tziovaras_grigoris

Γιατί ο Τσίπρας παραχαράσσει τη μνημονιακή «Οδύσσεια»

Γρηγόρης Τζιοβάρας

Ό,τι και αν φαντασιώνονται διάφοροι ΣΥΡΙΖΑίοι αξιωματούχοι, δεν νομίζω να υπάρχει εχέφρων πολίτης αυτής της χώρας που να μην ευαρεστείται επειδή, έστω και με τόσο μεγάλη καθυστέρηση, ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για το τυπικό τέλος των προγραμμάτων διάσωσης της ελληνικής οικονομίας.

Ου μην αλλά και της ελληνικής κοινωνίας η οποία, αν τα πράγματα κυλούσαν διαφορετικά, είναι πλέον ή βέβαιο ότι θα πλήρωνε ακόμη βαρύτερο τίμημα από το ήδη βαρύ που ήδη κατέβαλε στη διάρκεια της δεκαετούς μνημονιακής «Οδύσσειας».

Καθώς, όμως, ο μεγάλος αυτός κύκλος δείχνει να κλείνει, αφού τέταρτο χρηματοδοτικό πρόγραμμα δεν πρόκειται να μας δοθεί, το ζητούμενο δεν είναι –ή μάλλον δεν θα έπρεπε να είναι- αν θα στηθούν ή όχι πανηγύρια για να γιορτάσουμε κάτι για το οποίο μόνον μελαγχολικά συναισθήματα προκαλούνται στο συλλογικό κοινωνικό υποσυνείδητο, αφού, εκτός όλων των άλλων, υπάρχουν «ουρές» με επερχόμενα νέα επώδυνα μέτρα.

Το μεγάλο ζητούμενο, αντιθέτως, είναι –ή θα έπρεπε να είναι- η αναζήτηση για το τι αφήνει πίσω του αυτός ο δεκαετής κύκλος της κρίσης. Με άλλα λόγια, το «ορόσημο» της 21ης Αυγούστου 2018 θα ήταν πιο χρήσιμο να αποτελέσει αφορμή όχι για τελετές και παρελάσεις, αλλά για αναστοχασμό των δεδομένων που μας οδήγησαν στα Μνημόνια και για αποτίμηση των λόγων που μας κράτησαν καθηλωμένους σε αυτά επί τόσο μακρύ χρονικό διάστημα.

Με ευθύνη πρωτίστως των κυβερνώντων, δυστυχώς, δεν διαφαίνεται καμία απολύτως τέτοια πρόθεση. Με τις ίδιες αυταπάτες, φαντασιώσεις και ψευδαισθήσεις που οδηγηθήκαμε στην κρίση, η οποία έφερε τα Μνημόνια, κινούμαστε και προς την υποτιθέμενη πορεία εξόδου. Άλλωστε, ακόμη και στην μάλλον αυτονόητη αλληλουχία των γεγονότων –η κρίση έφερε το Μνημόνιο ή το Μνημόνιο την κρίση;- δεν έχουμε καταφέρει να συνεννοηθούμε οι πολιτικές δυνάμεις και οι πολίτες σε αυτή τη χώρα.

Μια σημαντική μερίδα συμπατριωτών μας, που δεν αποκλείεται να αποτελεί και πλειονότητα, θεωρεί ακόμη και σήμερα ότι η ένταξη στα Μνημόνια δεν ήταν παρά «προϊόν συνωμοσίας από τις δυνάμεις του κακού» που η σύνθεσή τους ποικίλλει ανάλογα με τις δοξασίες ενός εκάστου: ορισμένοι αρκούνται στην απλοϊκή προσέγγιση ότι «συνεννοήθηκε ο Γιώργος Παπανδρέου με το ΔΝΤ», άλλοι που διαθέτουν πιο οργιώδη φαντασία εμπλέκουν περισσότερους «δράκους» στο συνωμοσιολογικό παραμύθι που κυκλοφορεί σε δεκάδες εκδοχές.

Μπορεί ο Αλέξης Τσίπρας να μην είναι ο πρώτος διδάξας τη «δαιμονοποίηση» της πραγματικότητας, καθώς υπήρχαν πριν από αυτόν και άλλοι που επεδίωξαν και -ως ένα βαθμό έκαναν- καριέρα ως «αντιμνημονιακοί», ωστόσο ο νυν πρωθυπουργός είναι εκείνος που χρεώνεται πολύ περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο το γεγονός ότι επί των ημερών του τερματίστηκε ο αμοραλιστικός λαϊκισμός εξαιτίας του οποίου η ελληνική κοινωνία εμποδίζεται να βγάλει σωστά συμπεράσματα ώστε να της γίνουν μαθήματα τα δεινά μνημονιακά παθήματα.

Όσες και όποιες δικαιολογίες και αν είχε παλαιότερα ο κ. Τσίπρας, όταν επικαλούνταν τις αυταπάτες που προέρχονταν από την απειρία του, η επιμονή του στις παραπλανητικές περιγραφές της κατάστασης στην οποία βρίσκει τη χώρα η λήξη του τρίτου και βαρύτερου (ολοδικού του) προγράμματος είναι απολύτως αναντίστοιχη με την πραγματικότητα αλλά και με τις προσδοκίες που έχει πλέον η κοινή γνώμη.

Κακά τα ψέματα, δεν χρειάζεται να είναι κάποιος -κατά τους χαρακτηρισμούς του συρμού- «φιλοΣΥΡΙΖΑ» ή «αντιΣΥΡΙΖΑ» για να παραδεχθεί ότι η Ελλάδα του σήμερα είναι φτωχότερη και πιο αδύναμη από ότι ήταν στο πρόσφατο παρελθόν. Είναι φτωχότερη και πιο αδύναμη όχι μόνον από την Ελλάδα του 2004, όταν έφτασε στο απώγειο της αμέριμνης ευημερίας, ή του 2008, όταν ξεκίνησε η ύφεση, αλλά και από την Ελλάδα του 2010, που άκουσε το… παρηγορητικό «kalo kouragio» του Όλι Ρεν, και του 2015 που επέλεξε να πειραματιστεί με τον ανεκδιήγητο Για(ν)νη Βαρουφάκη.

Το μεγαλύτερο δυστύχημα, όμως, είναι ότι η Ελλάδα έγινε φτωχότερη και πιο αδύναμη όχι μόνον οικονομικά. Έγινε φτωχότερη και πιο αδύναμη σε όλους τους τομείς. Οι θεσμοί της είναι σε μεγαλύτερη κρίση και το πελατειακό κράτος, που όλοι έδειχναν ως μια από τις βασικές πηγές των δεινών, αντί να συρρικνώνεται διευρύνεται. Οι νέοι και εν γένει οι δημιουργικές δυνάμεις του τόπου «παίρνουν των ομματιών τους» και αφήνουν το πεδίο ελεύθερο σε όσους βολεύονται με ρουσφέτια και ψιλοεπιδόματα.

Γι΄ αυτό και θα περίμενε κανείς από έναν υπεύθυνο πρωθυπουργό, αντί να αναζητεί συμβολισμούς προς άγρα πρόσκαιρων επικοινωνιακών εντυπώσεων, να έβγαινε σε αυτή την συγκυρία και να έλεγε όλη την αλήθεια τόσο για την περίοδο πριν από το Μνημόνιο, όσο και για τα όσα έγιναν -ή θα μπορούσαν να αποφευχθούν- στη διάρκεια των μνημονιακών χρόνων, όπως και για τις πραγματικές –θετικές και αρνητικές- προοπτικές που διανοίγονται μπροστά μας.

Δεν πρόκειται, ωστόσο, να κάνει κάτι τέτοιο ο κ. Τσίπρας. Και δεν θα το κάνει για δύο κυρίως λόγους: Πρώτον, διότι δεν έχει μάθει να το κάνει, όπως έδειξαν οι προσωπικοί του χειρισμοί κατά την πρόσφατη τραγωδία στο Μάτι, όταν, αντί να καρατομήσει την ίδια νύχτα τους υπαίτιους για την εκατόμβη των θυμάτων που παραπλάνησαν και τον ίδιο, επέλεξε να τους καλύψει με επικοινωνιακά τερτίπια. Και δεύτερον, διότι οι κόλακες που τον περιστοιχίζουν –όπως συνήθως συμβαίνει σε όλες τις αυλές των ηγεμόνων- φαίνεται ότι τον έχουν πείσει ότι «δεν χάνεις εσύ από τον Μητσοτάκη».

Όπως και να έχει, δεν θα είναι ο πρώτος που θα πέσει θύμα αυτής της αυταπάτης. Πόσω μάλλον που μιλάμε για τον πρωθυπουργό που έκανε υπουργό Οικονομικών τον Βαρουφάκη επειδή τον θεωρούσε «asset»!

ΣΧΟΛΙΑ (10)

Επαγγελματίας παραχαράκτης

Και να ήταν μόνον η "μνημονιακή Οδύσσεια", φίλε μας, που έχει παραχαράξει αυτός ο απίθανος τυπάκος, πάλι καλά να λέγαμε. Δεν έχει αφήσει τίποτε που να έχει παραχαράξει με πρώτες και καλύτερες τις ιδέες της Αριστεράς που τις έχει ξεφτιλίσει (αν και αυτό πρέπει να είναι μεγάλη προσφορά στην Ελλάδα και στην ανθρωπότητα)!

Η κότα ή το αυγό

"Η κρίση έφερε το Μνημόνιο ή το Μνημόνιο την κρίση;" Με άλλα λόγια: Η κότα γέννησε το αυγό ή το αυγό την κότα; Εδώ σε θέλω κάβουρα...

Δυτικά προάστια

Μπράβο Andy, τα είπες όλα.....

Κόλακες

Αν όντως τον έχουν πείσει τον καημένο ότι δεν χάνει από τον Μητσοτάκη, προβλέπω να πέφτει σε μεγάλη κατάθλιψη την επομένη των εκλογών από το εύρος της ήττας που τον περιμένει κι θα τον βρει απροετοίμαστο.

Andy

Ιστορικό γεγονός θα είναι όταν ξεκουμπιστειτε λαμόγια ναρκομανείς που νομίζετε ότι μπορείτε να κοροϊδεύετε το κοσμο.

ΚΑΤΑΣΧΟΥΝ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΥΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΤΑ ΛΑΜΟΓΙΑ !!

Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΟΛΕΣ ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΜΑΣ ΑΡΡΩΣΤΙΕΣ ΕΓΙΝΑΝ ... ΚΑΡΚΙΝΟΙ !! ΠΑΡΕΕΣ, Δ Ι Α Χ Ρ Ο Ν Ι Κ Ω Ν ΑΡΠΑΚΤΙΚΩΝ ΛΥΜΑΙΝΟΝΤΑΙ ΤΟ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΟ ΤΟΜΕΑ, ΟΙ PANAMA PAPERS ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΠΛΟΥΤΙΖΟΥΝ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΩΝ ΣΤΡΩΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΥΠΕΡΦΟΡΟΛΟΓΟΥΝΤΑΙ ΚΑΙ ΕΞΟΝΤΩΝΟΝΤΑΙ, ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΘΕΡΙΕΥΕΙ ΜΕ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ, ΟΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΠΑΓΩΣΑΝ, ΤΟ ΑΦΗΓΗΜΑ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ ΑΠΟ ΤΑ ΛΕΦΤΟΔΕΝΤΡΑ ... ΣΑΓΗΝΕΥΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΓΕΝΙΑ !!!!!!!!

Το μεγαλύτερο μνημόνιο...

είναι ο καπιταλισμός. Αυτό προστατεύει και το κόμμα καπιταλιστικής εξουσίας του ΣΥΡΙΖΑ. Τη συσκότιση των συστημικών - φυσικών κρίσεων του βάρβαρου καπιταλισμού, προκειμένου να μεταφέρεται η οργή από το σάπιο αντιφατικό σύστημα στα τάχα μου ανίκανα πολιτικά πρόσωπα, λες και μπορεί ο καπιταλιστής πολιτικός να αναγκάσει το αφεντικό του που τον διαφήμισε από τα ΜΜΕ του, να φέρει τα δις του Ελλάδα για να βοηθήσει το λαό. Ή μήπως ονειρεύεστε να στήσουμε καπιταλιστικά καμία αυτοκινητοβιομηχανία που μπορεί να ανταγωνιστεί τα Γερμανικά και Ιαπωνέζικα μεγαθήρια; Ο Σύριζα έκανε ο, τι κάνει κάθε τίμιος καπιταλιστής πολιτικός, ακούει τα σχολιανά του από αγράμματους πολιτικά επειδή σώζει τα αφεντικά που τον έβαλαν επάνω... Σιγά την τέχνη που δεν μπορείτε να τη δείτε κι ας εκτυλίσσεται μπρος στα μάτια όλων μας για εκατονταετίες. Κανείς μα κανείς δεν μπορεί να κάνει το παραμικρό για τον λαό όσο υπάρχει καπιταλισμός. Δεν υφίσταται καπιταλιστής χωρίς εκμετάλλευση νόμιμη δια μέσου του Αστικού του Κράτους... τον έχεις καταργήσει ήδη τότε.-

Άλλ' αντ' άλλα

Ενώ αν πάμε στον κομμουνισμό και καταργήσουμε το αστικό κράτος θα τρώμε με χρυσά κουτάλια. Πως δεν το σκεφτήκαμε τόσον καιρό;

Σιγά τον Οδυσσέα

Ο τύπος είναι απίθανος, παριστάνει τον Οδυσσέα, ενώ είναι ένας καραγκιόζης που νομίζει ότι θα κοροϊδεύει όλον τον κόσμο για πάντα. Βρίσκει και κάνει!

Μεγάλη αλήθεια

"Με τις ίδιες αυταπάτες, φαντασιώσεις και ψευδαισθήσεις που οδηγηθήκαμε στην κρίση, η οποία έφερε τα Μνημόνια, κινούμαστε και προς την υποτιθέμενη πορεία εξόδου". Μεγάλη αλήθεια έγραψες κύριε αρθρογράφε. Και ελπίζω να εννοείς ότι δεν αφορά μόνον τον Τσίπρα.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία