Το ημερολόγιο έγραφε 5 Μαΐου του 2000, όταν πρωταγωνιστής τροχαίου δυστυχήματος ήταν και πάλι ο άτυχος 42χρονος Τζώρτζης Μονογιυός που έχασε τη ζωή του στο φρικιαστικό δυστύχημα στη λεωφόρο Βουλιαγμένης.
Ο Τζώρτζης, ο οποίος έχασε χθες τη ζωή του όταν η Ferrari 488 Pista που οδηγούσε συγκρούστηκε με σφοδρότητα σε δέντρο, είχε εμπλακεί σε θανατηφόρο τροχαίο το 2000 στη Μύκονο, από το οποίο έχασε τη ζωή του φίλος του, τον οποίο είχε συνεπιβάτη στη μηχανή του.
Οι δύο νέοι τότε ήταν φίλοι από το στρατό. Στην άδεια απολύσεως του, ο άτυχος που υπηρετούσε στον στρατό ως αμφίβιος καταδρομέας είχε επισκεφτεί τον Τζώρτζη στη Μύκονο.
Την μηχανή μεγάλου κυβισμού οδηγούσε ο Τζώρτζης. Στον δρόμο προς τον Ορνό, στην ευθεία, η μοτοσικλέτα ανέπτυξε ταχύτητα, την ώρα που το αυτοκίνητο που οδηγούσε μια τουρίστρια, έκανε αναστροφή σε διπλή διαχωριστική γραμμή. Το αποτέλεσμα ήταν το αυτοκίνητο να συγκρουστεί με τη μηχανή στην οποία επέβαιναν ο Τζώρτζης Μονογυιός και ο άτυχος καταδρομέας.
Ο φίλος του Τζώρτζη, που δεν φορούσε κράνος χτύπησε σε κολώνα, με τέτοια δύναμη που προκλήθηκαν συντριπτικά κατάγματα σε όλο του κορμί. Αποτέλεσμα ο ακαριαίος θάνατός του.
Στη φωτογραφία βλέπετε το εικονοστάσι στο σημείο που έγινε το δυστύχημα όπου έχασε τη ζωή του ο καταδρομέας φίλος του Τζώρτζη Μονογυιού που οδηγούσε την μοτοσικλέτα.
Κλείσιμο
Ο Τζώρτζης Μονογυιός φορούσε κράνος και σώθηκε γιατί εκτός από το κράνος, στη θέση που βρισκόταν δεν πετάχτηκε στον αέρα με τις όποιες συνέπειες, παρά, σύρθηκε στην άσφαλτο.
Μια πρωτοβουλία του καφέ NESCAFÉ® φέρνει παιδιά της ΚΥΔΩΝ Special Team και παιδιά εργαζομένων της Nestlé στο ίδιο γήπεδο, δείχνοντας στην πράξη ότι ο αθλητισμός μπορεί να δημιουργεί χώρο για όλους.
Υπάρχουν μέρες που μοιάζουν μικρές στα μάτια των μεγάλων αλλά είναι τεράστιες για ένα παιδί. Η πρώτη μέρα στο σχολείο μετά τις διακοπές. Η σχολική εκδρομή που περιμένει εδώ και εβδομάδες. Η απαγγελία ενός ποιήματος μπροστά στην τάξη. Η πρώτη προπόνηση, ένας αγώνας, μια νέα γνωριμία.
Σε μια εποχή όπου η γεωπολιτική αβεβαιότητα, οι διαταραχές στις εφοδιαστικές αλυσίδες και ο διεθνής ανταγωνισμός επαναπροσδιορίζουν τις προτεραιότητες των κρατών, η παραγωγική βάση μιας χώρας αποκτά ξανά στρατηγική σημασία.