Η Δώρα Χρυσικού έδωσε συνέντευξη και μίλησε για την περιπέτειά της με τον καρκίνο, αλλά και τα συναισθήματα που ένιωσε, μετά τη διάγνωσή της.
Η ηθοποιός μίλησε στο περιοδικό «Vita» κι αρχικά, ανέφερε τι ήταν αυτό που της στέρησε ο καρκίνος από τη ζωή της.
«Αν κάτι μού στέρησε ο καρκίνος, είναι η δυνατότητα να κάνω μεγαλεπήβολα και μακροπρόθεσμα όνειρα και σχέδια. Αν το καλοκαίρι σκεφτώ για παράδειγμα, ότι τα Χριστούγεννα θα ήθελα να πάω ένα ταξίδι, δεν θα κλείσω εκείνη τη στιγμή τα εισιτήρια, γιατί θα έχω στο πίσω μέρος του μυαλό μου ότι τον Οκτώβριο είναι οι εξετάσεις του 3μήνου μου, οπότε θα πρέπει πρώτα να βεβαιωθώ ότι όλα βαίνουν καλώς», ανέφερε.
Στη συνέχεια, πρόσθεσε: «Αυτά τα τελευταία δύο χρόνια της ζωής μου ζω με 3μηνα, σαν να παίρνω το "ελευθέρας" και την επιβράβευση ότι προχωρώ κανονικά. Όσο όμως απομακρύνεσαι χρονικά από τη νόσο και πλησιάζεις την πολυπόθητη 5ετία, που σύμφωνα με τους γιατρούς αποτελεί ένα χρονικό όριο ασφαλείας για τυχόν υποτροπή, νιώθεις όλο και πιο πολύ τη ζωή να νικάει και τον φόβο να συρρικνώνεται».
Όπως εξήγησε αργότερα, η ίδια έχει ακόμα 3 χρόνια για να μπορεί να νιώσει την ασφάλεια αυτή. «Έχω ακόμα 3 χρόνια μπροστά μου, για αυτό και παραμένω φειδωλά και συγκρατημένα αισιόδοξη. Δεν ζω δηλαδή, σαν άρρωστη, αλλά σαν υγιής που απλώς ελέγχεται συχνά. Η αποδοχή του καρκίνου δεν είναι μια γραμμική διαδικασία», δήλωσε.
Τέλος, είπε: «Μέσα σε αυτά τα δύο χρόνια έχω περάσει από όλα τα στάδια, αυτό της μεγάλης δύναμης και αισιοδοξίας, αλλά και αυτό της κατάρρευσης, θλίψης, θυμού και των αμέτρητων "γιατί", του φόβου που σε παραλύει, της κούρασης και πολλών άλλων καταστάσεων και συναισθημάτων. Αν μου έλεγε κανείς πριν από 5 χρόνια ότι στα 44 μου θα αρρώσταινα, θα έλεγα ότι είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας».
Οι δύο αυτές διακρίσεις αποτελούν μια σημαντική αναγνώριση της στρατηγικής πορείας του Ομίλου B&F, ο οποίος συνεχίζει να επενδύει με συνέπεια στην καινοτομία, στην ποιότητα, στη δημιουργικότητα και στη διαρκή εξέλιξη
Από τους ασπροπίνακες, στα μαθητικά lockers και τον ψηφιακό μετασχηματισμό των αιθουσών διδασκαλίας: Tο πρόσωπο της εκπαίδευσης αλλάζει και μία ελληνική εταιρεία πρωτοπορεί.
Στους μήνες που απουσίασε από τη δουλειά της λόγω άδειας μητρότητας, η Κατερίνα Πετράκη παρακολούθησε από απόσταση μια αλλαγή που εξελισσόταν με ταχύτητα. Η Τεχνητή Νοημοσύνη άρχιζε να περνά από τη θεωρία στην πράξη, αποκτώντας θέση στην καθημερινότητα ολοένα και περισσότερων επαγγελμάτων. Αυτό που μέχρι πρότινος έμοιαζε με μια τεχνολογία του μέλλοντος, γινόταν σταδιακά μέρος του παρόντος.