Τα χάδια της Ελένης

Όταν οι άνθρωποι της μικρής οθόνης θέλουν να πείσουν το κοινό για το «θεάρεστο» τηλεοπτικό έργο τους, ασχολούνται με τα σοβαρά θέματα. Επιδερμικά μεν αλλά ασχολούνται εσχάτως. Αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα λείψει ο χώρος που απαιτείται για την σκαλέτα του αρραβώνα του Μαυρικίου. Αυτή είναι η τηλεόραση. Και αυτή δυστυχώς είναι η ψυχαγωγία. Φτάσαμε στο σημείο να μην μπορούμε να χαμογελάσουμε με τα φαιδρά θέματα. Γιατί είναι τόσο φαιδρά που καταντούν προσβλητικά.

Εχω νιώσει άβολα, έχω νιώσει αμήχανα το τελευταίο διάστημα. Γιατί, καλώς ή κακώς πλέον τα ζω κι από μέσα, άρα τα καταλαβαίνω καλύτερα ή πιο εύκολα ή πιο γρήγορα. Όπως θέλει ας το πάρει ο καθένας. Δεν μας αξίζει αυτή η σύγχυση. Είτε την προκαλούμε ως επαγγελματίες είτε την υφιστάμεθα ως κοινό. Πάνω απ’ όλα η μπέσα, η αισθητική και ο σεβασμός. Και τα τρία απειλούνται από λάθος χειρισμούς και από σπασμωδικές κινήσεις και αντιδράσεις. Χρειάζεται να επανεφεύρουμε τον όρο «τηλεοπτική ψυχαγωγία» και να επαναπροσδιορίσουμε τι μπορεί και τι πρέπει να κάνει ο καθένας. Όχι μόνο για τα νούμερα. Οχι για να τσακώνονται οι συντελεστές της μίας εκπομπής με αυτούς της άλλης για το ποιος είναι πρώτος μία ημέρα ή μία εβδομάδα με διαφορά μίας ή μισής μονάδας. Είναι θλιβερό αυτό. Αλλά για το αποτύπωμα, για το χνάρι μας πάνω σε μία τηλεοπτική διαδρομή, η οποία πλέον μοιάζει να μην έχει προσανατολισμό, να μην έχει στόχο, να μην έχει συντεταγμένες.

Εβλεπα την «Ελένη» σήμερα. Εβλεπα τον τρόπο που χειρίστηκε θέματα όχι γελοία, ούτε σαχλά. Σοβαρά αλλά όχι εκτός των ορίων της. Ο χειρισμός της είχε ανθρωπιά, ενσυναίσθηση, μέτρο και ένα πινγκ πονγκ απόψεων διατυπωμένων με ηρεμία και επιχειρήματα. Ούτε φωνές, ούτε δάκρυα, ούτε υπερβολές. Τις προάλλες η Ελένη βρέθηκε μπροστά σε μία κασετίνα γεμάτη κραγιόν. Τα χάιδεψε σχεδόν με αγάπη. Μια αγάπη ομολογημένη απέναντι στα καλλυντικά και στα αρώματα εδώ και χρόνια. Το έχει πει. Αυτά της αρέσουν και αυτά της φτιάχνουν την ψυχολογία. Η εικόνα της ήταν τόσο αληθινή που σχεδόν νόμιζες ότι μπήκες σε χρονοκάψουλα και πήγες πίσω, τότε που ήξερες γιατί βλέπεις την κάθε εκπομπή. Δεν είναι κακό που η Μενεγάκη παρουσιάζει κραγιόν. Ούτε είναι καλό επειδή μια άλλη παρουσιάστρια δεν το κάνει. Η Μενεγάκη ξέρει πολύ καλά ότι δεν βουτάς το δάχτυλο στην καυτή σούπα. Όχι μόνο γιατί θα καείς εκείνη την στιγμή αλλά γιατί θα σου μείνει σημάδι.

Σε αυτό το σημείο ας θυμίσει κάποιος στον μουσικό επιμελητή της «Κοινωνίας ώρας Mega» ότι μεταξύ δύο θεμάτων που αφορούν θανάτους παιδιών, βίαια περιστατικά και «βαριά» ειδησεογραφία δεν βάζεις κομμάτια «Ανεβάζεις την θερμοκρασία, ζέστη και υγρασία μόνο». Κάπου, έλεος…

Κάτια Ταραμπάνκο, άλλη βγήκες, άλλη ξαναμπήκες. Καμία σχέση με το αγρίμι που θαυμάσαμε. Στην θέση του επαγγελματίας παίκτρια ριάλιτι η οποία αναλώνεται σε ρόλο πυροσβέστη που δεν πείθει… Ο Λάμπρος μια χαρά τα έκανε και δυο χαρές τα είπε και μπράβο του.

Αποκλειστική συνέντευξη του Παναγιώτη Βασιλάκου διάβαζα στους τίτλους του «Mega Καλημέρα» το πρωί. Παιδιά, χαλαρά, δεν γίνεται και ουρά για να του πάρουν συνέντευξη οι δημοσιογράφοι.

Το πιο ωραίο θέμα αύριο θα είναι να βρουν τον πορτιέρη στο κλαμπ του Παγκρατίου που «έριξε πόρτα» σε Καινούργιου και Κοκλώνη. Αλήθεια τώρα. Ποιος Βασιλάκος και ποια Ταραμπάνκο…



Κουιζάκι δυνατό. «Ψήνεται» έρωτας στο πλατό. Και είναι και απρόβλεπτος.