Νέα δεδομένα στο πεδίο: Η Ουκρανία ετοιμάζει βαλλιστικό ικανό να φέρει κεφαλή 800 κιλών και εμβέλεια... ως τη Μόσχα

Μονόδρομος ήταν για την Ουκρανία η ενίσχυση της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας όσο ο πόλεμος με τη Ρωσία συνεχίζεται, έχοντας πλέον μπει στον πέμπτο χρόνο του και χωρίς, για την ώρα, να διαφαίνεται ορίζοντας εξόδου από τις στρατιωτικές συγκρούσεις. Το Κίεβο έχει επενδύσει σημαντικά στην παραγωγή drones κάθε τύπου - εναέρια και υποβρύχια - τα οποία, πλέον, πουλά - σαν μονάδες, αλλά και σαν τεχνογνωσία - στο εξωτερικό, ενώ έχει κάνει σημαντικά βήματα και στην ανάπτυξη προηγμένων πυραυλικών συστημάτων.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο πρώτος βαλλιστικός πύραυλος της ουκρανικής αμυντικής εταιρείας Fire Point αναμένεται να είναι έτοιμος το φθινόπωρο, σύμφωνα με τη διευθύνουσα σύμβουλο και επικεφαλής τεχνολογίας της εταιρείας, Ιρίνα Τέρεχ, αυξάνοντας, έτσι, τις επιθετικές επιλογές του ουκρανικού στρατού.

Η εξέλιξη θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική για την Ουκρανία, καθώς το Κίεβο βρίσκεται αντιμέτωπο με ολοένα σφοδρότερες ρωσικές πυραυλικές επιθέσεις και ταυτόχρονα με σοβαρή έλλειψη αναχαιτιστικών πυραύλων για τα συστήματα Patriot.

Μιλώντας στο Politico, η Τέρεχ αποκάλυψε ότι η Fire Point εργάζεται πάνω στον τακτικό βαλλιστικό πύραυλο μικρού βεληνεκούς FP-7, ο οποίος θα έχει εμβέλεια 200 χιλιομέτρων και θα μεταφέρει πολεμική κεφαλή 150 κιλών. Ο πύραυλος σχεδιάστηκε για πλήγματα εναντίον επίγειων στόχων, ωστόσο βρίσκεται παράλληλα σε διαδικασία προσαρμογής ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε συστήματα αεράμυνας.

Ο FP-9 βάζει τη Μόσχα εντός εμβέλειας

Ακόμη πιο φιλόδοξο είναι το δεύτερο πρόγραμμα της Fire Point. Η ουκρανική εταιρεία αναπτύσσει τον βαλλιστικό πύραυλο FP-9, ο οποίος σχεδιάζεται να μεταφέρει πολεμική κεφαλή βάρους 800 κιλών και να διαθέτει εμβέλεια έως 855 χιλιόμετρα.

Η συγκεκριμένη ακτίνα δράσης θα έθετε τη Μόσχα εντός της εμβέλειας του ουκρανικού πυραύλου.

Και τα δύο προγράμματα θεωρούνται κρίσιμα για την ουκρανική πολεμική προσπάθεια. Το Κίεβο χρειάζεται αφενός περισσότερες δυνατότητες αναχαίτισης, καθώς τα αποθέματα πυραύλων Patriot βρίσκονται υπό μεγάλη πίεση, και αφετέρου δικά του όπλα μεγάλου βεληνεκούς για να πλήττει στόχους βαθιά μέσα στη Ρωσία και κυρίως θέσεις εκτόξευσης βαλλιστικών πυραύλων.

Η έλλειψη αναχαιτιστικών έχει επιτρέψει σε μεγαλύτερο αριθμό ρωσικών πυραύλων να φτάνει στους στόχους του, ενώ οι δυνατότητες της Μόσχας ενισχύονται περαιτέρω από τη στρατιωτική συνεργασία της με τη Βόρεια Κορέα.

«Ρεαλιστικό να είναι έτοιμος το φθινόπωρο»

Ο FP-7 βρίσκεται ήδη στη διαδικασία πιστοποίησης.

«Αυτό απαιτεί συγκεκριμένο αριθμό δοκιμαστικών εκτοξεύσεων σε συνθήκες μάχης, οι οποίες πραγματοποιούνται με ειδική διαδικασία», εξήγησε η Τέρεχ. «Θα πραγματοποιήσουμε αυτές τις εκτοξεύσεις, θα αποδείξουμε την αποτελεσματικότητά του σε πραγματικές συνθήκες μάχης απέναντι στον εχθρό μας και στη συνέχεια θα είναι έτοιμος για συμβάσεις», πρόσθεσε.

Εφόσον όλα εξελιχθούν σύμφωνα με το πρόγραμμα, εκτίμησε ότι «είναι απολύτως ρεαλιστικό να είναι έτοιμος μέχρι το φθινόπωρο».

Το χρονοδιάγραμμα είχε επιβεβαιώσει την περασμένη εβδομάδα και ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, επισημαίνοντας ωστόσο ότι η ευρεία ανάπτυξη του FP-7 θα απαιτήσει σημαντική διεθνή συνεργασία.

«Όσον αφορά τη μαζική χρήση, δεν μπορώ να πω, επειδή υπάρχουν πράγματα που δεν εξαρτώνται από την Ουκρανία... Υπάρχουν ορισμένα εξαρτήματα από άλλες χώρες», ανέφερε ο Ουκρανός πρόεδρος.

Το ευρωπαϊκό σύστημα «Freyja»

Ο FP-7 αποτελεί βασικό τμήμα του Freyja, το οποίο παρουσιάζεται ως το πρώτο κοινό ευρωπαϊκό σύστημα αντιμετώπισης βαλλιστικών πυραύλων.

Η Fire Point πρόκειται να παρέχει τους πυραύλους και τους εκτοξευτές, ενώ οι σύμμαχοι της Ουκρανίας θα αναλάβουν άλλα εξαρτήματα, καθώς και τα ραντάρ επιτήρησης και εντοπισμού στόχων.

Η Τέρεχ απέφυγε να κατονομάσει τις χώρες που συμμετέχουν. «Δεν μπορώ να μοιραστώ λεπτομέρειες, επειδή είναι θέμα των εταίρων αν θέλουν να μιλήσουν γι' αυτό. Όλα όμως προχωρούν αρκετά γρήγορα. Όλοι οι εταίροι εργάζονται στους ρυθμούς των ουκρανικών αμυντικών εταιρειών», είπε.

Η μετατροπή, πάντως, ενός πυραύλου εδάφους-εδάφους σε όπλο ικανό να αναχαιτίζει εχθρικούς πυραύλους αποτελεί πολύ πιο σύνθετη τεχνολογική πρόκληση.

«Η αεροδυναμική τους μορφή και οι αρχές παραγωγής είναι παρόμοιες, αλλά οι λειτουργίες τους είναι διαφορετικές. Ο ένας πρέπει να πετάξει από το σημείο Α στο σημείο Β και να πλήξει τον στόχο. Ο άλλος έχει μια πιο σύνθετη αποστολή: να βρει και να αναχαιτίσει τον στόχο», εξήγησε.

Από το μοντέλο PAC-2 στο PAC-3

Ο μελλοντικός αναχαιτιστικός πύραυλος του Freyja σχεδιάζεται να αναπτυχθεί σε δύο εκδόσεις.

Η πρώτη θα λειτουργεί με τρόπο παρόμοιο με τους PAC-2 των Patriot, οι οποίοι εκρήγνυνται κοντά στον εισερχόμενο στόχο.

Η δεύτερη έκδοση θα έχει τη σαφώς δυσκολότερη αποστολή της απευθείας πρόσκρουσης και καταστροφής του εχθρικού πυραύλου, στα πρότυπα των PAC-3.

«Είναι πολύ πιο γρήγορο να κατασκευάσεις έναν πύραυλο αντίστοιχο του PAC-2», είπε η Τέρεχ. «Δεν έχουμε την πολυτέλεια να περάσουμε δεκαετίες για να δημιουργήσουμε δικούς μας αναχαιτιστικούς hit-to-kill. Γι' αυτό αποφασίσαμε να προχωρήσουμε σε στάδια και στο μέλλον θα μάθουμε πώς να κατασκευάζουμε δικά μας συστήματα hit-to-kill παρόμοια με το PAC-3».

Η μάχη για την παραγωγή Patriot στην Ουκρανία

Παράλληλα με την ανάπτυξη των δικών της συστημάτων, η Ουκρανία πιέζει τις Ηνωμένες Πολιτείες για συμφωνία αδειοδότησης που θα της επιτρέψει να κατασκευάζει εγχώρια πυραύλους PAC-3.

Ο Ντόναλντ Τραμπ είχε πει στον Ζελένσκι τον περασμένο μήνα ότι μια τέτοια συμφωνία θα μπορούσε να γίνει. Έκτοτε, ωστόσο, εμφανίστηκε πιο επιφυλακτικός, ενώ το Πεντάγωνο επιχειρεί να αναπληρώσει τα δικά του αποθέματα μετά τη μεγάλη κατανάλωση πυραύλων κατά τις πρώτες ημέρες του πολέμου με το Ιράν.

Η Τέρεχ υπογράμμισε ότι, ακόμη και εάν υπήρχε η πολιτική βούληση για την παραγωγή PAC-3 στην Ουκρανία, εξακολουθούν να υπάρχουν σοβαρά προβλήματα στην αλυσίδα παραγωγής εξαρτημάτων.

Όπως είπε, θα προτιμούσε μια ξεχωριστή συμφωνία που θα επέτρεπε στην Ουκρανία να κατασκευάζει κεφαλές αυτοκατεύθυνσης, δηλαδή το αυτόνομο σύστημα καθοδήγησης που βρίσκεται στο εμπρόσθιο τμήμα του πυραύλου και τον κατευθύνει προς τον στόχο του. Το συγκεκριμένο εξάρτημα, όπως είπε, είναι «κρίσιμο και το δυσκολότερο στην παραγωγή».

Και ο FP-9 έτοιμος το φθινόπωρο

Σύμφωνα με την Τέρεχ, και ο μεγάλου βεληνεκούς FP-9 μπορεί να είναι έτοιμος το φθινόπωρο, «εάν δεν κανείς παρέμβει στη δουλειά μας».

Εάν το πρόγραμμα πετύχει, σύμφωνα με το Politico, η Ουκρανία θα ενταχθεί σε μια ομάδα περίπου δώδεκα χωρών που διαθέτουν αντίστοιχη βαλλιστική δυνατότητα.

Μέχρι σήμερα, το Κίεβο βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε drones μεγάλου βεληνεκούς για τις επιθέσεις του βαθιά στο ρωσικό έδαφος. Μεταξύ αυτών βρίσκονται το FP-1 της Fire Point, με εμβέλεια έως 2.300 χιλιόμετρα, και το FP-2, με εμβέλεια 700 χιλιομέτρων. Τα συγκεκριμένα συστήματα χρησιμοποιούνται στην ουκρανική εκστρατεία κατά της ρωσικής πετρελαϊκής βιομηχανίας και άλλων στόχων.

«Φέτος επιτεθήκαμε στη Ρωσία με διπλάσια drones από όσα χρησιμοποίησε εκείνη εναντίον μας», υποστήριξε η Τέρεχ. «Αυτό ήταν κάτι που δεν μπορούσαμε καν να ονειρευτούμε το 2022. Είναι πλέον δική μας δυνατότητα, ανεξάρτητη από τους άλλους, χωρίς να χρειάζεται να ζητάμε άδεια για να πλήξουμε στόχους».

Ο πύραυλος Flamingo με κεφαλή ενός τόνου

Η Fire Point διαθέτει ήδη τον πύραυλο cruise FP-5 Flamingo, ο οποίος μπορεί να μεταφέρει πολεμική κεφαλή ενός τόνου σε απόσταση έως 3.000 χιλιομέτρων, αν και μέχρι στιγμής έχει χρησιμοποιηθεί μόνο σποραδικά.



Ένας βαλλιστικός FP-9 θα ήταν δυσκολότερο να αναχαιτιστεί από τη ρωσική αεράμυνα και θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί εναντίον θέσεων εκτόξευσης ρωσικών πυραύλων.

Για το Κίεβο, η καταστροφή των εκτοξευτών πριν χρησιμοποιηθούν θεωρείται πολύ αποτελεσματικότερη από την προσπάθεια αναχαίτισης των πυραύλων αφού αυτοί έχουν ήδη εκτοξευθεί.

Η Ρωσία προσπαθεί να χτυπήσει την ουκρανική παραγωγή

Την ώρα που η Fire Point αναπτύσσει και προετοιμάζει για παραγωγή τα νέα όπλα, η Ρωσία επιχειρεί να εντοπίσει και να πλήξει τα ουκρανικά εργαστήρια και εργοστάσια.

Ο υποστράτηγος Βαντίμ Σκιμπίτσκι, αναπληρωτής επικεφαλής της Κύριας Διεύθυνσης Πληροφοριών του ουκρανικού υπουργείου Άμυνας, ανέφερε ότι η Μόσχα θεωρεί τόσο το βαλλιστικό πρόγραμμα όσο και την αυξανόμενη παραγωγή drones μεσαίου και μεγάλου βεληνεκούς σοβαρή απειλή και πραγματοποιεί αναγνωριστικές επιχειρήσεις.

«Προσπαθούν να μας εμποδίσουν να περάσουμε στη μαζική παραγωγή αυτών των όπλων», είπε.

Την πίεση επιβεβαίωσε και η Τέρεχ. «Κανείς, πέρα από τους εταίρους μας, δεν θέλει η Ουκρανία να είναι εξοπλισμένη με δικούς της βαλλιστικούς πυραύλους. Γι' αυτό εργαζόμαστε υπό τόσο τεράστια πίεση», κατέληξε.