Η Σπυριδούλα Καραμπουτάκη μπορεί να μην κατάφερε να γίνει η πρώτη γυναίκα Ελληνίδα Master Chef για εκείνη όμως το όνειρό της εκπληρώθηκε και είναι σαν να κέρδισε το ριάλιτι μαγειρικής.
Η φιναλίστ του διαγωνισμού έκανε τις πρώτες της δηλώσεις για το MasterChefέξω από τα στούντιο, όπου απάντησε με έναν περίεργο τρόπο και για την απουσία του αρραβωνιαστικού της.
«Είμαι νικήτρια, δεν πήρα απλά τα λεφτά. Εκεί που ήθελα να φτάσω έφτασα, οπότε δεν υπάρχει κάτι άλλο να θέλω. Είμαι η Ελληνίδα MasterChef, είμαι αυτή που έφτασε στον τελικό, δεν πήρα απλά τα λεφτά, είναι η μοναδική διαφορά. Το έχω ζήσει από την πρώτη μέρα μέχρι την τελευταία πάρα πολύ, δεν θα άλλαζα τίποτα. Θα άλλαζα μόνο κάποιες στιγμές που είπα κάποια πράγματα πάνω στον αυθορμητισμό, τα οποία ήταν προσβλητικά για κάποια παιδιά, Ζήτησα συγγνώμη, τα έχουμε ξεκαθαρίσει μεταξύ μας.
Μας βλέπετε μιάμιση ώρα κι εμείς κάνουμε γυρίσματα 18 ώρες, οπότε είναι πολύ δύσκολο να γνωρίσεις έναν άνθρωπο. Βλέπατε κάποια στιγμιότυπα με νεύρα, με φωνές, με τσακωμούς… Εγώ γενικά είμαι πολύ έντονος χαρακτήρας και δεν μπορώ να τα κρύψω όλα αυτά. 21 άτομα μπήκαμε μέσα για να κερδίσουμε, απλά εγώ το είπα. Σταυρώστε με που είπα ότι θέλω να κερδίσω. Δεν είπα ότι θέλω να σκοτώσω κάποιον για να κερδίσω, είπα ότι θέλω να κερδίσω. Στη μέση του διαγωνισμού τα είδα λίγο σκούρα γιατί δεν περίμενα να είναι τόσο δύσκολα.
Όχι, δεν ήταν εδώ ο αρραβωνιαστικός μου. Τον είδατε; Είναι μυστικό, είναι έκπληξη. Ήρθε, έκανε αυτό που έπρεπε να κάνει κι έφυγε. Κι εγώ τον περιμένω τον γάμο, θα δούμε. Ο Ιούνιος είναι πολύ νωρίς, δεν προλαβαίνω», ανέφερε η Σπυριδούλα Καραμπουτάκη.
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.