Γιάννης Σερέτης

Ντε Φράι, Ινιάκι Πένια, Καμαρά, Ράστοντερ, Τσάπρας. Μέσα σε περίπου 15 μέρες: έτσι είναι αυτά, όταν εργάζεσαι πολλούς μήνες πριν με έναν στόχο, έρχεται και η στιγμή που αποδίδει καρπούς η προσπάθεια. Και πείρα, λοιπόν, και νιάτα. Παίκτες από την Ιντερ και την Μπαρτσελόνα, αλλά και από τη Σαρλερουά και τον Λεβαδειακό. Μοναδικός «ελεύθερος» ο Ντε Φράι, στα 34 του πια. Ο πρώην αρχηγός της Εθνικής Ολλανδίας και της Ιντερ που αποκτήθηκε για να βοηθήσει με τις παραστάσεις, την πείρα και την προσωπικότητά του, αλλά θα χρειαστεί δίπλα του στο κέντρο της άμυνας έναν στόπερ «και ταχύ και γρήγορο» όπως έλεγε μια ψυχή…

Ο Παναθηναϊκός έχει ήδη πληρώσει τη ρήτρα ύψους 2.8 εκατ. Ευρώ στη Λανς για τον Ζαρουρί, 4 εκατ. ευρώ στην Σαρλερουά για τον Καμαρά, 2.8 στην Μπαρτσελόνα για τον Ινάκι Πένια, τουλάχιστον 3 εκατομμύρια ευρώ στον Λεβαδειακό για τον Τσάπρα (δεν είναι γνωστό το ακριβές ποσό) και 3.5 εκατ. ευρώ στην Τουν για τον Ράστοντερ. Το όλον, 16 εκατ. Ευρώ. Not bad at all για ελληνική ομάδα. Και εφέτος δεν έχει ούτε «Ιωαννίδη» ούτε «Βαγιαννίδη» να πουλήσει (35 εκατ. Ευρώ πέρυσι). Ούτε «Τετέ», ούτε «Μαξίμοβιτς» από τους οποίους πέρυσι είχε αποκομίσει συνολικά 11 εκατ. Ευρώ. Πήρε ένα εκατ. ευρώ από τον Σφιντέρσκι, είναι άγνωστο αν θα θελήσει κάποια στιγμή να πουλήσει τον Τσέριν, ένας Θεός του ποδοσφαίρου γνωρίζει τι θα κάνει με τον Πελίστρι που δεν έπαιξε ούτε ένα λεπτό σε τρία ματς με τη μεγαλύτερη απογοήτευση του Μουντιάλ έως τώρα, από τους «κομμένους» (Γεντβάι, Μπακασέτας) δεν δικαιούται να προσδοκά μεγάλα έσοδα…

Λεφτά υπάρχουν όμως! Όχι γενικώς! Στον Παναθηναϊκό! Αυτό ήταν γνωστό τοις πάσι και φαίνεται από σειρά κινήσεων και αποφάσεων του Αλαφούζου στο επιχειρηματικό πεδίο. Αυτά τα χρήματα, σε συνδυασμό με τη μεθοδικότητα, την οργανωτικότητα και την εργασιομανία του Στέφανου Κοτσόλη, δημιουργούν έναν ωραίο δρόμο στον Τζέικομπ Νίστρουπ. Τουλάχιστον για το καλοκαίρι και μέχρι να φτάσει ο Παναθηναϊκός στη League Phase του Conference League από τη διαδικασία τριών γύρων και έξι αγώνων στους οποίους δεν χωρά σφάλμα τύπου «Νόα», «Γκαμπάλα» και «Λέφσκι Σόφιας».

Εξασφαλίζουν αυτές οι μεταγραφές κάτι στον Παναθηναϊκό; Όχι ασφαλώς. Τον οδηγούν, όμως, σε μια καλοκαιρινή ομαλή διαδικασία, η οποία είναι δύσκολη, δυσεύρετη και εξ ου πολύτιμη όταν έχεις προκριματικούς γύρους. Ο Παναθηναϊκός βεβαίως και χρειάζεται δεύτερο στόπερ, βεβαίως και θα πάρει αριστερό μπακ, εννοείται ότι απαιτείται τουλάχιστον μία μεταγραφή (καθοριστική!) ποιοτικού «οκταριού» δεδομένου ότι το θέμα του Γιένσεν παραμένει «κολλημένο». Κι έχει και πολλά άλλα ζητούμενα στο πράσινο… ερωτηματολόγιο.

Θα πάρει εξτρέμ – γκολτζή ή θα του… ξεμείνει ο Πελίστρι; Κι αν πάρει, πότε θα το πάρει; Θα είναι καλά ο Ντέσερς όταν επανέλθει στα μέσα Αυγούστου ή θα χρειαστεί η αγορά και τέταρτου σέντερ φορ; Πώς θα παρουσιαστούν και σε ποιες θέσεις θα αξιοποιηθούν ο Γιάγκουσιτς με τον Ταμπόρδα; Πότε θα πάρει το «οκτάρι» που τόσο χρειάζεται; Μπορούμε να μιλάμε επί ώρες...

Όμως η αρχή ήταν καλή στο μεταγραφικό πεδίο για τον Παναθηναϊκό, αυτό είναι δεδομένο. Και δίνει αυτή η αρχή την ευκαιρία στον Νίστρουπ να εργαστεί – μαζί με τον Κοτσόλη – στα εξίσου σημαντικά θέματα της νοοτροπίας και του πώς αντιμετωπίζει κάθε παίκτης την παρουσία του στον Παναθηναϊκό. Αν δηλαδή παίζει για να… παίζει απλώς καλά, ή παίζει για να νικά και να κατακτά τίτλους! Δύσκολο αυτό, «βαθύ», που χρειάζεται ώρες συζήτησης και ανάλυσης με κάθε ποδοσφαιριστή ξεχωριστά και όλους μαζί ανά τακτά χρονικά διαστήματα...