«Δεν θα υποβάλλω μήνυση στους αστυνομικούς που με χτύπησαν. Αποδέχομαι την ληστεία και τίποτε άλλο» αναφέρει ο 20χρονος μέσω του συνηγόρου του Φραγκίσκου Ραγκούση
Αιχμάλωτο πολέμου θεωρεί τον εαυτό του ο Νίκος Ρωμανός, ένας εκ των τεσσάρων συλληφθέντων για τις ληστείες στον Βελβεντό Κοζάνης.
Σε δήλωση, μέσω του συνηγόρου του Φραγκίσκου Ραγκούση, ο 20χρονος, ο οποίος ερευνάται για συμμετοχή στην οργάνωση «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς», λέει πως τα κίνητρά του «ήταν πολιτικά» καθώς και ότι αποδέχεται την ληστεία «και τίποτε άλλο».
Μάλιστα, λέει πως δεν θα υποβάλλει μήνυση στους αστυνομικούς που τον χτύπησαν.
Ολόκληρη η δήλωση έχει ως εξής
Κλείσιμο
:
«Τα κίνητρά μου ήταν πολιτικά. Θεωρώ τον εαυτό μου αιχμάλωτο πολέμου. Δεν θεωρώ τον εαυτό μου θύμα. Δεν θα υποβάλλω μήνυση στους αστυνομικούς που με χτύπησαν. Επιθυμώ η κακοποίησή μου να ευαισθητοποιήσει τις συνειδήσεις των πολιτών. Αποδέχομαι την ληστεία και τίποτε άλλο. Θα ακολουθήσει πολιτική μου δήλωση, γιατί μόνο εγώ εκφράζω τον εαυτό μου και κανένας άλλος».
Σύμφωνα με την ΕΛ.ΑΣ., τα αποτυπώματα του συλληφθέντος ταυτοποιήθηκαν με αποτυπώματα στο διαμέρισμα, επί της οδού Σαπφούς 182, στην Καλλιθέα, καθώς και σε κινητά αντικείμενα σε διαμέρισμα επί της οδού Ελλησπόντου 53, στο Βόλο.
Τα εν λόγω διαμερίσματα χρησιμοποιούσε ως γιάφκες η «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς».
Υπενθυμίζεται ότι ο Νίκος Ρωμανός ήταν φίλος του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Μάλιστα ήταν δίπλα του το μοιραίο βράδυ της 6ης Δεκεμβρίου 2008 στα Εξάρχεια.
Οι δύο αυτές διακρίσεις αποτελούν μια σημαντική αναγνώριση της στρατηγικής πορείας του Ομίλου B&F, ο οποίος συνεχίζει να επενδύει με συνέπεια στην καινοτομία, στην ποιότητα, στη δημιουργικότητα και στη διαρκή εξέλιξη
Από τους ασπροπίνακες, στα μαθητικά lockers και τον ψηφιακό μετασχηματισμό των αιθουσών διδασκαλίας: Tο πρόσωπο της εκπαίδευσης αλλάζει και μία ελληνική εταιρεία πρωτοπορεί.
Στους μήνες που απουσίασε από τη δουλειά της λόγω άδειας μητρότητας, η Κατερίνα Πετράκη παρακολούθησε από απόσταση μια αλλαγή που εξελισσόταν με ταχύτητα. Η Τεχνητή Νοημοσύνη άρχιζε να περνά από τη θεωρία στην πράξη, αποκτώντας θέση στην καθημερινότητα ολοένα και περισσότερων επαγγελμάτων. Αυτό που μέχρι πρότινος έμοιαζε με μια τεχνολογία του μέλλοντος, γινόταν σταδιακά μέρος του παρόντος.