Φωτογραφίες: Αυτά είναι τα ευρήματα από τη χρονοκάψουλα του 1901 στη Βοστόνη
Γράμματα, βιβλία, καρφιά, μινιατούρες, κονκάρδες, αποκόμματα εφημερίδων, κάρτες κτλ. βρέθηακν στο κουτί που ανακαλύφθηκε στο κεφάλι του χρυσού λιονταριού της Βοστόνης
Γράμματα, φωτογραφίες, αποκόμματα εφημερίδων, κονκάρδες από καμπάνιες πολιτικών και ένα προεδρικό μήνυμα για την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ είναι ανάμεσα στα ευρήματα από τη χρονοκάψουλα του 1901 που βρέθηκε στο κεφάλι του αγάλματος του χρυσού λιονταριού της Βοστόνης.
Το κόκκινο βιβλίο το οποίο ήταν πάνω-πάνω στο ορθογώνιο κουτί μεγέθους κουτιού παπουτσιών αποδείχθηκε ότι είχε τίτλο «Οι εξωτερικές σχέσεις των ΗΠΑ» και υπότιτλο «Το ετήσιο μήνυμα του προέδρου των ΗΠΑ» που μεταδόθηκε στο Κογκρέσο στις 7 Δεκεμβρίου 1896 με τους μελετητές να το αποδίδουν στον Γκρόβερ Κλίβελαντ.
Κλείσιμο
Ένα δεύτερο γράμμα σε έναν απλό καφέ φάκελο είχε τίτλο «Ένα μήνυμα για τις επόμενες γενιές από τον ημερήσιο τύπο στο δημαρχείο». Το κείμενο φέρεται να έχει γραφτεί από δημοσιογράφους της Βοστόνης και εκτιμάται ότι είναι ένα μήνυμα στις μελλοντιές γενιές αν και το ακριβές περιεχόμενό του είναι άγνωστο πότε θα αποκαλυφθεί.
Μια από τις κονκάρδες αφορά την προεκλογική περίοδο του 1900 ανάμεσα στον Γουίλιαμ ΜακΚίνλεϊ και τον Θιόντορ Ρούσβελτ. Ο ΜακΚίνλεϊ δολοφονοήθηκε μήνες μετά την τοποθέτηση της χρονοκάψουλας με τον Ρούσβελτ να καταλάμβανει τη θέση του.
Ανάμεσα στα ευρήματα είναι και δύο καρφιά, το ένα από το παλιό κυβερνείο - την πρώτη έδρα της πολιτειακής κυβέρνησης της Μασαχουσέτης - και το δεύτερο από την Παλιά Δυτική Εκκλησία, ένα από τα ιστορικότερα κτίρια της Βοστόνης.
Οι δύο αυτές διακρίσεις αποτελούν μια σημαντική αναγνώριση της στρατηγικής πορείας του Ομίλου B&F, ο οποίος συνεχίζει να επενδύει με συνέπεια στην καινοτομία, στην ποιότητα, στη δημιουργικότητα και στη διαρκή εξέλιξη
Από τους ασπροπίνακες, στα μαθητικά lockers και τον ψηφιακό μετασχηματισμό των αιθουσών διδασκαλίας: Tο πρόσωπο της εκπαίδευσης αλλάζει και μία ελληνική εταιρεία πρωτοπορεί.
Στους μήνες που απουσίασε από τη δουλειά της λόγω άδειας μητρότητας, η Κατερίνα Πετράκη παρακολούθησε από απόσταση μια αλλαγή που εξελισσόταν με ταχύτητα. Η Τεχνητή Νοημοσύνη άρχιζε να περνά από τη θεωρία στην πράξη, αποκτώντας θέση στην καθημερινότητα ολοένα και περισσότερων επαγγελμάτων. Αυτό που μέχρι πρότινος έμοιαζε με μια τεχνολογία του μέλλοντος, γινόταν σταδιακά μέρος του παρόντος.