Δημήτρης Δανίκας

Τι να πω; Το «μπράβο» είναι λίγο. Υποκλίνομαι σ αυτό το πλάσμα και μακάρι το παράδειγμά της να το ακολουθήσουν και άλλοι, αμφοτέρων των φύλων και όλων των σχολών

Αυτό, λοιπόν, το σπάνιο πλάσμα, στις πρώτες δηλώσεις του, είπε και τόνισε δύο πράγματα. Το πρώτο ότι ουδέποτε συμμετείχε στο «σπορ» των καταλήψεων. Και το δεύτερο ότι δεν θα είχε πρόβλημα με την περιφρούρηση του Πανεπιστημίου από ειδικές αστυνομικές δυνάμεις

Σε μια αριστουργηματική, γαλλική ταινία με τίτλο «Όλα τα πρωινά του κόσμου», η οποία βρίσκεται στη λίστα της ERT-FLIX (δωρεάν παρακαλώ) ο βασικός ήρωας-και είναι αληθινή περίπτωση-με το όνομα Σεν Κολόμπ, θεωρείται ο κορυφαίος της βιόλας και της σύνθεσης στη Γαλλία του 17ου αιώνα. Κάπου το 1660

Μονήρης, μονόχνωτος, απομονωμένος και εχθρικός απέναντι σε κάθε κάλεσμα, κοσμικό, αυλικό και βασιλικό. Η φήμη του μεγάλη. Ωσπου μια μέρα τον επισκέπτεται νεαρός μουσικός της βιόλας με το όνομα Μαρέν Μαρέ. Και με σεμνότητα και ταπεινότητα ζητάει από τον Σεν Κολόμπ να τον διδάξει. Εκείνος του λέει να παίξει κάτι δικό του και όταν η ακρόαση τελειώνει γυρίζει προς τον νεαρό Μαρέν Μαρέ και του λέει την καταλυτική φράση:

«Μουσική κάνεις, όμως μουσικός δεν είσαι. Να επιστρέψεις μετά από ένα μήνα»

Τι θέλω να πω; Η αμφισβήτηση βασικό στοιχείο μεγάλων προσωπικοτήτων. Ολων των «κατηγοριών», επιστημών, Τεχνών και άλλων «είδών». Που σε νεαρή ηλικία όρθωσαν το ανάστημα τους και με το σύστημα διασταύρωσαν» τα ξίφη τους.

Μάλιστα η γνωστή ρήση που αποδίδεται στον Ουίνστον Τσόρτσιλ πάει κάπως έτσι «Αν δεν είσαι φιλελεύθερος στα 25 δεν έχεις καρδιά, ενώ αν δεν είσαι συντηρητικός στα 35 δεν έχεις μυαλό». Ως γνωστόν το «φιλελεύθερος» κόντρα στον συντηρητισμό και στο σύστημα

Μάλιστα η ίδια αυτή ρήση παραφράστηκε κάπως έτσι «αν δεν είσαι κομμουνιστής μέχρι τα 25 δεν έχεις καρδιά, ενώ αν δεν είσαι συντηρητικός στα 35 δεν έχεις μυαλό». Πάμε παρακάτω

Ο βρασμός, η αμφισβήτηση, η απόρριψη πολλών παραδοχών, τα βασικά υλικά της επαναστατικότητας νεαρών ατόμων κυρίως στα πανεπιστημιακά ιδρύματα. Τα παίζουν όλα για όλα και ενίοτε με τις ατομικές και συλλογικές τους εκρήξεις μερικές φορές καταφέρνουν να σπρώξουν τα πράγματα προς τα μπρος

Μη μπερδεύετε την αμφισβήτηση και την επαναστατικότητα με το μπάχαλο, τους μπαχαλάκηδες, και όλες αυτές τις συμπεριφορές πρωταθλητών στο χαβαλέ, και αιώνιων μετεξεταστέων στη γνώση, την καλλιέργεια και την κουλτούρα

Σάμπως ο Αινστάιν τι ήταν; Ένα καλό, συμβιβασμένο παιδί; Γελοιότητες. Και για να καταλήγω: όποιος από τα είκοσι συμπεριφέρεται όπως οι καλοί γονείς του, ε δεν τον λες και νέο. Η Ελίνα Χατζηδημητρίου στα μαθηματικά άριστα πράττει. Της βγάζω το καπέλο. Όμως νέους δρόμους θα ανοίξει; Μακάρι! Το εύχομαι από καρδιάς και το λέω ειλικρινά!