Για το καλλιτεχνικό του επίθετο μίλησε ο Νίκος Βέρτης, περιγράφοντας το όνειρο που είχε δει και τον έκανε να υιοθετήσει το «Βέρτης».
«Το κανονικό μου επίθετο είναι Αρβανιτίδης» είπε αρχικά στην εκπομπή «Κοσμοράδιο» και ξεκίνησε να περιγράφει, πώς προέκυψε το επίθετο με το οποίο τον γνωρίζει ο κόσμος.
«Ένα βράδυ που δούλευα στη Βέροια κάπου το ’98 ’99, κοιμόμουν και έβλεπα εφιάλτες, αφού είχα πυρετό. Κάποια στιγμή είδα ένα όνειρο ότι ήμουν σε ένα αρχαίο θέατρο, που ήταν κατάμεστο, φορούσα χλαμύδα και υπήρχε ένα λευκό πανό με μαύρα γράμματα που έγραφε πάνω “Βέρτης”» είπε αρχικά.
Συνεχίζοντας, θυμήθηκε ότι: «Τότε σηκώθηκα και έγραψα σ’ ένα χαρτάκι το όνομα, το οποίο δεν θυμόμουν το επόμενο πρωί. Έπειτα κοιμήθηκα σαν πουλάκι. Δεν πίστευα πολύ στα όνειρα, το συζήτησα με τα κοντινά μου πρόσωπα και τότε άρχισαν όλοι να με φωνάζουν “Βέρτη”».
«Από εκεί και πέρα η ζωή μου άλλαξε αστραπιαία. Το ένα έφερνε το άλλο, ήρθαν απίστευτες προτάσεις, σαν μια μαγική χρυσόσκονη» είπε τέλος, ο Νίκος Βέρτης.
Σε τριάντα χρόνια οι μηχανές θα σκέφτονται για μας, θα μας φέρνουν κοντά στους δικούς μας και θα μιλάνε όπως εμείς. Το μόνο που θα μένει «μοναδικό», γι’ αυτό θα είναι και ακριβό, θα είναι να ξέρεις πως απέναντί σου κάθεται, στ' αλήθεια, ένας άνθρωπος.
Η ιστορία ενός εκπαιδευτικού θεσμού που συνδέει ευρηματικά τα παιδιά με την τεχνολογία και την καινοτομία και αποτελεί μια οργανωμένη πλατφόρμα δημιουργικής σκέψης που εξάγει την ελληνική ρομποτική στον κόσμο.