Θεόδωρος Κουρεντζής: Ο μαέστρος-φαινόμενο στήνει μια μουσική ιεροτελεστία στην Επίδαυρο

«Είχα πολύ ταλαντούχους μαθητές και μια μόνο διάνοια: ήταν ο Θεόδωρος Κουρεντζής» είχε πει κάποτε ο θρυλικός Ρώσος διευθυντής ορχήστρας Ηλίας Μουσίν. Και ο προικισμένος Έλληνας μαθητής του, που θήτευσε στο πλευρό του στο περίφημο στο Κρατικό Ωδείο της Αγίας Πετρούπολης, τον επιβεβαίωσε απολύτως κερδίζοντας, επάξια, τον τίτλο ενός από τους κορυφαίους και πλέον δημοφιλείς μαέστρους διεθνώς.

Μπορεί να έχει εμφανιστεί στις διασημότερες αίθουσες του κόσμου, να έχει διευθύνει σπουδαίες ορχήστρες, να έχει τιμηθεί με σημαντικά διεθνή βραβεία και να διαθέτει πολλούς και φανατικούς θαυμαστές σε κάθε γωνιά της γης, κάθε φορά που εμφανίζεται στην πατρίδα του, την Ελλάδα, όμως, τα συναισθήματά του είναι διαφορετικά, πιο έντονα. Πόσο μάλλον όταν πρόκειται να διευθύνει, για πρώτη φορά, στην ιερή σκηνή του Αρχαίου Θεάτρου της Επιδαύρου.

Αναμφισβήτητα, η συναυλία που θα δώσει αύριο, Σάββατο, ο Θόδωρος Κουρεντζής στην Επίδαυρο, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, με την ορχήστρα Utopia, την οποία ο ίδιος έχει δημιουργήσει, είναι βαρύνουσας καλλιτεχνικής αλλά και συναισθηματικής σημασία. Και για τον ίδιο αλλά και για το κοινό που θα έχει την ευκαιρία να απολαύσει τον αντισυμβατικό, μαέστρο – ροκ σταρ σε ένα τόσο ιδιαίτερο περιβάλλον.

Πέρα από την απαράμιλλη δεξιοτεχνία του και το έντονο πάθος που εκπέμπει όταν βρίσκεται στο πόντιουμ, είναι και το ρεπερτόριο της βραδιά που τήν καθιστά ιδιαίτερη. Ο ρηξικέλευθος Έλληνας μαέστρος θα αναμετρηθεί με τη γεμάτη ένταση και ακραίες αντιθέσεις μουσική του σπουδαίου Αυστριακού συνθέτη Γκούσταφ Μάλερ που αποτελεί μια από μεγάλες μουσικές αδυναμίες του.

Από το ρεπερτόριό του, μάλιστα, επέλεξε δύο έντονα συναισθηματικά φορτισμένα έργα. Το πρώτο είναι τα Τραγούδια για τα νεκρά παιδιά, που θα ερμηνεύσει η μεσόφωνος Εβ-Μοντ Ιμπό, ένας κύκλος τραγουδιών βασισμένων σε ποιήματα του Γερμανού ποιητή Φρίντριχ Ρίκερτ, που πρωτοπαρουσιάστηκε το 1905. Πρόκειται για ένα κλασικό μοιρολόι, μια σπαρακτική ωδή στην θλίψη του χαμού και της απουσίας την οποία ο συνθέτης έμελλε να βιώσει στο πετσί μερικά χρόνια αργότερα όταν έχασε τη μικρή κόρη του.

Το πρόγραμμα της βραδιάς περιλαμβάνει επίσης την Τέταρτη Συμφωνία του Μάλερ, που γράφτηκε το 1900, και αποτελεί την τρίτη και τελευταία από τις «Συμφωνίες του μαγικού κόσμου». Εδώ το φως και η ζωή «συνομιλούν» μουσικά με το σκοτάδι και τον θάνατο, σε μια μάχη με αμφίρροπη έκβαση μέχρι τη στιγμή που ένα απλοϊκό παιδικό τραγούδι φέρνει τη λύτρωση, την κάθαρση, το βασικό ζητούμενο αλλά και το χαρακτηριστικό φινάλε κάθε παράστασης του τόπου όπου γεννήθηκε το Αρχαίο Δράμα.