Sofiia Maimula: H νέα σταρ μπαλαρίνα του Μπολσόι, βρέθηκε στην Ελλάδα και εντυπωσίασε
Η ακατάπαυστη προσπάθεια, τα λάθη και τα μαθήματα, η διαδρομή μέσα από τα αγκάθια προς τα αστέρια: γνωρίσαμε τη σολίστ που μάγεψε πριν από λίγες μέρες το ελληνικό κοινό
Η Σοφία Μαϊμούλα γεννήθηκε στο Κρασνοντάρ της Ρωσίας, σπούδασε στην Κρατική Ακαδημία Χορού της Μόσχας και σύντομα εντάχθηκε στο ιστορικό Μπαλέτο του Θεάτρου Μπολσόι, όπου το 2023 προήχθη στον βαθμό της σολίστ. Πρόσφατα βρέθηκε στην Ελλάδα εντυπωσιάζοντας το κοινό στην ξεχωριστή παράσταση Grand Ballet Gala που πραγματοποιήθηκε στο Nasioutzik Mansion και συγκέντρωσε κορυφαίους χορευτές από διεθνή μπαλέτα. Η χαρισματική 23χρονη μας μίλησε για τη ζωή και την τέχνη της.
Gala: Πώς θα περιγράφατε την εμπειρία σας στο Μπαλέτο του Θεάτρου Μπολσόι;
Σοφία Μαϊμούλα: Μόλις αρχίζω να ωριμάζω ως μπαλαρίνα και πλησιάζει ήδη η πέμπτη μου σεζόν στο Θέατρο Μπολσόι. Ειλικρινά, ακόμη δεν μπορώ να πιστέψω ότι χορεύω σε ένα από τα κορυφαία θέατρα του κόσμου. Δεν σταματώ να ευχαριστώ τη ζωή γι’ αυτό!
G: Ποιο θυμάστε ως το πρώτο σας βήμα στον κόσμο του χορού; Πώς αποφασίσατε τελικά να γίνετε μπαλαρίνα;
Σ.Μ.: Η μητέρα μου όταν ήταν μικρή ονειρευόταν να γίνει μπαλαρίνα, όμως δυστυχώς οι εποχές τότε ήταν πολύ δύσκολες και εκείνη δεν κατάφερε να πραγματοποιήσει το όνειρό της. Οταν έμαθε ότι θα αποκτούσε κοριτσάκι, αποφάσισε αμέσως ότι θα με έγραφε στο μπαλέτο. Και έτσι ξεκίνησαν όλα. Την πρώτη παράσταση μπαλέτου την είδα στην πατρίδα μου, στο Κρασνοντάρ, όταν ήμουν περίπου 5 ετών. Ηταν η «Ωραία Κοιμωμένη». Μετά από εκείνη την παράσταση γεννήθηκε μέσα μου η επιθυμία να χορέψω και να πετύχω σε αυτή την τέχνη.
G.: Πώς προετοιμάζεστε ψυχολογικά πριν βγείτε στη σκηνή;
Σ.Μ.: Προσπαθώ απλώς να βυθιστώ στον ρόλο μου και να καταλάβω ότι εκείνη τη στιγμή δεν είμαι η Σόνια (Σοφία στα ρώσικα). Θυμάμαι τα λάθη μου και όλες τις παρατηρήσεις και συμβουλές του δασκάλου μου και βγαίνω στη σκηνή. Προτιμώ όμως να μη σκέφτομαι υπερβολικά και να μην αναλύω για πολλή ώρα τον ρόλο μου λίγο πριν από την παράσταση γιατί αυτό μπορεί να με αποσυντονίσει.
Η μαγεμένη από την «Ωραία Κοιμωμένη» 5χρονη Σόνια έκανε το όνειρό της να γίνει μπαλαρίνα πραγματικότητα
G.: Υπάρχει κάποιος δάσκαλος ή χορευτής που σας έχει επηρεάσει ιδιαίτερα;
Σ.Μ.: Ναι. Η πρώτη μου δασκάλα στο Θέατρο Μπολσόι ήταν η Σβετλάνα Τζαντεμίροβνα Αντρέεβνα. Δυστυχώς δεν βρίσκεται πια στη ζωή, αλλά θα τη θυμάμαι για πάντα. Επίσης, η σημερινή μου δασκάλα, μαθήτριά της, Αναστασία Βασίλιεβνα Γκοριάτσεβα. Και φυσικά, η δασκάλα που με οδήγησε στην αποφοίτηση, η Λιουντμίλα Βαλεντίνοβνα Ερμάκοβα.
Τις ευχαριστώ για όλη τη δουλειά, τη γνώση και την προσπάθεια που έχουν επενδύσει σε μένα.
G.: Πώς είναι η συνεργασία σας με τους υπόλοιπους καλλιτέχνες της ομάδας σας;
Σ.Μ.: Πολύ φιλική. Είμαστε σαν μια μεγάλη οικογένεια, πάντα έτοιμοι να βοηθήσουμε και να στηρίξουμε ο ένας τον άλλον.
G.: Ποιος από τους ρόλους που έχετε ερμηνεύσει θα λέγατε ότι είναι ο αγαπημένος σας;
Σ.Μ.: Είχα την τύχη να χορέψω τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Σβανίλντα στην παράσταση «Κοπέλια». Αγαπώ πολύ αυτόν τον ρόλο γιατί είναι χαρούμενος, παιχνιδιάρικος και γεμάτος ζωντάνια, κάτι που μου ταιριάζει πολύ! Ξεχωρίζω φυσικά και τον ρόλο της Μαρί στον «Καρυοθραύστη». Είναι ένα υπέροχο παραμύθι για ένα μικρό κορίτσι και είμαι πολύ ευτυχισμένη που έχω τέτοιους ρόλους στο ρεπερτόριό μου.
G.: Τι σας δυσκολεύει περισσότερο στην καθημερινή σας προπόνηση;
Σ.Μ.: Πιστεύω, η σταθερότητα. Θέλω διαρκώς να μαθαίνω στο σώμα μου να χορεύει με συνέπεια και κάθε μέρα να γίνομαι καλύτερη από χθες. Το σημαντικότερο είναι να δουλεύεις σκληρά και να πιστεύεις στον εαυτό σου.
Στον πρωταγωνιστικό ρόλο της Σβανίλντα στο «Κοπέλια»
G.: Εχετε κάποιες συνήθειες που βοηθούν να διατηρείτε καλή φυσική κατάσταση;
Σ.Μ.: Μου αρέσει πολύ η μέθοδος Pilates γιατί με βοηθά να αποκαθιστώ και να φροντίζω το σώμα μου. Φυσικά, κάνω και διατάσεις, χωρίς αυτές δεν γίνεται! Επίσης, καθημερινά κάνω ασκήσεις αναπνοής.
G.: Πώς καταφέρνετε να βρίσκετε ισορροπία ανάμεσα στο μπαλέτο και την προσωπική σας ζωή;
Σ.Μ.: Το μπαλέτο αποτελεί ένα τεράστιο κομμάτι της ζωής μου και δεν μπορώ να με φανταστώ χωρίς αυτό. Αντίθετα, μου αρέσει που ζω μέσα από αυτό. Παράλληλα, προσπαθώ να εξελίσσομαι και σε άλλους τομείς, αλλά το γεγονός ότι το επάγγελμά μου καταλαμβάνει σχεδόν όλο τον χρόνο μου είναι κάτι που πραγματικά μου αρέσει.
G.: Ποιες είναι για εσάς οι σημαντικότερες αξίες που καλλιεργεί ο χορός;
Σ.Μ.: Η εργατικότητα, η υπομονή και η πειθαρχία.
G.: Πώς αντιμετωπίζετε την πίεση και τις υψηλές προσδοκίες που συνοδεύουν συνήθως την επαγγελματική άνοδο;
Σ.Μ.: Απλώς το ζω! Είναι τόσο ενδιαφέρον να ανακαλύπτεις τι σου επιφυλάσσει κάθε καινούρια μέρα! Το σημαντικό είναι όμως να ξέρεις να ξεπερνάς τις δυσκολίες με το κεφάλι ψηλά και να μην τα παρατάς ποτέ.
G.: Τι συμβουλή θα δίνατε στις νεαρές μπαλαρίνες που ονειρεύονται να ενταχθούν σε μια φημισμένη ομάδα μπαλέτου;
Σ.Μ.: Αν θέλεις κάτι πραγματικά πολύ, μπορείς να το καταφέρεις. Να έχεις θέληση και να μην εγκαταλείπεις το όνειρό σου.
G.: Ποιες στιγμές της καριέρας σας θεωρείτε σταθμούς;
Σ.Μ.: Νομίζω ότι η ημέρα-σταθμός ήταν εκείνη που μπήκα στο Θέατρο Μπολσόι. Από εκεί και πέρα, το σημαντικό για μένα είναι να συνεχίζω να προχωρώ μπροστά. Μέσα από τα αγκάθια, προς τα αστέρια!
G.: Υπάρχει κάποιος χώρος ή κάποια ιδιαίτερη σκηνική ατμόσφαιρα που σας εμπνέει περισσότερο όταν χορεύετε;
Σ.Μ.: Ναι, λατρεύω να κάνω προθέρμανση πάνω στη σκηνή του Θεάτρου Μπολσόι πριν από την παράσταση και να κοιτάζω την άδεια ακόμη αίθουσα, χωρίς κανέναν θεατή - μόνο εσύ και αυτός ο τεράστιος χώρος, ένας πραγματικός ναός της τέχνης. Είναι απίστευτο συναίσθημα!
G.: Ποια κοστούμια ή σκηνικά από έργο που συμμετείχατε σας έχουν γοητεύσει περισσότερο;
Σ.Μ.: Αγαπώ ιδιαίτερα τα κοστούμια και τα σκηνικά του μπαλέτου «Ο Καρυοθραύστης», στην εκδοχή του Γιούρι Γκριγκορόβιτς. Είναι ένα αληθινό γιορτινό, χειμωνιάτικο παραμύθι.
G.: Πώς επιδρά η μουσική στην ερμηνεία σας;
Σ.Μ.: Προσπαθώ να ακούω πολύ τη μουσική κάθε έργου ακόμη και όταν δεν κάνω πρόβα χορού ώστε να τη νιώσω και να την ενσωματώσω στις κινήσεις μου.
G.: Πώς βλέπετε το μέλλον του μπαλέτου στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης;
Σ.Μ.: Πιστεύω πως η τέχνη, ό,τι κι αν συμβεί, θα ζει για πάντα. Κι εμείς ως καλλιτέχνες του μπαλέτου θα τη σεβόμαστε, θα την τιμούμε και θα τη διαφυλάσσουμε.
G.: Ποια είναι τα σημαντικότερα μαθήματα ζωής που σας έχει δώσει το επάγγελμα της μπαλαρίνας;
Σ.Μ.: «Ο μόνος που δεν κάνει λάθη είναι εκείνος που δεν κάνει τίποτα. Μη φοβάστε να κάνετε λάθη, να φοβάστε να τα επαναλαμβάνετε». Πιστεύω ότι αυτά τα λόγια, που αποδίδονται στον μεγάλο ποιητή και φιλόσοφο Ομάρ Καγιάμ, περιγράφουν πολύ σωστά τα μαθήματα που μας δίνει η τέχνη.
Στη «Ζιζέλ»
G.: Πώς φαντάζεστε την ιδανική παραγωγή μπαλέτου με δική σας υπογραφή;
Σ.Μ.: Προς το παρόν είναι πολύ νωρίς για να σκέφτομαι τις δικές μου παραγωγές. Ονειρεύομαι ακόμη να χορέψω πολλά από τα έργα που υπάρχουν ήδη, γι’ αυτό και θα συνεχίσω να πορεύομαι προς αυτή την κατεύθυνση. Εχω όμως ένα όνειρο: κάποια μέρα να δημιουργηθεί στον κόσμο του μπαλέτου μια παράσταση βασισμένη στο αγαπημένο μου παραμύθι κινουμένων σχεδίων «Η Πριγκίπισσα και ο Βάτραχος».
G.: Αυτή ήταν η πρώτη φορά που επισκεφθήκατε την Ελλάδα;
Σ.Μ.: Εχω ξαναβρεθεί στην Ελλάδα με τη σχολή μου, τη Μοσχοβίτικη Κρατική Ακαδημία Χορογραφίας, στο πλαίσιο περιοδείας με το μπαλέτο «Ο Καρυοθραύστης», σε χορογραφία του Βασίλι Βαϊνόνεν. Ερμήνευα τον ρόλο της μικρής Μαρί, καθώς και της κούκλας Κολομπίνας. Μου αρέσει πάρα πολύ η χώρα σας, οι άνθρωποι είναι τόσο ευχάριστοι και η ατμόσφαιρα εξαιρετικά ζεστή και φιλόξενη. Ολα αυτά τα ένιωσα ξανά τώρα!