Πέθανε ο σπουδαίος ηθοποιός Μπρούνο Γκαντς στα 77 του χρόνια

bruno_main01

Μία από σπουδαιότερες φυσιογνωμίες του γερμανόφωνου κινηματογράφου, ήταν γνωστός για τους ρόλους του στα αριστουργήματα «Φτερά του Έρωτα», «Πτώση» και «Μία Αιωνιότητα και μία Μέρα»  - Είχε συνεργαστεί με μερικούς από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες των τελευταίων δεκαετιών

Ο σπουδαίος Ελβετός ηθοποιός Μπρούνο Γκαντς, γνωστός για τους ρόλους του στις αριστουργηματικές ταινίες «Φτερά του Έρωτα», «Πτώση» και «Μία αιωνιότητα και μία Μέρα» έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 77 ετών.

Ο Γκαντς, o οποίος είχε συνεργαστεί με μερικούς από τους μεγαλύτερους σκηνοθέτες των τελευταίων δεκαετιών, βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του στη Ζυρίχη τις πρώτες πρωινές ώρες του Σαββάτου

Όπως είχε γίνει γνωστό, ο διάσημος ηθοποιός έπασχε από καρκίνο του εντέρου και ο θάνατός του οφείλεται πιθανώς σε επιπλοκές της νόσου.

Ο Γκαντς ήταν μία από σπουδαιότερες φυσιογνωμίες του γερμανόφωνου θεάτρου και κινηματογράφου.

Στην λαμπρή καριέρα του είχε συνεργαστεί με πολλούς σημαντικούς σκηνοθέτες, όπως ο Βιμ Βέντερς, ο Λαρς Φον Τρίερ, ο Ερίκ Ρομέρ, ο Βέρνερ Χέρτζογκ και ο Θόδωρος Αγγελόπουλος.

Μερικές από τις γνωστότερες ερμηνείες του στον κινηματογράφο είναι εκείνη στα Φτερά του έρωτα (1987) και η ενσάρκωση του Αδόλφου Χίτλερ στην Πτώση (2004). Πέρυσι, η ερμηνεία του ως Βιργίλιος στην τελευταία ταινία του Λαρς Φον Τρίερ «The House that Jack Built» είχε προκαλέσει αίσθηση.


DER HIMMEL ÜBER BERLIN Trailer Deutsch | 4K restaurierte Wiederaufführung ab 12. April 2018 im Kino!



Άλλες ταινίες του είναι οι Ένας Αμερικανός Φίλος (1977), Ανθρωποκυνηγητό σε δύο ηπείρους (1978), Νοσφεράτου: Ο Δράκουλας της Νύχτας (1979), Μία αιωνιότητα και μία ημέρα (1998) και Ο άνθρωπος της Μαντζουρίας (2004).

Για τα επιτεύγματά του στον κινηματογράφο έλαβε το 2010 βραβείο από την Ευρωπαϊκή Ακαδημία Κινηματογράφου και το 2014 τη Χρυσή Κάμερα ενώ το 2010 απέκτησε το δικό του αστέρι στη Λεωφόρο των Αστέρων στο Βερολίνο.

Στο θέατρο, είχε ερμηνεύσει, μεταξύ άλλων, έργα των Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκαίτε, Ευριπίδη και Σον Ο'Κέισι. Από το 1996 ήταν ο κάτοχος του Δαχτυλιδιού του Ίφλαντ, της μεγαλύτερης διάκρισης για γερμανόφωνο ηθοποιό.

cannes
Με τον Θόδωρο Αγγελόπουλο στις Κάννες



Τα πρώτα χρόνια της ζωής του

Ο Γκαντς γεννήθηκε το 1941 στη Ζυρίχη, από Ελβετό πατέρα και μητέρα ιταλικής καταγωγής. Ως έφηβος παράτησε το σχολείο για να παρακολουθήσει μαθήματα υποκριτικής, ενώ εργαζόταν σε βιβλιοπωλείο.

Το κινηματογραφικό ντεμπούτο του Γκαντς πραγματοποιήθηκε το 1960 με την ταινία Der Herr mit der schwarzen Melone. Σύντομα, όμως, επικεντρώθηκε στο θέατρο.

Άρχισε να συνεργάζεται με τον Πέτερ Στάιν, συμμετέχοντας στα έργα Τορκουάτο Τάσσο (1969) του Γκαίτε, Βάκχαι (1973) του Ευριπίδη, Παραθεριστές (1973) του Μαξίμ Γκόρκι και άλλα. Με τις παραστάσεις αυτές, αλλά και με το έργο του Τόμας Μπέρνχαρντ Ο αδαής και ο παράφρων (1972), ο Γκαντς αναγνωρίστηκε ως ένας αξιόλογος θεατρικός ηθοποιός και το 1973 ανακηρύχθηκε ως ο Καλύτερος Ηθοποιός της χρονιάς από το περιοδικό Theater heute.

Downfall - Hitler's Outrage (Original Subtitles, Extended Length)


Η αναγνώριση στον κινηματογράφο

Στα τέλη της δεκαετίας του 1970 ο Γκαντς άρχισε να παίζει σε ορισμένες σημαντικές ταινίες, όπως οι Ένας Αμερικανός Φίλος (1977) του Βιμ Βέντερς και Νοσφεράτου: Ο Δράκουλας της Νύχτας (1979) του Βέρνερ Χέρτσογκ. Το 1978 πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση σε αγγλόφωνη ταινία, στο Ανθρωποκυνηγητό σε δύο ηπείρους (1978) του Φράνκλιν Τζ. Σάφνερ, όπου συμπρωταγωνίστησε με τους Λόρενς Ολίβιε και Γκρέγκορι Πεκ.

Το 1987 ο Γκαντς πρωταγωνίστησε στην ταινία Τα φτερά του έρωτα, σε σκηνοθεσία του Βιμ Βέντερς, στην οποία παρέδωσε μία από τις καλύτερες ερμηνείες του. Αργότερα, επανέλαβε τον ίδιο ρόλο στο σίκουελ Τόσο μακριά, τόσο κοντά! (1993). Η επόμενη μεγάλη του ταινία ήταν η Μία αιωνιότητα και μία ημέρα του Θόδωρου Αγγελόπουλου, η οποία βραβεύτηκε με τον Χρυσό Φοίνικα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών. Ακολούθησε η ιταλική Ψωμί και τουλίπες (2000) του Σίλβιο Σολντίνι, για την οποία ο Γκαντς κέρδισε το Νταβίντ ντι Ντονατέλλο Α΄ Ανδρικού Ρόλου.

ganz


Το 2000 ο Γκαντς έπαιξε στην παράσταση Φάουστ σε σκηνοθεσία του Πέτερ Στάιν, μια από τις σπάνιες φορές που έχει παρουσιαστεί ολόκληρο το έργο του Γκαίτε. Η συνολική διάρκεια ήταν περίπου δεκαπέντε ώρες. Ο ίδιος το είχε χαρακτηρίσει ως «το μεγαλύτερο θεατρικό εγχείρημα στο οποίο έχω πάρει ποτέ μέρος».


Eternity And A Day, The Poet



Από την Πτώση και έπειτα

Το 2004 ο Γκαντς ενσάρκωσε τον Αδόλφο Χίτλερ στην ταινία Η Πτώση του Όλιβερ Χιρσμπίγκελ. Μελέτησε συστηματικά διάφορα ντοκουμέντα και η ερμηνεία του έγινε δεκτή διεθνώς με εξαιρετικά σχόλια. Ωστόσο, δέχθηκε επίσης κριτική για την επιλογή του και, όπως έχει δηλώσει σε συνέντευξή του, ο ρόλος αυτός τον στοίχειωνε για καιρό. Το ίδιο έτος συμμετείχε και στην ταινία Ο άνθρωπος της Μαντζουρίας.

Το 2008 ο Γκαντς εμφανίστηκε σε δύο ταινίες με υποψηφιότητες στα 81α Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, τις Σφραγισμένα χείλη και Το σύμπλεγμα Baader Meinhof. Μερικές από τις πιο πρόσφατες ταινίες του είναι οι Ο άγνωστος (2011), Ο συνήγορος (2013), Χάιντι (2015), Γράμμα από το παρελθόν (2015) και Το πάρτι (2017).

ΣΧΟΛΙΑ (30)

F

Υπέροχος ηθοποιός, ενας Άγγελος που αρνήθηκε τα φτερά του (πλούτη και εφήμερη δόξα) για τον έρωτα της πραγματικής τέχνης. Ενας ηθοποιός τοσο δυνατος ωστε οι ερμηνείες του να δίνουν ψυχή στους ρόλους και σάρκα και οστά στους χαρακτηρες που υποδύθηκε. Τοσο ικανός ερμηνευτικά που άγγιξε μια ιστορική προσωπικότητα οπως του Χιτλερ που θα μπορούσε να κάψει τον οποιονδήποτε και όλοι, ακόμη και οι επικριτές του εγχειρήματος, αναγνώρισαν τη σπουδαία ερμηνεία του. Θα μας λείψουν όσα δεν πρόφτασε και τον ευχαριστούμε για όσα μας έδωσε.

Λελος

Αν είχατε δει Τα φτερά του έρωτα δε θα αναφέρατε τίποτα για την Πτώση. Τεράστιος ηθοποιός!

Μεγάλος ηθοποιός

Οι περισσότεροι τον μάθαμε από το αριστούργημα " Η Πτώση" (ο καλύτερος Χίτλερ που έχουμε δει σε ταινία) αλλά σχεδόν σε ότι είχε κάνει ήταν εκπληκτικός!!!

ΑΝΤΙΛΑΝΘΙΜΟΣ

Ανυπέρβλητη ερμηνεία ως Χίτλερ κατάφερε και συνδύασε την διαδεδομένη καρικατούρα comic book Κακού ,ελέω Χόλυγουντ με μια πιο ανθρώπινη και ρεαλιστική εκδοχή(τα Γερμανικά συνετέλεσαν σε αυτό)που φυσικα προκάλεσε αρνητικά σχόλια απο υπερευαίσθητους αντιφασίστες οτι δήθεν «εξανθρώπισε» τον Χίτλερ και έτσι ειδικά Αμερική τα Όσκαρ σνομπάραν και την εμβληματική του ερμηνεία και την ίδια την ταινία.Βέβαια οι χιλιάδες παρωδίες που γίνονται με το Hitler reacts... αποδεικνύουν πόσο βαθιά επέδρασε η ερμηνεία του στην Ποπ κουλτούρα και συλλογικό ασυνείδητο σε σημεία πολλοί να έχουν τον Γκάνζ στο μυαλό όταν σκέφτονται τον Χίτλερ...Μόνο ο Ρόμπερτ Πάουελ ως Χριστός έχει καταφέρει το ίδιο.Απίστευτη ερμηνεία σε μια αριστουργηματική ταινία...που δυστυχώς δεν πήρε τα Όσκαρ που άξιζε λόγω subject matter πχ.φέτος αν κερδίσει ο Μάλεκ ένα μεγάλο ποσοστό θα το οφείλει στους ίδιους τους Queen και τον θρύλο του Mercury,συμβαίνει πάντα σε biopics και ιστορικές ταινίες για αυτο δεν θα πάρει ποτέ Όσκαρ ηθοποιός που παίζει τον Χίτλερ όσο καλα κι αν παίξει...βραβεύουν και το πρόσωπο όχι μόνο τον ηθοποιό,βέβαια ποτέ κανείς δεν πήρε Όσκαρ ούτε καν υποψήφιος παίζοντας και τον Χριστό όπως ο Caviezel για τα Πάθη του Χριστού του Gibson την ίδια χρονιά με την Πτώση και τον Γκάνζ... [...]

Chris

πολύ ενδιαφερουσα η οπτικη σου και προσφερει μια σοβαρη και λογικη αιτια για το λογο που δεν εδωσαν το Oscar στον ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΚΑΙ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ Ralph Fiennes για τον παρανοικο Ναζι στη Λιστα του Σιντλερ...

Ρουλέτας

Nosferatou το φάντασμα της Νύχτας. 1979 .Χέρτζογκ - και ο μέγιστος Κλάους Κινσκι.. Αθανατος

Δεν θέλουμε τέχνες θέλουμε διασκέδαση για να περνάμε καλά

Έπαιξε στον κομμουνιστή Θεόδωρου Αγγελόπουλο, που σημειωτέον εδώ στην Ελλάδα δεν τον ξέρει σχεδόν κανένας παρά μόνο στη Γαλλία στην Κίνα και στη Γερμανία το γνωρίζουν και τον παραδέχονται , επίσης τον μεγάλο ηγέτη που θα μας καθοδηγεί για πάντα τον παρουσίασε ως έναν μανιοκαταθλιπτικό. Ήθελα να ξερα Πρώτο θέμα γιατί κανείς αφιερώματα σε τέτοιους καλλιτέχνες ... κάνε αφιερώματα για τον Τέρη χρυσό τον φλωρινιώτη το Νότη Σφακιανάκη το Σεφερλή Αυτοί είναι οι καλλιτέχνες που μας δοξάζουν και μας αντιπροσωπεύουν, τουλάχιστον εμάς που είμαστε πλυμενοι και νοικοκυραίοι δεξιοί

Heinrich SS

Η καλυτερη κινηματογραφικη απεικονιση του Φυρερ!

George

Πραγματικά, ως παλαβός.

Πιτσα

Εξαιρετικος ηθοποιος!

Ημαρτον

Σπουδαίος ηθοποιός, σπουδαίος άνθρωπος αξέχαστες οι ερμηνείες του, αιώνια η μνήμη του!!!. Οι χρυσαυγητες τον βρίζουν γιατί δεν ερμήνευσε όπως προσδοκούσαν τον είδωλο τους. Δεν πειράζει, βάλτε τον Παπά να τον παίξει.

Οι καλοί.....

..... δυστυχώς, φεύγουν γρήγορα!!!!!....Άδικη ζωή!!!

Φόρτωση περισσότερων σχολίων
ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία

Δείτε Επίσης