Survivor - Φάνης: Δεν ξέρω αν πρέπει να χαρώ που τελειώνει ή να στενοχωρηθώ
Μέρα με τη μέρα κυλούσε είτε όμορφα, είτε άσχημα, με δυσκολίες, με χαρές, με γέλια, πρόσθεσε
O Φάνης Μπολέτσης μίλησε για τον τελευταίο αγώνα ασυλίας που θα συμμετέχει στο Survivor και εξέφρασε τα συναισθήματά του για την εμπειρία του στο ριάλιτι.
Μιλώντας στην κάμερα του Survivor, δήλωσε αρχικά: «Είναι ασύλληπτο το γεγονός ότι είναι ο τελευταίος αγώνας ασυλίας της χρονιάς. Έχουμε παίξει πάνω από 100 αγώνες ασυλίας, μπορεί να είναι και περισσότεροι, μπορεί να είναι και λιγότεροι. Αλλά, τα συναισθήματα είναι τα ίδια, μπαίνω με τον ίδιο ζήλο, με το ίδιο πάθος».
Δείτε το βίντεο:
Glomex Player(40599w16ki4e70hs, v-d23dat2dgag9)
Στη συνέχεια, πρόσθεσε: «Τα συναισθήματα αυτή τη στιγμή είναι σαν roller coaster. Δεν ξέρω αν πρέπει να χαρώ που τελειώνει ή να στενοχωρηθώ. Είμαι κάπου στη μέση. Από τη μία χαίρομαι γιατί τελειώνει όλο αυτό και θα επιστρέψω στην καθημερινότητά μου, τη ζωή μου».
Τέλος, είπε: «Είναι ένα ταξίδι, το οποίο έφτασε στο τέλος του. Η αλήθεια είναι ότι δεν κατάλαβα πότε πέρασε το εξάμηνο. Από την άλλη, νευρίαζα κι έλεγα ότι θέλω να γυρίσω πίσω. Από την άλλη, μέρα με τη μέρα, κυλούσε είτε όμορφα, είτε άσχημα, με δυσκολίες, με χαρές, με γέλια. Οπότε νομίζω ότι αυτός ήταν ένας ιδιαίτερος αγώνας για όλους. Ο τελευταίος αγώνας θέλω σε εμένα προσωπικά να μείνει αξέχαστος. Οπότε, θα προσπαθήσω με όλες μου τις δυνάμεις να καταφέρω να πάρω την ασυλία για να πάω στα live της Αθήνας, αλλά θέλω από την άλλη να ευχαριστηθώ τον αγώνα, γιατί θα είναι ίσως από τους τελευταίους μου στο Survivor».
Οι δύο αυτές διακρίσεις αποτελούν μια σημαντική αναγνώριση της στρατηγικής πορείας του Ομίλου B&F, ο οποίος συνεχίζει να επενδύει με συνέπεια στην καινοτομία, στην ποιότητα, στη δημιουργικότητα και στη διαρκή εξέλιξη
Από τους ασπροπίνακες, στα μαθητικά lockers και τον ψηφιακό μετασχηματισμό των αιθουσών διδασκαλίας: Tο πρόσωπο της εκπαίδευσης αλλάζει και μία ελληνική εταιρεία πρωτοπορεί.
Στους μήνες που απουσίασε από τη δουλειά της λόγω άδειας μητρότητας, η Κατερίνα Πετράκη παρακολούθησε από απόσταση μια αλλαγή που εξελισσόταν με ταχύτητα. Η Τεχνητή Νοημοσύνη άρχιζε να περνά από τη θεωρία στην πράξη, αποκτώντας θέση στην καθημερινότητα ολοένα και περισσότερων επαγγελμάτων. Αυτό που μέχρι πρότινος έμοιαζε με μια τεχνολογία του μέλλοντος, γινόταν σταδιακά μέρος του παρόντος.