Χωρίς αναφορές που φαίνονται στους σημερινούς αναγνώστες προσβλητικές θα είναι στη νέα τους έκδοση τα πολυδιαβασμένα έργα της Άγκαθα Κρίστι.
Δεκάδες βιβλία με ήρωες την Μις Μαρπλ και τον Ηρακλή Πουαρό έγραψε η Κρίστι από το 1920 έως το 1976, στα οποία υπάρχουν περιγραφές για πρόσωπα που συναντούν οι ήρωες στο εξωτερικό.
Η Telegraph ανέφερε ότι ειδικοί «αναγνώστες ευαισθησίας» έκαναν αλλαγές στα έργα που κυκλοφόρησαν μετά το 2020 σε ψηφιακή έκδοση. Είναι ένα σχετικά νέο φαινόμενο στον εκδοτικό κόσμο και ελέγχουν νέα και παλαιότερα έργα για να αφαιρέσουν την προσβλητική γλώσσα.
Συγκεκριμένα αφαιρέθηκε ο όρος «Oriental» που αφορά τη Μέση Ανατολή και η λέξη «nigger» («νέγρος»), ενώ αντικαταστάθηκε η λέξη «natives» («ιθαγενείς») με τη λέξη «local» («ντόπιοι»).
Οι «Δέκα Μικροί Νέγροι» κυκλοφορούν με άλλο τίτλο («And Then There Were None», «Και μετά δεν έμεινε κανένας») ήδη από το 1977.
Σε έργο του 1937 με τον Ηρακλή Πουαρό έχει απαλειφθεί μια αναφορά στα «αηδιαστικά μάτια και τις αηδιαστικές μύτες» των μικρών παιδιών που ενοχλούν τους ξένους επισκέπτες, ακόμη και μια αναφορά στα «χαριτωμένα λευκά δόντια» ενός εργαζόμενου σε ξενοδοχείο στη Καραϊβική.
Παρόμοιες αλλαγές έχουν γίνει στα έργα του Ρόαλντ Νταλ, ένας από πολυδιαβασμένους παιδικούς συγγραφείς (έγραψε το «Τσάρλι και το Εργοστάσιο Σοκολάτας»), αλλά και τον Ίαν Φλέμινγκ, του λογοτεχνικού «πατέρα» του Τζέιμς Μποντ.
Αν μπορούσαμε να ανοίξουμε ένα παράθυρο και να κοιτάξουμε τον κόσμο εκεί γύρω στο 2050, το πιθανότερο είναι ότι δεν θα βλέπαμε έναν πλανήτη αγνώριστο, αλλά έναν κόσμο που θα έχει αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί.
Πώς μπορεί μια επίσκεψη σε ένα μουσείο, ένα πείραμα ή μια πρώτη γνωριμία με την φύση να αλλάξει τον τρόπο που ένα παιδί βλέπει τον κόσμο; Περισσότερα από εννέα χρόνια, το πρόγραμμα «Οι Μικροί Ήρωες Μαθαίνουν» της Stoiximan δίνει σε παιδιά από όλη την Ελλάδα την ευκαιρία να διευρύνουν βιωματικά τους ορίζοντες τους.
Δουλειά, οικογένεια, υποχρεώσεις, μάς κάνουν συχνά να μεταθέτουμε τη φροντίδα του εαυτού μας. Η νέα καμπάνια της Εθνικής Ασφαλιστικής μάς θυμίζει γιατί αξίζει να εστιάσουμε ξανά σε εμάς και την υγεία μας