Γιάννης Ζουγανέλης για Σάκη Μπουλά: Δυστυχώς δεν αγαπούσε τον εαυτό του όσο τον αγαπούσαμε εμείς
«Δεν ήταν αισιόδοξος τις τελευταίες του στιγμές και αυτό ήταν κάτι στο οποίο δεν μπορούσα να ισορροπήσω» δήλωσε ο καλλιτέχνης για τον αγαπημένο του φίλο
O Γιάννης Ζουγανέλης έδωσε μια συνέντευξη εφ΄ όλης της ύλης και μίλησε για τον αγαπημένο του φίλο Σάκη Μπουλά, που πέθανε τον Φεβρουάριο του 2014, ύστερα από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο.
Ο καλλιτέχνης μίλησε στο περιοδικό «Λοιπόν» κι αρχικά, εξήγησε πώς διαχειρίζεται ο ίδιος τις απώλειες στη ζωή του. «Έχω χάσει πάρα πολλούς φίλους που τους έχω μέσα μου. Έτσι διαχειρίζομαι τις απώλειες. Έχω πονέσει πολύ, γιατί η απώλεια παραμένει απώλεια. Ο πατέρας μου έχει πεθάνει εδώ και 25 χρόνια και τον σκέφτομαι πιο πολύ από όταν ζούσε. Το ίδιο συμβαίνει και με τον Σάκη Μπουλά, τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, τον Μανώλη Ρασούλη, τον Νίκο Παπάζογλου, τον Δημήτρη Μητροπάνο, τον προσφάτως αποχωρίσαντα, Άκη Δαούτη, δεν είναι μόνο οι γνωστοί, αλλά και άνθρωποι της καθημερινότητας», είπε χαρακτηριστικά.
Στη συνέχεια, αναφέρθηκε στις τελευταίες στιγμές του Σάκη Μπουλά. Όπως είπε, ο ηθοποιός δεν ήταν καθόλου αισιόδοξος τις τελευταίες μέρες, πριν τον θάνατό του, πράγμα που ο Γιάννης Ζουγανέλης δεν μπορούσε να το αντέξει, αφού δεν τον είχε συνηθίσει έτσι.
«Δεν ήταν αισιόδοξος και αυτό ήταν κάτι στο οποίο δεν μπορούσα να ισορροπήσω. Να, ένα κακό στοιχείο του εαυτού μου. Όταν ήθελε να μου εκφραστεί για τα πράγματα αυτά, αποχωρούσα. Όταν διαγνώστηκε με καρκίνο, στην αρχή είχε θυμό για όλο αυτό που του συνέβη, αλλά μετά ισορρόπησε. Ο Σάκης ήταν από τους πιο καλλιεργημένους και ωραίους ανθρώπους που είχα γνωρίσει. Δυστυχώς όμως, δεν αγαπούσε τον εαυτό του όσο τον αγαπούσαμε εμείς», σημείωσε ο Γιάννης Ζουγανέλης.
Τέλος, πρόσθεσε: «Αγαπούσε πολύ το αλκοόλ. Σημασία όμως έχει, όταν φεύγει ο άλλος, να θυμόμαστε μόνο τα καλά από εκείνον».
Οι δύο αυτές διακρίσεις αποτελούν μια σημαντική αναγνώριση της στρατηγικής πορείας του Ομίλου B&F, ο οποίος συνεχίζει να επενδύει με συνέπεια στην καινοτομία, στην ποιότητα, στη δημιουργικότητα και στη διαρκή εξέλιξη
Από τους ασπροπίνακες, στα μαθητικά lockers και τον ψηφιακό μετασχηματισμό των αιθουσών διδασκαλίας: Tο πρόσωπο της εκπαίδευσης αλλάζει και μία ελληνική εταιρεία πρωτοπορεί.
Στους μήνες που απουσίασε από τη δουλειά της λόγω άδειας μητρότητας, η Κατερίνα Πετράκη παρακολούθησε από απόσταση μια αλλαγή που εξελισσόταν με ταχύτητα. Η Τεχνητή Νοημοσύνη άρχιζε να περνά από τη θεωρία στην πράξη, αποκτώντας θέση στην καθημερινότητα ολοένα και περισσότερων επαγγελμάτων. Αυτό που μέχρι πρότινος έμοιαζε με μια τεχνολογία του μέλλοντος, γινόταν σταδιακά μέρος του παρόντος.