«Στέκομαι μπροστά σας ως ένας άνθρωπος που έχασε τον κόσμο. Ως ένας γιος που αντίκρισε τον αγαπημένο του πατέρα νεκρό. Δεν μπορώ να εκφράσω με λόγια τι σημαίνει για εμένα. Το περιστατικό με σημάδεψε για όλη μου την ζωή».
Με αυτά τα λόγια ξεκίνησε σήμερα την απολογία του ο Μανώλης Καλομοίρης στο Εφετείο Κρήτης στα Χανιά, όπου εκδικάζεται η υπόθεση ανθρωποκτονίας του Γιώργου Ξυλούρη τον Μάιο του 2020.
Ο κατηγορούμενος συνέχισε λέγοντας: «Φέρω ευθύνη και έχω ομολογήσει την ενοχή μου. Όμως, ζητάω να με κρίνετε για τα πραγματικά γεγονότα. Ζητούμενο για εμένα και την οικογένειά μου είναι η αποκατάσταση της αλήθειας».
Μίλησε για τις σχέσεις με τον πατέρα του λέγοντας: «Ο πατέρας μου ήταν η πυξίδα μου. Αυτός με οδηγούσε, αυτός με οδηγεί. Το ότι είμαι εδώ δυνατός το χρωστάω σε αυτόν». Απαντώντας σε ερώτηση της προέδρου του δικαστηρίου, είπε ότι «με την οικογένεια Ξυλούρη δεν είχαμε στενές σχέσεις γιατί ήταν διαφορετικής κουλτούρας» ενώ ανέφερε διάφορα περιστατικά που είχαν συμβεί μεταξύ των δύο οικογενειών.
Σε ερώτηση για τον Γιώργο Ξυλούρη είπε ότι δεν θέλει να πει κάτι εναντίον του «γιατί δεν παύει να έφυγε από τα χέρια μου. Ήταν επιβλητικός και δυναμικός άνθρωπος. Υποτιμούσε τον πατέρα μου και την οικογένειά μου… Είχε πάντα μια εριστική συμπεριφορά προς εμένα…»
Στη συνέχεια άρχισε να αναφέρεται στα όσα έγιναν το μοιραίο Σάββατο.
Θυμίζουμε ότι η υπόθεση εκδικάζεται στο Εφετείο εκ νέου επί της αναγνώρισης του ελαφρυντικού της πρόκλησης του κατηγορουμένου από ανάρμοστη συμπεριφορά του θύματος.
Μια πρωτοβουλία του καφέ NESCAFÉ® φέρνει παιδιά της ΚΥΔΩΝ Special Team και παιδιά εργαζομένων της Nestlé στο ίδιο γήπεδο, δείχνοντας στην πράξη ότι ο αθλητισμός μπορεί να δημιουργεί χώρο για όλους.
Υπάρχουν μέρες που μοιάζουν μικρές στα μάτια των μεγάλων αλλά είναι τεράστιες για ένα παιδί. Η πρώτη μέρα στο σχολείο μετά τις διακοπές. Η σχολική εκδρομή που περιμένει εδώ και εβδομάδες. Η απαγγελία ενός ποιήματος μπροστά στην τάξη. Η πρώτη προπόνηση, ένας αγώνας, μια νέα γνωριμία.
Σε μια εποχή όπου η γεωπολιτική αβεβαιότητα, οι διαταραχές στις εφοδιαστικές αλυσίδες και ο διεθνής ανταγωνισμός επαναπροσδιορίζουν τις προτεραιότητες των κρατών, η παραγωγική βάση μιας χώρας αποκτά ξανά στρατηγική σημασία.