Στους καθοριστικούς σταθμούς της ζωής της σε προσωπικό επίπεδο, αναφέρθηκε η Μιμή Ντενίση, τονίζοντας ότι ανάμεσα σε αυτούς ξεχωρίζει τις δύο μεγάλες σχέσεις της με τον Γιάννη Φέρτη και τον Αντώνη Τρίτση.
Η ηθοποιός μίλησε για πρόσωπα που σημάδεψαν τη ζωή της στη συνέντευξη που παραχώρησε στο περιοδικό «Hello». Αρχικά, αναφέρθηκε στην κόρη της, Μαριτίνα, τους γονείς της, αλλά και δύο άντρες που είχαν ξεχωριστή θέση για εκείνη. Το 1981, η Μιμή Ντενίση παντρεύτηκε με τον Γιάννη Φέρτη, ενώ με τον Αντώνη Τρίτση είχαν αρραβωνιαστεί, ωστόσο ο γάμος τους δεν πραγματοποιήθηκε λόγω του αιφνίδιου θανάτου του.
Πιο συγκεκριμένα, η ηθοποιός είπε για τους δύο συγκεκριμένους άντρες: «Σταθμοί στη ζωή μου υπήρξαν και οι πολύ μεγάλες μου σχέσεις, με τον Γιάννη Φέρτη και τον Αντώνη Τρίτση και δυστυχώς ο θάνατος των γονιών μου. Όταν χάσεις τους γονείς σου αισθάνεσαι ότι μεγάλωσες. Όσο τους έχεις, είσαι ακόμα το παιδί κάποιου. Μετά είσαι εσύ, σκέτα».
Σε άλλο σημείο, στάθηκε στην κόρη της, Μαριτίνα, λέγοντας πως η γέννησή της αποτελεί ό,τι πιο ιδιαίτερο έχει ζήσει, ξεπερνώντας κάθε επιτυχία που έχει βιώσει: «Η απόκτηση της Μαριτίνας ήταν σταθμός στη ζωή μου. Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάτι πιο σημαντικό από το να έρθει στη ζωή σου ένα παιδί. Το θεωρώ πιο σπουδαίο και από τις επιτυχίες και από το θέατρο, απ’ όλα. Το να έχεις την ευθύνη και να διαμορφώνεις τη ζωή ενός καινούριου ανθρώπου είναι για μένα ό,τι σημαντικότερο. Θα έλεγα ότι η κόρη μου είναι ο πιο μεγάλος μου σταθμός».
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.