Παν. Μπουσμπουρέλης

Δεν μπορεί δηλαδή να εμπιστεύεται κανείς την γείτονα χώρα,με την αλαζονεία που έχει αποκτήσει ότι θα τηρήσει τις όποιες δεσμεύσεις αναλαμβάνει όταν ζητά την ίδια στιγμή από το ΝΑΤΟ εξωπραγματικές απαιτήσεις για τα εθνικά μας συμφέροντα.

Τα όσα κατέθεσε ο επικεφαλής της τούρκικης αντιπροσωπείας στο ΝΑΤΟ όπως έχουν δημοσιοποιηθεί σαν κείμενο 17 σημείων, μόνον ως τέτοια μπορεί να εκληφθούν όταν μεταξύ άλλων ζητούν να μην ελλημενίζονται πλοία στα Δωδεκάνησα ή να μην κατατίθενται σχέδια πτήσης στο FIR Αθηνών και διατυπώνεται ο εναέριος χώρος ως χώρος του ΝΑΤΟ και όχι του Αιγαίου Πελάγους.

Πώς όλα αυτά συνδυάζονται με τις χθεσινές δηλώσεις Νταβούτογλου ότι οι εχθρικές πολιτικές του παρελθόντος οδήγησαν σε οπισθοδρόμηση και ότι η Τουρκία δεν έχει τώρα καμία στρατηγική επίθεσης απέναντι στην Ελλάδα, δεν γίνεται αντιληπτό. Το πραγματικό πρόσωπο των Τούρκων όμως είναι αυτό που λέει ότι, «αυτά που η Ελλάδα θεωρεί παραβιάσεις, εμείς δεν τα θεωρούμε».

Δεν θα είναι εξάλλου ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία φορά που οι Τούρκοι θα επιχειρήσουν να εκμεταλλευθούν άριστα καταστάσεις για να αξιοποιήσουν την προώθηση των δικών τους συμφερόντων. Πολλοί σπεύδουν να προεξοφλήσουν ότι οι Τούρκοι θα πιεστούν, καθώς έχουν απλώσει πολύ τον τραχανά τους. Και αυτό θα γίνει είτε με την δημιουργία του κουρδικού κράτους στην Συρία είτε και από άλλους παράγοντες που θα αποδυναμώσουν ενδεχομένως την διαπραγματευτική τους δυνατότητα. Αυτή η προσέγγιση θα μπορούσε να χαρακτηριστεί μάλλον απλοποιημένη όταν τα μέτωπα είναι τόσο ανοιχτά στην Μέση Ανατολή και ο Ερντογάν δείχνει συνέχεια δείγματα γραφής

Ακόμα εξάλλου δεν έχουμε και το οριστικό σχέδιο δράσης του ΝΑΤΟ για την εποπτεία της διακίνησης των προσφύγων,που θα αποτελέσει ένα πρώτο δείγμα για να καταλάβει κανείς πώς θα επιχειρηθεί ο ουσιαστικός έλεγχος της κατάστασης.

Μακάρι να χαρακτηριστούν οι ελληνικές σχέσεις από την δημιουργία της υπερταχείας Κωνσταντινούπολης-Ηγουμενίστας είτε και από την αεροπορική γραμμή Αθήνας- Άγκυρας. Αυτό θα το δούμε καθημερινά στην πράξη αφού βεβαίως εμείς καλούμαστε κάθε μέρα να διαχειριστούμε την ιδιαίτερα δύσκολη πραγματικότητα του προσφυγικού. Μόνο που το προσφυγικό αρχίζει να ακουμπά και σε κρίσιμες παραμέτρους των εθνικών μας ζητημάτων.