Χρ. Ι. Στεφανάδης

…”Τα παιδιά μας δεν είναι δικά μας παιδιά.
Είναι οι γιοι και οι κόρες της λαχτάρας της Ζωής για τον εαυτό της.
Έρχονται μέσα από σας, αλλά όχι από σας.
Και παρόλο που είναι μαζί σας, δεν σας ανήκουν.
Μπορείτε να τους δώσετε την αγάπη σας, αλλά όχι τις σκέψεις σας.
Γιατί έχουν τις δικές τους σκέψεις.
Μπορείτε να στεγάσετε το σώμα τους αλλά όχι την ψυχή τους.
Γιατί η ψυχή τους κατοικεί στο σπίτι του αύριο, που σεις δεν μπορείτε να επισκεφθείτε, ούτε στα όνειρά σας.
Μπορείτε να προσπαθείτε να είστε σαν κι αυτά, αλλά μην επιδιώκετε να τα φτιάξετε σαν και σας.
Γιατί η ζωή δεν πάει προς τα πίσω, ούτε παραμένει στο χθες…”

Αυτά τα έγραψε σε μια εποχή που δεν υπήρχε ούτε το Internet ούτε η τεχνητή νοημοσύνη!…

…Η νέα γενιά σήμερα, είναι πολύ πιο εξοικειωμένη από τους ενήλικες με το αχανές διαδίκτυο. Οι νέοι σήμερα δεν αρκούνται σε αυτό που βλέπουν ή ακούν στον μικρόκοσμο της οικογένειας, του σχολείου ή ακόμα και της πατρίδας, αλλά έχουν άμεση πρόσβαση στο ευρύτερο παγκόσμιο περιβάλλον, το πολιτιστικό, το επιστημονικό και το πολιτικό. Αυτά τα ερεθίσματα και τις δυνατότητες που τους προσφέρει το διαδίκτυο στην άμεση ενημέρωση, είναι πολύ μεγαλύτερες από τις δυνατότητες που τους παρέχει η οικογένεια, το σχολείο ή πατρίδα… .

Χρειάζονται και παίρνουν συνεχώς περισσότερα ερεθίσματα, γιατί επεξεργάζονται την πληροφορία γρήγορα. Οι νέοι θέλουν, ξεπερνώντας τα στενά μορφωτικά πλαίσια που η οικογένεια και το εκπαιδευτικό σύστημα προσπαθεί να τους εγκλωβίσει, να αλλάξουν αυτόν τον κόσμο. Πιστεύουν ότι ο κόσμος πρέπει να έρθει στα μέτρα τους και όχι αυτοί στα δικά του…

Είναι η γενιά του Internet. Η γενιά αυτή διαβάζει με διαφορετικό τρόπο και έχει πρόσβαση σε άπειρες πληροφορίες. Μορφώνεται περισσότερο γιατί είναι ανοιχτή σε ερεθίσματα και αποκτά μια στάση ζωής πολύ πιο ισχυρή, γιατί δεν ακολουθεί τις παραδόσεις αλλά ιχνηλατεί και δημιουργεί καινούργιες.

Αυτή η γενιά, είναι επόμενο να έχει υψηλές απαιτήσεις. Γι’ αυτό δεν μπορεί να αρκεστεί σε μεθόδους τους παρελθόντος.
Η σημερινή γενιά , έχει υψηλές απαιτήσεις και από την πολιτική!

Και υψηλές απαιτήσεις και από τους πολιτικούς!

Από την πολιτική περιμένει δράσεις που θα βελτιώσουν ουσιαστικά το βιοτικό επίπεδο της σήμερα και την προοπτική της για καλύτερο αύριο.

Οι νέοι περιμένουν ουσιαστική και άμεση βελτίωση του εκπαιδευτικού συστήματος της πατρίδας μας.

Περιμένουν να δουν μια παρτίδα ισχυρή, που να εμπνέει σεβασμό στους συμμάχους της και σεβασμό, αλλά και φόβο, αν χρειαστεί, στους εχθρούς της.

Περιμένουν μια πατρίδα που θα αγκαλιάζει με δικαιοσύνη και στοργή όλους τους πολίτες. Μια πατρίδα που δεν θα αιμορραγεί, δίνοντας ότι το πολυτιμότερο έχει στις παγκόσμιες αγορές της επιστήμης και της εργασίας : Τις χιλιάδες νέους Έλληνες που μεταναστεύουν για καλύτερη ζωή.

Απαιτεί μια πατρίδα που θα την κυβερνούν οι άξιοι.

Απαιτεί μια πατρίδα αντάξια του μακρινού ένδοξου παρελθόντος και ισάξια του διεθνούς περιβάλλοντος.

Από το πολιτικό προσωπικό οι νέοι απαιτούν εντιμότητα, ικανότητα, μόρφωση, αποφασιστικότητα, αποτελεσματικότητα και ειλικρίνεια.

…Αλλά μπορεί τις προσδοκίες αυτές να τις καλύψει το “Επιτελικό κράτος” που τελευταία γίνεται πολύς λόγος; Δηλαδή, ένας ανεξάρτητος συμπαγής μηχανισμός που να διαχειρίζεται την εκτελεστική εξουσία και που συντονίζει τα Υπουργεία και τους άλλους πολυάριθμους φορείς που είναι επιφορτισμένοι να υλοποιούν αποτελεσματικά το κυβερνητικό έργο;

Ένας μηχανισμός , ανεξάρτητος από τους φορείς της Νομοθετικής εξουσίας, που είναι οι Βουλευτές , και ανεξάρτητος από πιέσεις, σκοπιμότητες και μικροπολιτικές; Ένας μηχανισμός που θα ελέγχεται από τον εκάστοτε Πρωθυπουργό, ο οποίος έχει και την τελική ευθύνη έναντι του Λαού για την συνεπή εφαρμογή του κυβερνητικού προγράμματος;

Η απάντηση, στην δική μου εκτίμηση, είναι ότι στην εποχή της επερχόμενης μεταπολιτικής, δηλαδή στην εποχή που το παραδοσιακό πολιτικό προσωπικό θα αντικατασταθεί σε ένα βαθμό από πολιτικούς-τεχνοκράτες, που έχουν μεν το χάρισμα της επικοινωνίας, αλλά αυτό συνδυάζεται με τεχνοκρατική γνώση, την εντιμότητα, την ειλικρίνεια και διοικητική ικανότητα, η λειτουργία του επιτελικού κράτους θα είναι απαραίτητη.

Ένα “Επιτελικό κράτος” που θα λειτουργεί σωστά, θα μπορεί να καλύψει τις προσδοκίες της νέας γενιάς… Η οποία δύσκολα μπορεί να χειραγωγηθεί και να εγκλωβιστεί σε οικογενειακά πρότυπα πολιτικής σκέψης και πρακτικής, που χωρίζει τους Έλληνες σε καλούς και κακούς.

Η νέα γενιά, που δεν πείθεται με τα κουραστικά επιχειρήματα των σημερινών πολιτικών, ότι για όλα τα δεινά και για την ζοφερή προοπτική που αντιμετωπίζει, ευθύνονται αποκλειστικά οι άλλοι, οι πολιτικοί αντίπαλοι.. Και δεν πείθεται, γιατί “σερφάροντας” στο διαδίκτυο διαμορφώνει την δική της άποψη.

Και για να σηκωθεί η νέα γενιά από τον καναπέ, από την καφετέρια, από την παραλία και να δώσει το στίγμα της στην πολιτική ζωή, δεν χρειάζεται χειραγώγηση και πατερναλισμό. Χρειάζεται έμπνευση και ανάκτηση της χαμένης εμπιστοσύνης στην πολιτική και στους πολιτικούς.

Και ένα “ Επιτελικό κράτος” που θα λειτουργεί με τις προϋποθέσεις που προανέφερα, πιστεύω ότι θα πείσει τους νέους, ότι πρέπει να ασχοληθούν με την ενεργό πολιτική και να διαμορφώσουν την ζωή τους !

* O Χριστόδουλος Ι. Στεφανάδης είναι βουλευτής Σάμου με την ΝΔ, καθηγητής καρδιολογία στο ΕΚΠΑ