Σόφη Ζαννίνου: Μέχρι να πάω πρώτη δημοτικού ταξίδευα συνέχεια, όταν με έκλεισαν εσωτερική έπαθα κατάθλιψη

Στην παιδική της ηλικία ανέτρεξε ο Σόφη Ζαννίνου και μίλησε για το πώς ήταν να μεγαλώνει με γονείς που δούλευαν στα λεγόμενα «μπουλούκια».

Θυμούμενη όσα βίωσε, η ηθοποιός τόνισε ότι ο τρόπος της ζωής τους έμοιαζε με εκείνον των νομάδων. Η ίδια αγάπησε τα ταξίδια που έκαναν για τις ανάγκες της δουλειάς του πατέρα της και της μητέρα της. Γι' αυτό τον λόγο, όταν οι γονείς της την έβαλαν εσωτερική σε σχολείο, ήρθε αντιμέτωπη με την κατάθλιψη.

Η Σόφη Ζαννίνου ήταν καλεσμένη στην εκπομπή «Πρωίαν σε είδον», την Τρίτη 11 Νοεμβρίου και αναφέρθηκε στα παιδικά της χρόνια, τα οποία πέρασε σε περιοδεύοντες θιάσους λόγω της εργασίας των γονιών της. «Η μαμά και ο μπαμπάς μου, όταν γεννήθηκα, δεν είχαν παντρευτεί. Παντρεύτηκαν μετά. Άρα είμαι παιδί του έρωτα και της τύχης. Γεννήθηκα τυχαία στη Θεσσαλονίκη και μεγάλωσα στα μπουλούκια. Ήταν τρόπος ζωής. Σκέψου ότι στον Χρήστο Θηβαίο έχω δώσει γάλα, γιατί τα μεγαλύτερα παιδιά προσέχαμε τα μικρότερα εν ώρα παράστασης», είπε αρχικά.

Δείτε το σχετικό απόσπασμα μετά το 03:20
Η ηθοποιός εξήγησε ότι εκείνοι και οι γονείς της ζούσαν σαν νομάδες: «Ήμασταν σαν νομάδες. Οικογένειες ηθοποιών που ταξίδευαν συνέχεια. Οι άντρες έστηναν μέσα σε λίγη ώρα μια τεράστια τέντα με σκηνή και καθίσματα. Μπορούσαν να παίξουν παντού, ακόμα και σε μια βουνοκορφή. Κάποιες εποχές παίζανε και με είδος. Δηλαδή, “δώσε μου δύο αυγά”. Ήταν ένας λαϊκός, περιπλανώμενος κόσμος, γεμάτος περιπέτεια και ψυχή», πρόσθεσε.

Έχοντας μάθει να ταξιδεύει διαρκώς, ήρθε αντιμέτωπη με την κατάθλιψη, όταν βρέθηκε εσωτερική σε σχολείο. «Μέχρι να πάω πρώτη δημοτικού ταξίδευα συνέχεια. Όταν με έκλεισαν εσωτερική, έπαθα κατάθλιψη. Ένιωθα ότι μου πήραν το πολύχρωμο παιχνίδι της ζωής μου. Δεν έτρωγα, δεν διάβαζα, δεν ήθελα τίποτα. Η δασκάλα είπε στους γονείς μου “πάρτε το παιδί γιατί δεν αντέχει”. Ήμουν ένα μοναχικό παιδί, πολύ κλεισμένο στον εαυτό μου. Όμως όλο αυτό με έκανε να αγαπήσω ακόμη πιο βαθιά το θέατρο. Ήταν η οικογένειά μου, το σπίτι μου, ο κόσμος μου», κατέληξε.