Τη μητέρα του έχασε τον Μάρτιο ο
Χάρης Ασημακόπουλος και, όπως αποκάλυψε, επέλεξε να μην θρηνήσει, αλλά να γιορτάσει που πέρασε από τη ζωή του και έζησε μαζί της όμορφες στιγμές.
Ο ηθοποιός, την Πέμπτη 5 Νοεμβρίου, μιλώντας στην εκπομπή «Καλύτερα Αργά», εξήγησε πως με αυτόν τον τρόπο έχει αποφασίσει να αντιμετωπίζει όλες τις απώλειες στη ζωή του. Παράλληλα, αναφέρθηκε στη μάχη του με την κατάθλιψη, αλλά και στο τροχαίο που τον έκανε να μην οδηγήσει ξανά.
Ο Χάρης Ασημακόπουλος επισήμανε πως η μητέρα του έφυγε από τη ζωή όπως επιθυμούσε: «
Μάνα, πατέρα δεν έχω. Τη μάνα μου την έχασα τον Μάρτιο. Την πρώτη βραδιά που πέθανε η μάνα μου, το κινητό μου έμεινε στο σαλόνι. Μπορεί να την έχασες, αλλά έφυγε πλήρης ημερών, χαμογελαστή, όρθια, αξιοπρεπής. Δεν έτυχε κάτι και έφυγε στα 86. Ήμασταν μαζί την τελευταία εβδομάδα, είχαμε περάσει υπέροχα. Μπορεί να τη χάνεις αλλά όταν σκέφτεσαι πώς τη χάνεις - γιατί έφυγε όπως ήθελε να φύγει - μπορώ να στενοχωρηθώ που έχασα τη μητέρα μου; Πάρτι έκανα και το γλέντησα γιατί πέρασε από τη ζωή μου» , είπε και πρόσθεσε: «Το πένθος είναι πένθος και το κουβαλάς μέσα σου. Δεν ξεχνάω τη μητέρα μου. Δεν ξεχνάς τους ανθρώπους. Αλλά να θρηνήσεις τους ανθρώπους με τους οποίους πέρασες στιγμές μαζί τους; Τους γλεντάς γιατί πέρασαν από τη ζωή σου. Είναι λυτρωτικό».
Δείτε το βίντεο
Ο ηθοποιός έχει μιλήσει στο παρελθόν για την κατάθλιψη και δήλωσε πως δεν θεωρεί ότι φεύγει ποτέ, ωστόσο υπάρχουν περίοδοι που αισθάνεται καλύτερα: «
Νομίζω ότι αυτό δεν φεύγει. Δηλαδή είναι κάτι το οποίο δεν μπορείς να πεις “έφυγε”. Μπορείς να πεις ότι αυτή την περίοδο είμαι καλά. Μελαγχολικός ήμουν πάντα. Η κατάθλιψη με έχει κάνει πιο ευσυγκίνητο».
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, ο Χάρης Ασημακόπουλος εξήγησε πως δεν οδηγεί καθώς όταν πήρε το δίπλωμα οδήγησης σε ηλικία 18 ετών, ενεπλάκη σε τροχαίο: «
Είχα πάρει δίπλωμα 18 ετών. Τότε λοιπόν, είχα ρίξει ένα φοβερό τροχαίο στη Συγγρού. Δεν έκανα κλάμπινγκ, πήγαινα Φάληρο. Με χτύπησε ένας πίσω στη ρόδα και μου έσπασε τον πίσω δεξί ημιάξονα. Αυτό ξέρω. Οπότε πατώντας εγώ φρένο, το αυτοκίνητο γύρισε στις δύο ρόδες και έτσι όπως ήταν στις δύο ρόδες πήγε και στούκαρε στον τοίχο. Δεν λες καλά που δεν σκότωσα κανέναν άνθρωπο... Την εποχή εκείνη δεν ήταν τα αυτοκίνητα όπως σήμερα, ούτε ήμουν σε οικογένεια που έλεγε ας πάρουμε ένα καινούριο. Έφτιαξαν το παλιό και είπαν "ας μην το ξαναδώσουμε στο βλαμμένο γιατί ως οικογένεια δεν θα έχουμε αυτοκίνητο". Τα πράγματα ήταν απλά. Οπότε ο μπαμπάς λίγο δεν μου έδινε το αυτοκίνητο, εγώ θάρρος δεν... Δεν είμαι οδηγός, δεν είμαστε όλοι για όλα», είπε.