Κραυγή αγωνίας από τον Κώστα Γεωργουσόπουλο: Κινδυνεύω να μπω φυλακή, δεν μου το χρώσταγε αυτό ο τόπος
«Είμαι άμισθος υπάληλλος που προαπαθεί να βελτιώσει την ελληνική θεατρική επιστήμη» είπε ο κ. Γεωργουσόπουλος αναφερόμενος στα μεγάλα χρέη που έχουν συσσωρευτεί στο Θεατρικό Μουσείο
Την προσωπική του περιπέτεια που ξεκίνησε από τη στιγμή που ανέλαβε τη διοίκηση του Θεατρικού Μουσείου περιέγραψε ο σπουδαίος συγγραφέας και κριτικός θεάτρου Κώστας Γεωργουσόπουλος μιλώντας σε δημοσιογράφους μαζί με το διοικητικό συμβούλιο του Κέντρου Μελέτης και Ερευνας του Ελληνικού Θεάτρου - Θεατρικό Μουσείο (ΚΜΕΕΘ-ΘΜ).
«Εγώ κινδυνεύω σε ένα μήνα να πάω φυλακή διότι έχω 5 δίκες μαζί. Το ΙΚΑ κάνει τη δουλειά του αλλά δεν τα οφείλω εγώ ούτε ιδιοκτήτης είμαι. Είμαι άμισθος υπάληλλος που προαπαθεί να βελτιώσει την ελληνική θεατρική επιστήμη» είπε ο κ. Γεωργουσόπουλος αναφερόμενος στα μεγάλα χρέη που έχουν συσσωρευτεί στο Θεατρικό Μουσείο, αλλά και της χρόνιας ολιγωρίας των διαφορετικών ηγεσιών του υπουργείου Πολιτισμού, προκειμένου τα χρέη αυτά να ρυθμιστούν.
«Μου κατάσχεται κάθε μου κατάθεση και παίρνω μόνο το ακατάσχετο. Δεν μου το χρώσταγε αυτό ο τόπος στα 50 χρόνια προσφοράς μου που έχει αναγνωριστεί από το κράτος» πρόσθεσε εμφανώς ενοχλημένος ο Κώστας Γεωργουσόπουλος.
Όπως είπε κλείνοντας την εισήγησή του «δεν περιμενα ότι στα 82 μου θα έπρεπε να απολογούμαι στον κάθε δικαστή και εισαγγελέα που δεν καταλάβαινει τι σημαίνει θεατρικό μουσείο».
Σε τριάντα χρόνια οι μηχανές θα σκέφτονται για μας, θα μας φέρνουν κοντά στους δικούς μας και θα μιλάνε όπως εμείς. Το μόνο που θα μένει «μοναδικό», γι’ αυτό θα είναι και ακριβό, θα είναι να ξέρεις πως απέναντί σου κάθεται, στ' αλήθεια, ένας άνθρωπος.
Η ιστορία ενός εκπαιδευτικού θεσμού που συνδέει ευρηματικά τα παιδιά με την τεχνολογία και την καινοτομία και αποτελεί μια οργανωμένη πλατφόρμα δημιουργικής σκέψης που εξάγει την ελληνική ρομποτική στον κόσμο.