Το τελευταίο αντίο στον Γιώργο Σαρρή- Απαρηγόρητη η Χαρούλα Αλεξίου

Το τελευταίο αντίο στον Γιώργο Σαρρή- Απαρηγόρητη η Χαρούλα Αλεξίου

Πλήθος καλλιτεχνών στην κηδεία του- Ο τραγουδιστής έφυγε στον ύπνο του, την προηγούμενη Παρασκευή 

Το τελευταίο αντίο, στον Γιώργο Σαρρή, είπαν σήμερα το μεσημέρι, στο νεκροταφείο του Παλαιού Φαλήρου, οικογένεια, συγγενείς και φίλοι. 

Η Χαρούλα Αλεξίου, με δάκρυα στα μάτια αποχαιρέτησε τον αδερφό της, που έφυγε ξαφνικά από τη ζωή τα ξημερώματα της Παρασκευής, σε ηλικία μόλις 69 ετών. 




Στο πλευρό της Χαρούλας Αλεξίου βρισκόταν συνεχώς ο γιος της Μάνος Θεοφίλου 



Συντετριμμένη η οικογένεια του Γιώργου Σαρρή 



Ο Γιώργος Σαρρής (Γιώργος Ρουπάκας) ήταν ο –κατά δυο χρόνια (γεννημένος το 1948) μεγαλύτερος- αδερφός της Χαρούλας Αλεξίου. Βέβαια, δεν είναι απλά ο αδερφός της Χαρούλας Αλεξίου, αλλά ένας λαϊκός τραγουδιστής, που πρωτοανέβηκε στο πάλκο το 1973. Έπρεπε όμως να περάσει μια σχεδόν δεκαετία για να μπει στη δισκογραφία και να έρθει, στις αρχές της δεκαετίας του ’80, η τεράστια επιτυχία του τραγουδιού «Οι νταλίκες» («Με τα φώτα νυσταγμένα και βαριά»), η οποία κυριολεκτικά τον εκτίναξε και τον καθιέρωσε ως έναν γνωστό λαϊκό τραγουδιστή.


Τα ’80ς ήταν κι η πιο επιτυχημένη, από πλευράς δημοφιλίας, εμπορικότητας και σουξέ, δεκαετία της καριέρας του. Η δισκογραφία του, βέβαια, συνεχίστηκε και τη δεκαετία του ’90 ως και τις αρχές του 2000, αλλά πλέον είχαν αλλάξει οι εποχές γενικότερα για το λαϊκό τραγούδι, τουλάχιστον με την φυσιογνωμία που το γνωρίσαμε στη δεκαετία του ’80.  

οι συνθέτες που τον καθόρισαν αλλά και του έδωσαν τα μεγαλύτερα σουξέ του είναι ο Χρήστος Νικολόπουλος, ο Τάκης Σούκας κι ο Τάκης Μουσαφίρης.


 Γιώργος Νταλάρας , Άννα Νταλάρα 




Χρήστος Νικολόπουλος 



Οι προσωπικοί του δίσκοι:

1982 «Οι νταλίκες». Σε μουσική του Χρήστου Νικολόπουλου και σε στίχους του Μάνου Ελευθερίου, του Μανώλη Ρασούλη, του Λευτέρη Χαψιάδη, αλλά σε ποίηση του Νίκου Λαπαθιώτη. Σε δύο τραγούδια – επιτυχίες(«Καλύτερα παράφωνος» και «Με ιπτάμενο δίσκο») συμμετέχει η Χάρις Αλεξίου. Το ομότιτλο τραγούδι που έγινε πολύ μεγάλο σουξέ και το σήμα κατατεθέν του Σαρρή, προέρχεται από τον δίσκο των Νικολόπουλου – Ρασούλη «Παίξε Χρήστο επειγόντως» (1982) και λόγω της τεράστιας επιτυχίας του «βάφτισε» και τον πρώτο αυτόν προσωπικό δίσκο του Γιώργου Σαρρή.

1985 «Η αγάπη είναι το θέμα». Σε μουσική του Τάκη Σούκα και σε στίχους των μόνιμων συνεργατών – στιχουργών του συνθέτη: Βασίλη Παπαδόπουλου, Νίκου Λουκά και Γιώργου Βρούβα. Σε δύο τραγούδια, το ένα μεγάλη επιτυχία(«Μια ζωή μέσα στους δρόμους»), συμμετέχει η Χάρις Αλεξίου, ενώ μαζί λένε και το εξίσου σουξέ, «Όλα για μένα είσαι εσύ». 

1987 «Και μόνο που με κοιτάς λιώνω». Ο δίσκος του με τον Τάκη Μουσαφίρη, όπου έγινε μεγάλη επιτυχία το ομότιτλο τραγούδι. 

1990 «Τρελός από αγάπη». Σε μουσική του Σπύρου Παπαβασιλείου και σε στίχους του Βασίλη Παπαδόπουλου. 

1992 «Όλα παίζονται απόψε», σε μουσική του Τάκη Σούκα.

1993 «Για θυμήσου», σε μουσική και στίχους διαφόρων. 

1997 «Φταίνε οι άπονοι καιροί». Ο τελευταίος προσωπικός δίσκος του Γιώργου Σαρρή. Τον έχει επιμεληθεί ο Κώστας Χατζηδουλής, ο οποίος συγκέντρωσε τα μόλις 8 κομμάτια του δίσκου, σε μουσική, όμως, του Μιχάλη Γενίτσαρη, του Χρήστου Νικολόπουλου, του Θάνου Μικρούτσικου, της Χαρούλας Αλεξίου και του Νίκου Καρανικόλα και σε στίχους του Κώστα Βίρβου, του Μιχάλη Γενίτσαρη, της Βούλας Γκίκα, της Λίνας Νικολακοπούλου και της Χαρούλας Αλεξίου. Σε τρία τραγούδια συμμετέχει η Δέσποινα Ολυμπίου.

Καίτη Γκρέυ 



Μάνος Ελευθερίου 



Ελένη Δήμου 


Δήμητρα Γαλάνη 





Ελένη Ροδά 




Χρήστος Μάστορας 


Νάντια Καραγιάννη 


ΣΧΟΛΙΑ (5)

Α.

Αυτά τα γέλια έως και χάχανα μεταξύ φίλων που ανταμώνουν σε μια κηδεία δεν υποφέρονται πια. Αν έχουν τόσο επιθυμήσει ένα φίλο ας συναντηθούν να πιουν έναν καφέ και να γελάσουν όσο θέλουν. Την ώρα της κηδείας κάποιοι άνθρωποι πονούν και θρηνούν.

Οι κηδείες τα έχουν αυτά , ειναι ξεσπάσματα, καταλαβες ?

parnitha

Γαμος χωρις κλαμα και κηδεια χωρις γελιο, απλα... δεν γινεται!!!

Α.

Συμφωνώ με αυτό που λες, τα λένε μεταξύ τους και γελάνε. Αλλά νσ ου πω και κάτι άλλο απο προσωπική εμπειρία; Έχασα τη γιαγιά μου μάνα του πατέρα μου σε ηλικία 60 ετών! Πολύ νέα για γιαγιά πόσο μάλλον για να πεθάνει! Μόλις το έμαθα έριξα τέτοιο κλάμα, έκλαιγα με λυγμούς, δεν το πίστευα ήμουν χάλια. Όλοι κλαίγαμε ήταν αναπάντεχο, μόλις το μάθαμε η θεία μου λιποθύμισε και ούρλιαζε "μάνα γύρνα πίσω". Αφού έγινε η κηδεία και τελείωσε βγήκαμε έξω, στο προαύλιο, μάλλον λόγω αποφόρτισης του κλίματος άρχισε η αδερφή του πατέρα μου (θεία μου) να μας λέει χαζομάρες και να μας κάνει να γελάμε! Να έχουμε ένα ηλίθιο γέλιο. Όλοι ξέραμε ότι ήταν το γέλιο που δεν ξέρεις πως να κρύψεις τον πόνο σου. Εγώ με τα ξαδέρφια μου λέγαμε άσχετα, εκτός απο τα της κηδείας. Ανεξήγητο φαινόμενο και όμως συμβαίνει! ΚΑι όταν το ανακοίνωσα στον κολλητό μου, ότι χθες έγινε η κηδεία της γιαγιάς μου, με έπιασε ένα σπαστικό γέλιο άλλο πράγμα, ενώ όλη την ώρα πιο πριν έκλαιγα ασταμάτητα και στο σπίτι υπήρχε μόνο θλίψη.

1234

Ήταν γιαγια σου γιαυτό

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία

Δείτε Επίσης

000_1GV2OP

Στο Φεστιβάλ των Καννών ο  72χρονος «Σλάι»  καλωσόρισε το πλήθος με ένα «Yo» - Αποκάλυψε τα σχόλια που δεχόταν για το πρόβλημα στην ομιλία  του, καθώς και ότι οι παραγωγοί δεν τον ήθελαν για τον «Ρόκι»

3