Περήφανη για τον χαρακτήρα του 25χρονου γιου της δήλωσε η Ρένια Λουιζίδου, θαυμάζοντας όπως είπε τη στάση ζωής του, ενώ εκτιμά ιδιαίτερα και τον τρόπο που συμπεριφέρεται στις γυναίκες.
Η ηθοποιός μίλησε για τη σχέση με το παιδί της, εξηγώντας πως ανεξαρτήτως του συγγενικού δεσμού τους, θα τον ήθελε στη ζωή της, καθώς ξεχωρίζει συγκεκριμένες ποιότητες στον χαρακτήρα του. Όπως είπε η Ρένια Λουιζίδου στο «Happy Day» που ήταν καλεσμένη την Παρασκευή 31 Οκτωβρίου: «Είμαι χαρούμενη και περήφανη για τον ενήλικο που έχω απέναντί μου. Αν μου ήταν ένας άγνωστος θα ήθελα να συναναστραφώ μαζί του. Εκτιμώ τον τρόπο σκέψης του και τη στάση του. Τον τρόπο που συμπεριφέρεται στις γυναίκες».
Αναφερόμενη στη νέα γενιά και στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα, η ηθοποιός εξήγησε ότι ο γιος της βρίσκεται σε μια περίοδο επαγγελματικής αναζήτησης: «Ο γιος μου είναι 25, θέλει να ασχοληθεί περισσότερο με την αθλητική δημοσιογραφία. Είναι σε μια άλλη φάση, αυτά τα παιδιά είναι σε μια δύσκολη στιγμή στη δύσκολη συγκυρία την κοινωνικοπολιτική, αλλάζει πολύ το τοπίο σε σχέση με τις δουλειές, το AI και η τεχνολογία. Δεν ξέρω αν το γνωρίζω αυτό το καινούργιο που έρχεται για να τον βοηθήσω». Δείτε το βίντεο
Σε άλλο σημείο, η Ρένια Λουιζίδου σχολίασε πως δεν είναι παρεμβατική και δείχνει σεβασμό στην ιδιωτική ζωή του παιδιού της, το οποίο ζει στο ίδιο οίκημα με εκείνη, η ηθοποιός ωστόσο επιλέγει να μην έχει κλειδιά του σπιτιού του: «Μένει στο σπίτι από κάτω μας. Δεν έχω κλειδιά, ούτε για ώρα ανάγκης. Έχω έναν τρόπο να μπω για ώρα ανάγκης. Δεν θα μπω ποτέ από μόνη μου. Είναι ενήλικος άνθρωπος, είναι 25 χρονών. Από αυτό που θέλεις, μέχρι αυτό που θα κάνεις πρέπει να παρεμβληθεί αυτό που πρέπει να γίνει. Βάζεις κάτω τον εαυτό σου και λες αυτό δεν θα το κάνω».
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.