Ευρωομόλογο ζητά ο Στίγκλιτς

Τον κώδωνα του κινδύνου για άμεση μετάσταση της κρίσης και στις γειτονικές, μεσογειακές  χώρες της Ιταλίας και της Ισπανίας, εάν δεν ληφθούν τώρα ριζικές αποφάσεις και δραστικές μεταρρυθμίσεις από τους Ευρωπαίους πολιτικούς ηγέτες, κρούει ο Νομπελίστας οικονομολόγος Τζόζεφ Στίγκλιτς σε άρθρο του, που δημοσιεύεται στους NY Times.

Και προτείνει ως λύση για την έξοδο της Ευρωζώνης από την κρίση χρέους που την ταλανίζει την έκδοση ευρωομολόγων!

Ο κ. Στίγκλιτς τονίζει πως η μετάδοση της  κρίσης είναι σχεδόν αναπόφευκτη  ακόμα και στον πυρήνα της Ευρωζώνης, καθώς οι μέχρι τώρα εξελίξεις  καταδεικνύουν πως “το ευρωπαϊκό  μοντέλο βαδίζει στο δρόμο της απαξίωσης”.

Θεωρεί δε πως ακόμα κι αν υιοθετηθούν δραστικές μεταρρυθμίσεις, θα ήταν “ανόητο να σκέφτεται κανείς πως οι καρποί αυτών των μεταρρυθμίσεων θα φανούν σύντομα”.

Ως εκ τούτου και με δεδομένο πως οι αγορές δεν δείχνουν ανοχές για μεγάλο διάστημα, αυτό που χρειάζεται είναι η έκδοση ευρωομολόγων που θα απολαμβάνουν την “συλλογική δανειστική ισχύ της ΕΕ” και θα περάσει τα χαμηλά επιτόκια της κεντρικής Ευρώπης στις χώρες του Νότου που ταλανίζονται από την κρίση και την έλλειψη “μιας στρατηγικής ανάπτυξης που θα δημιουργήσει τα αναγκαία έσοδα”.

Διευκρινίζει μάλιστα  πως αυτή η εξέλιξη μακροπρόθεσμα  θα αποβεί σε όφελος και των Γερμανών και των υπολοίπων χωρών του  “σκληρού πυρήνα” της Ευρωζώνης, καθώς, όπως τονίζει, “η  διάσωση του ευρώ με την παροχή βοήθειας στις περιφερειακές χώρες της ηπείρου δεν είναι μόνο θέμα γενναιοδωρίας και αλληλεγγύης. Είναι επίσης θέμα ίδιου συμφέροντος”…

«Υποβάθμιση της Γερμανίας» η λύση για το πρόβλημα της ευρωζώνης

Την ίδια ώρα, ένας εκ των κορυφαίων αναλυτών της βρετανικής Lloyds, ο κύριος Τσαρλς Ντίμπελ, δημοσιοποίησε, μιλώντας στο αμερικανικό δίκτυο CNBC, μια μάλλον ριζοσπαστική πρόταση: τόνισε ότι η Γερμανία, η μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωζώνης, “θα πρέπει να είναι έτοιμη να δεχτεί την υποβάθμιση της πιστοληπτικής της αξιολόγησης «ΑΑΑ», για να συμβάλει στη διάσωση της νομισματικής ένωσης”!

Εμμέσως πλην σαφώς  ο αναλυτής τονίζει πως η Γερμανία καλείται να επιλέξει ανάμεσα σε δύο  σενάρια: ένα αρνητικό για την  ίδια κι ένα καταστροφικό!

Ουσιαστικά, ο κύριος Ντίμπελ αναφέρεται εμμέσως στην υιοθέτηση μιας σύνθετης οικονομικής επιλογής, που θα περιλαμβάνει την... “υποβάθμιση” της Γερμανίας προς ένα μέσο επίπεδο επιτοκίων και αξιολόγησης χρέους (στο μέσο όρο της ευρωζώνης, πάνω από τα τρέχοντα επίπεδα δανεισμού της Γερμανίας αλλά σαφώς κατώτερα από τα τρέχοντα, υπέρογκα επιτόκια με τα οποία δανείζεται ο ευρωπαϊκός Νότος), που μπορεί μεν να οδηγήσει βραχυπρόθεσμα σε αύξηση του κόστους δανεισμού για το Βερολίνο αλλά μακροπρόθεσμα θα διασφαλίσει το μέλλον και την “υγεία” του τραπεζικού κλάδου στο σύνολό του.

Όπως τόνισε χαρακτηριστικά: “Όταν κάποιος μπαίνει σε μία  ένωση, θα πρέπει να έχει συνειδητοποιήσει ότι υπάρχουν και υποχρεώσεις. Και  η υποβάθμιση της αξιολόγησης  «ΑΑΑ» του γερμανικού χρέους είναι  πολύ καλύτερη από τα προβλήματα που θα προκύψουν στο σύνολο του τραπεζικού συστήματος από τη διάσπαση του ευρώ”.