την θέση του) «ΡΟΖΑ» (άλλη συνιστώσα). «Κόκκινο-Δράση στον χώρο των μεταναστών» , «Σύνδεσμος Πολιτών-Ρήγας», καθώς και «Ριζοσπάστες Οικολόγοι» (προφανώς … διαφοροποιούμενοι κάπως από τις άλλες προαναφερόμενες «οικολογικές» συνιστώσες και «Ανένταχτοι Αριστεροί», οι οποίοι, τελικώς βρήκαν να «ενταχθούν»…

Όλα αυτά δεν είναι επινοήσεις δικές μου, αλλά σύντομη σταχυολόγηση των δημοσιευμένων «ρεπορτάζ» της εποχής της «μεταβολής» του συνόλου των «συνιστωσών» σε … ενιαίο κόμμα… Λυπάμαι αν σας κούρασα, αλλά αυτοί μάς κυβέρνησαν ή «στήριξαν» την κύρια «συνιστώσα» που είχε και όλα τα «πρωτοκλασάτα» κυβερνητικά στελέχη της εποχής που έμεινε με τον υποτιμητικό προσδιορισμό «Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ».

Υπάρχει όμως και συνέχεια. Τώρα αρχίζει το πραγματικό «γαϊτανάκι» με τον Αλέξη Τσίπρα να κρατάει το κοντάρι και παλιά και νέα στελέχη να στροβιλίζονται ζητώντας μια θέση στο «κόμμα», εφαλτήριο για την «βουλευτική έδρα», μέσω του «νέου» κόμματος. Έτσι λοιπόν είναι από την μια τα παλιά προς επανένταξη στελέχη και από την άλλη,-την…«νέα»- πλευρά τα εξής στελέχη: Οι «41» καθηγητές, πανεπιστημιακοί κ.λπ. που συγκρότησαν - από τον Οκτώβριο του 2025 - το Επιστημονικό Συμβούλιο της ΕΛ.Α.Σ. Από ιδρύσεώς του το μόνο που έγινε γνωστό είναι το… Μανιφέστο που συνέταξαν οι «13» υπό τον συντονισμό του κ. Σιακαντάρη (που αργότερα πρότεινε … «μετεκλογικό διάλογο» μεταξύ όλων, μη αποκλείοντας ούτε τον Βαρουφάκη…, για να συμφωνηθεί «προγραμματικό πλαίσιο» προς … διακυβέρνηση της χώρας. Σημ: Με τον κ. Βαρουφάκη συμβαίνει κατ’ αυτάς το εξής κωμικοτραγικό: Τράπεζα ευρωπαϊκής χώρας έκλεισε τον λογαριασμό του από τον οποίο χρηματοδοτούσε την δραστηριότητα του κόμματός του. Και ευρισκόμενος εν απογνώσει διαμαρτύρεται, αντιληφθείς έστω και πολύ αργά τι θα πει «κλειστή τράπεζα»…). Για το ίδιο το Μανιφέστο που μας πάει στους οραματισμούς» του … 1917 ας μην πούμε τίποτε… Ακολουθούν οι «400» του Εθνικού Συμβουλίου και, τέλος η ομάδα που αποτελεί την –παντελώς αφανή- «Σκιώδη Κυβέρνηση»: Είκοσι πέντε Τομεάρχες και ισάριθμοι «Αναπληρωτές» (δια την αποτροπή υπερκοπώσεως των πρώτων). Και εις επιστέγασμα…συντονιστής Τομεαρχών και Αναπληρωτών ορίζεται ο κ. Γαβρόγλου, ο οποίος – ως υπουργός Παιδείας – είχε διακηρύξει την πίστη του ότι η «αριστεία» αποκρούεται γιατί αντιβαίνει στην «ισότητα», υπέρ της οποίας σαφώς και μονίμως τάσσεται…

Όλους αυτούς ο κ. Τσίπρας τους προέβαλε ως τα «Νέα πρόσωπα», τα στελέχη που σηματοδοτούν την «πολιτική ανανέωση» που «έχει ανάγκη» ο τόπος. Όλα αυτά τα πρόσωπα, από της «αναδείξεώς» τους εσίγησαν. Κανείς δεν τους ξέρει. Και οι ελάχιστοι που μίλησαν, εκρίθη – ακόμη και από τους ίδιους – ότι καλύτερα θα ήταν να μην είχαν μιλήσει. Οι παρεμβάσεις για την φορολόγηση των υπερπλούσιων – από τους οποίους θα αφαιρεθούν και τα «σταυρουδάκια» ακόμη – ή το φορολογικό «κυνηγητό» των … πολύ ταχύπλοων σκαφών, υπεχρέωσαν τον κ. Τσίπρα να επιβάλει σιγή στην «Σκιώδη Κυβέρνηση» και να αναθέσει σε…πέντε εκπροσώπους να μιλάνε επί παντός επιστητού, εθνικού, οικονομικού και κυβερνητικού θέματος, σε προφανή …. δυσαρμονία του εμφανέστατα άπειρου προσώπου προς την σοβαρότητα των θεμάτων, για τα οποία μιλάει…

Όμως του …κακού η σκάλα δεν έχει «τελευταίο σκαλί» στην περίπτωση των κομμάτων του κ. Τσίπρα. Γιατί τώρα ορθώνεται το τεράστιο θέμα της …ώσμωσης όλων αυτών των «ανανεωτών» του πολιτικού δυναμικού της χώρας και της πολιτικής ζωής, και των καταισχυμένων «παλαιών» στελεχών που παραιτούνται από τον ΣΥΡΙΖΑ και της βουλευτικής τους έδρας για να γίνουν δεκτά στο «νέο» κόμμα. Έτσι ώστε ο «μάγος Τσίπρας», αφού τους απαξίωσε ως αποτυχημένους και άχρηστους, να τους ξανανιώσει και να τους συνενώσει με τους «νέους». Η δική μου απορία είναι πώς δεν άρχισαν να …αποχωρούν τα «νέα», άφθαρτα μέχρι πρό τινος στελέχη…

Λυπάμαι ειλικρινά που το παρόν σημείωμα διαπνέεται από φιλοπαίγμονα διάθεση. Το έκανα για να «ελαφρύνω» κάπως το θέμα, καθώς αυτό αναφέρεται τελικά στην διακυβέρνηση της χώρας. Και περαίνων με την ίδια φιλοπαίγμονα διάθεση, ας μου επιτραπεί να αφιερώσω σε αυτό το «γαϊτανάκι της ασυναρτησίας» λίγους στίχους της πάνσοφης δημώδους Μούσας μας:

-Και τα πουλάκια, ψηλά, ρωτήσανε,
αν αγαπιούνται, γιατί χωρίζουνε…
Και το φεγγάρι τότε απάντησε
πως αγαπιούνται, μα δεν ταιριάζουνε.

Εγώ, λοιπόν, κλείνοντας, πιστεύω - εκτός του ότι …το φεγγάρι αγνοεί παντελώς την έννοια της «ώσμωσης» - πως όλα αυτά και όλοι μαζί, «σύντροφος Αλέξης», νέοι, παλιοί επανερχόμενοι και παλιοί … εμμένοντες, λειτουργούν και δουλεύουν …υπέρ του Ανδρουλάκη. Δεν μένει παρά να το καταλάβει και εκείνος και να αρθρώσει σοβαρό πολιτικό λόγο, ακριβώς την στιγμή που ο «σύντροφος Αλέξης», ελλείψει προγράμματος, στελεχών και «λόγου», ξαναγυρνά, μετά το …rebranding, στην χυδαιολογία των … «δεκαπενταμελών μαθητικών συμβουλίων» και των «ταραγμένων αμφιθεάτρων» (π.χ. «βουλώστε το»)…

ΥΓ.: Μόλις προ δύο εβδομάδων, στο σημείωμά μου της 24ης Οκτωβρίου, έγραφα ότι ο κ. Τσίπρας θεωρεί ως δώρο θεού την αναταραχή και αναρχία που εξαπλώνεται στην Ευρώπη και εύχεται να έρθει και στην Ελλάδα. Ορισμένοι θεώρησαν την άποψή μου αυτή ως «υπερβολή». Να όμως που ο ίδιος ο κ. Τσίπρας έσπευσε να με επιβεβαιώσει… Πήγε στο Παρίσι για «συμπαράσταση» και για να τονίσει την «ανάγκη συνεργασίας της ριζοσπαστικής Αριστεράς», όπως μας είπε με «δηλώσεις» στο «συνεργείο του», παρέχοντας θλιβερή εικόνα «πρώην πρωθυπουργού» -που υπήρξε, τέλος πάντων- εν μέσω πλήρως αδιαφορούντων για την παρουσία και … συμπαράστασή του Παριζιάνων, που με τα πλακάτ τους πήγαιναν στον «τόπο συγκέντρωσης»… Η ντροπή, ντροπή δεν έχει…