Laura Wilmotte: Με το σφυρί στο χέρι

Το χρηματιστήριο της τέχνης ανακαλύπτει τους Eλληνες ζωγράφους όχι επειδή είναι αλληλέγγυο αλλά γιατί μια Ελληνίδα βρίσκεται σε θέση-κλειδί του πιο εξειδικευμένου οίκου δημοπρασιών. Η Λώρα Γουιλμότ-Κουφοπαντελή είναι Deputy Director of Modern and Contemporary Art του παρισινού οίκου Piasa, ο οποίος ειδικεύεται στην τέχνη του 20ού και του 21ου αιώνα. Γεννήθηκε στην Αθήνα, πάντα όμως ονειρευόταν να ζήσει στο Παρίσι και να ασχοληθεί με την τέχνη. Κατάφερε και τους δύο στόχους της και βρήκε λίγο χρόνο για να μας εξηγήσει πώς.

Gala: Από πού ξεκίνησε η πορεία σας;
Λώρα Γουιλμότ-Κουφοπαντελή: Τελειώνοντας το σχολείο στην Ελλάδα έφυγα για το Παρίσι, για να σπουδάσω Νομική και Οικονομικά στη Σορβόννη, όμως δεν μου άρεσε τίποτε από αυτά. Μόλις πήρα το πτυχίο μου άρχισα να δουλεύω σε οίκους δημοπρασιών γιατί θεωρούσα το αντικείμενο συναρπαστικό. Με τις δημοπρασίες μαθαίνεις πολύ γρήγορα τι συμβαίνει στην τέχνη γιατί βλέπεις πάρα πολλά έργα από πολλούς καλλιτέχνες μέσα σε ελάχιστο χρόνο. Στη συνέχεια πήγα στο Λονδίνο και έκανα ένα μεταπτυχιακό στο Sotheby’s πάνω στη Σύγχρονη Τέχνη από το ’60 μέχρι σήμερα και όταν επέστρεψα στο Παρίσι ξεκίνησα να εργάζομαι στον οίκο Piasa. Παλαιότερα διαχειριζόταν αντίκες και αντικείμενα ασιατικής τέχνης που πουλούσε στο «Hotel Drouot», εκεί όπου γίνονται όλες οι σχετικές δημοπρασίες. Τα τελευταία 11 χρόνια που βρίσκομαι εδώ ειδικεύεται στον 20ό και τον 21ο αιώνα και έχει δικό του κτίριο για εκθέσεις και δημοπρασίες στη Rue du Faubourg Saint-Honoré.


G.: Υπάρχει ενδιαφέρον για τους Ελληνες καλλιτέχνες στο εξωτερικό;
Λ.Γ.-Κ.: Ναι, πολύ μεγάλο. Ειδικά για ονόματα όπως ο Τάκης, ο Παύλος, ο Γαΐτης, ο Πράσινος, η Χρύσα, ο Στάμος, ο Κεσσανλής και φυσικά ο Φασιανός. Για τον Παύλο είχα κάνει μία μονογραφική δημοπρασία μαζί με την οικογένειά του το 2021 με μεγάλη επιτυχία.



G.: Είναι διαφορετικοί αυτοί που έχουν ζήτηση στο εξωτερικό από εκείνους που εμείς θεωρούμε στην Ελλάδα επιτυχημένους;
Λ.Γ.-Κ.: Ναι, μάλλον. Εκτός, βέβαια, από τον Φασιανό που τον ξέρουν παντού και είναι πολύ δημοφιλής καλλιτέχνης με τρομερό έργο.
Και ο Τσαρούχης είναι γνωστός στη Γαλλία με έργα του σε πολλές συλλογές. Αλλά γενικά ισχύει ότι εκτός Ελλάδος υπάρχει μια στροφή προς την αφηρημένη ζωγραφική, ενώ εντός είναι πιο εμπορική η παραστατική. Οπότε καλλιτέχνες που είναι πιο παραστατικοί, όπως ο Μυταράς, δεν έχουν ιδιαίτερη απήχηση στο εξωτερικό. Επίσης, παίζει τεράστιο ρόλο και η πορεία του καθενός. Αν έχουν ζήσει στο εξωτερικό και έχουν κάνει παρέες, φιλίες, σχέσεις με ιστορικούς τέχνης, αν έχουν κάνει δωρεές σε μουσεία, αν έχουν παρουσία σε συλλογές συλλεκτών. Νομίζω ότι το πιο σημαντικό είναι να έχει ζήσει ο καλλιτέχνης σε χώρα του εξωτερικού ώστε να γίνει γνωστός εκτός Ελλάδος.

G.: Γιατί υποστηρίζετε την ελληνική τέχνη;
Λ.Γ.-Κ.: Επειδή είμαι Ελληνίδα, επειδή έχω αναμνήσεις και εικόνες μεγαλώνοντας στην Ελλάδα και επειδή γνωρίζω την ιστορία του τόπου, οπότε καταλαβαίνω καλύτερα και την τέχνη του. Εχω γνωρίσει όμως και ανθρώπους που αγαπούν την ελληνική τέχνη όσο εγώ χωρίς να είναι Ελληνες.

G.: Τι εικόνα έχει η Ελλάδα στην αγορά όπου κινείστε εσείς;
Λ.Γ.-Κ.: Πολύ θετική. Οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο έχουν γνώση τού τι σημαίνει αρχαία ελληνική τέχνη. Η τέχνη αυτή είναι πηγή έμπνευσης για τους ζωγράφους ακόμα και σήμερα. Σε όλη μου την πορεία ένιωθα πάντα πολύ ευπρόσδεκτη στον χώρο μου ως Ελληνίδα.

G.: Τα έργα έρχονται σε εσάς ή εσείς πηγαίνετε και τα βρίσκετε;
Λ.Γ.-Κ.: Συμβαίνουν και τα δύο. Μπαίνω σε πολλά σπίτια και βλέπω πολλές συλλογές. Ταξιδεύω σε όλον τον κόσμο, έχω κάνει ακόμη και κορεάτικη δημοπρασία, αλλά κυρίως πηγαίνω στην Ευρώπη, και περισσότερο στην Ελλάδα, στην Ιταλία, στο Βέλγιο και φυσικά στη Γαλλία.



G.: Η δουλειά σας εμπεριέχει εκπλήξεις;
Λ.Γ.-Κ.: Ναι, συχνά. Θυμάμαι ότι είχα πάει σε ένα σπίτι στην Ιταλία, δεν μπορώ βέβαια να πω ακριβώς πού, νομίζοντας ότι θα δω τα έργα ενός ζωγράφου. Εκτός από τα δικά του, τα οποία ήταν πολύ ωραία, βρέθηκα με μια συλλογή με 350 έργα των μεγαλύτερων Ιταλών καλλιτεχνών του 20ού και του 21ου αιώνα. Ηταν μια τόσο αναπάντεχη ανακάλυψη! Εκανα την καταγραφή, την καταλογογράφηση και θα δούμε πώς θα προχωρήσουμε.

G.: Η στιγμή της δημοπρασίας είναι η πιο συναρπαστική στη δουλειά σας;
Λ.Γ.-Κ.: Η αλήθεια είναι πως έχει αγωνία και αδρεναλίνη, όμως δεν είναι η πιο συναρπαστική γιατί, ό,τι και να γίνει, τα έργα θα πωληθούν, βρίσκονται στην τελική ευθεία. Το πιο ενδιαφέρον κομμάτι είναι όλα αυτά που πρέπει να κάνεις για να πάει καλά η δημοπρασία. Να επικοινωνήσεις με τους σωστούς ανθρώπους, να έρθουν στην έκθεση των έργων που γίνεται συνήθως πριν από κάθε δημοπρασία, να ενδιαφερθούν.




G.: Εσείς αγοράζετε έργα τέχνης;
Λ.Γ.-Κ.: Ναι, αλλά όχι με πρόγραμμα. Αγοράζω κομμάτια που μ’ αρέσουν. Διαλέγω αυτά που ταιριάζουν στο σπίτι μου και θέλω να ζω μαζί τους. Δεν το κάνω για επένδυση. Αν τα βαρεθώ, θα τα πουλήσω ◆