Σταύρος Σουντουλίδης

Κάρμα. Μοίρα. Προορισμός. Πείτε το όπως θέλετε. Κάποιες σχέσεις είναι γραφτό να πετύχουν. Το 2020 ο Αντρίγια Ζίβκοβιτς έψαχνε την Ιθάκη του. Μια σκηνή για να λάμψει. Ο ΠΑΟΚ του έδωσε την ευκαιρία και τα υπόλοιπα, πλέον, είναι ιστορία.

Μιλάμε για το απόλυτο «colpo grosso». Μια μεταγραφή που δεν προκάλεσε ιδιαίτερη αίσθηση στο άκουσμά της, ωστόσο αποδείχθηκε άκρως επιτυχημένη και, με τη νέα συμφωνία, θα κρατήσει τον Σέρβο σούπερ σταρ για πολλά ακόμη χρόνια στην Τούμπα.

Στις 3 Σεπτεμβρίου 2020, ο τίτλος του ρεπορτάζ μου στο «Gazzetta», για την υπόθεση της μεταγραφής, ήταν ο εξής: «Από τα 35 εκατ. € που ζητούσε η Μπενφίκα, έρχεται ελεύθερος στον ΠΑΟΚ!». Αυτή ήταν η πραγματικότητα και αποτυπωνόταν πλήρως στο κείμενο:

«Τα νέα περί προφορικής συμφωνίας ΠΑΟΚ – Ζίβκοβιτς ταξίδεψαν γρήγορα στην (ποδοσφαιρική) Ευρώπη, ο αντίκτυπος μεγάλος, ενδεικτικός του μεγέθους της κίνησης, που είναι έτοιμος να κάνει ο «Δικέφαλος».

Μιλάμε για έναν εν ενεργεία Σέρβο διεθνή ποδοσφαιριστή, που μέχρι τις 26 Αυγούστου ανήκε στο ρόστερ της Μπενφίκα, προσεχούς αντιπάλου του ΠΑΟΚ στον 3ο προκριματικό γύρο του Champions League. Μιλάμε για έναν παίκτη που πέρσι το καλοκαίρι, η ομάδα της Λισαβόνας αξίωσε 35 εκατομμύρια ευρώ για να τον παραχωρήσει στην Έβερτον.

Τα «ζαχαρωτά» είχαν το όνομά του στην transfer list από τον Νοέμβριο του 2018, όμως όταν άκουσαν το ποσό που ζητούσε η Μπενφίκα έκαναν πίσω. Ενδιαφέρθηκαν κι αυτό το καλοκαίρι, όμως δεν είχαν τη διάθεση να περιμένουν την από κοινού λύση της συνεργασίας.

Λίγα χρόνια πριν, η Λίβερπουλ, επίσης είχε δείξει έντονο ενδιαφέρον, όμως τότε (2016) ο Ζίβκοβιτς επέλεξε τη Λισαβόνα από το μεγάλο λιμάνι της Αγγλίας.

Τον περασμένο χειμώνα η Μπενφίκα ήθελε να απαλλαγεί από το συμβόλαιο του Σέρβου επιθετικού, που έφτανε τα 3.500.000 ευρώ, αλλά απέτυχε να το κάνει. Μάλιστα, είχε συμφωνήσει να τον αφήσει ελεύθερο, καθώς ο Ολυμπιακός τον ήθελε ως αντικαταστάτη του Ντάνιελ Ποντένσε, με τους «ερυθρόλευκους» του Πειραιά να πληρώνουν το 50% του συμβολαίου του».

Ο Σέρβος μεσοεπιθετικός ήταν σαν να γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Σαν να μεγάλωσε στην Τούμπα. Μπήκε φουριόζος από την πρώτη μέρα στην ομάδα και σήμερα έχει φτάσει να είναι ο πρώτος αρχηγός της. Στα μάτια πολλών είναι ο νέος ηγέτης του ΠΑΟΚ.

Μετράει ένα πρωτάθλημα (2024) και ένα Κύπελλο Ελλάδας (2021), 291 αγώνες, 69 γκολ και 75 ασίστ. Αυτά είναι που μπορείς να υπολογίσεις. Μετράει όμως και αμέτρητα χιλιόμετρα στο χορτάρι, άπειρες στιγμές αυταπάρνησης, αστείρευτου πάθους, κατάθεσης ψυχής. Την ημέρα που συμπλήρωσε 200 συμμετοχές (15/9/2024) με την ασπρόμαυρη φανέλα, έλεγε κοιτάζοντας τους πάντες στα μάτια: «Θα μείνω στον ΠΑΟΚ μέχρι να πεθάνω»! Ε, αυτό θα γίνει πράξη μετά (και) τη νέα συμφωνία για επέκταση του συμβολαίου του έως το 2031. Ο «Ζίλε» το έλεγε και το εννοούσε. Ήθελε να μείνει για πάντα στον ΠΑΟΚ.

Τα τυχερά του επαγγέλματός μας με έχουν φέρει αρκετές φορές δίπλα στον αρχηγό του Δικεφάλου, να συζητάμε για τον ίδιο, την καριέρα του, το ποδόσφαιρο, τον ΠΑΟΚ, τη Θεσσαλονίκη. Θυμάμαι το βλέμμα του όταν μιλούσε για την ομάδα. Την αγάπη του για τον σύλλογο, για την Τούμπα, για το άσπρο και το μαύρο. Δεν χρειαζόταν να μου πει πολλά για να το καταλάβω. «Φίλε, το αίμα μου είναι ασπρόμαυρο». Αυτό τα λέει όλα.

Ο Ιβάν Σαββίδης επέλεξε να επενδύσει σε έναν ποδοσφαιριστή που γνωρίζει όσο λίγοι το περιβάλλον του ΠΑΟΚ. Και ο Αντρίγια Ζίβκοβιτς, από την πλευρά του, επέλεξε να συνδέσει ουσιαστικά ολόκληρη την υπόλοιπη καριέρα του με τον Δικέφαλο.

Το καλοκαίρι του 2031, εφόσον παραμείνει μέχρι τότε, θα έχουν περάσει έντεκα χρόνια από εκείνη την πρώτη υπογραφή του Σεπτεμβρίου του 2020. Ο Σέρβος που ήρθε στην Τούμπα αναζητώντας μια δεύτερη ευκαιρία θα έχει συμπληρώσει περισσότερο από μια δεκαετία με την ασπρόμαυρη φανέλα. Στο μεταξύ, έχει αναλάβει να οδηγήσει τον ΠΑΟΚ στη μετά Βιεϊρίνια εποχή, με την εμπιστοσύνη του Ιβάν Σαββίδη και ένα συμβόλαιο που αποτυπώνει τη θέση του στον σύλλογο.

Η νέα συμφωνία είναι η τρίτη ανανέωση συμβολαίου του Ζίβκοβιτς με τον ΠΑΟΚ. Η πρώτη ήρθε στις 5 Νοεμβρίου 2021, όταν οι «ασπρόμαυροι» έσπευσαν να επεκτείνουν τη συνεργασία τους μέχρι το καλοκαίρι του 2024, παρότι το αρχικό συμβόλαιο ολοκληρωνόταν τον Ιούνιο του 2022. Ο Σέρβος είχε ήδη αποδείξει την αξία του και στον ΠΑΟΚ γνώριζαν ότι όσο περνούσε ο καιρός τόσο περισσότερο θα αυξανόταν το ενδιαφέρον για την απόκτησή του.

Η δεύτερη ανανέωση ήρθε στις 15 Σεπτεμβρίου 2023, με νέα ημερομηνία λήξης τον Ιούνιο του 2027. Τρία χρόνια αργότερα, οι δύο πλευρές έδωσαν ξανά τα χέρια, αυτή τη φορά για ακόμη μεγαλύτερο χρονικό ορίζοντα. Το 2031 φαντάζει μακρινό, αλλά για τον Ζίβκοβιτς η Θεσσαλονίκη έχει πάψει προ πολλού να είναι απλώς ο τόπος όπου εργάζεται.

Εδώ δημιούργησε την οικογένειά του, εδώ έζησε τις σημαντικότερες στιγμές της καριέρας του και εδώ αποφάσισε να συνεχίσει. Ο ΠΑΟΚ τον εμπιστεύτηκε σε μια περίοδο που η ποδοσφαιρική του πορεία είχε βρεθεί σε δύσκολη καμπή, μετά το πέρασμά του από την Μπενφίκα. Εκείνος ανταπέδωσε αυτή την εμπιστοσύνη με την παρουσία και την προσφορά του.

Το οικονομικό σκέλος της συμφωνίας έχει επίσης ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Από την ΠΑΕ ΠΑΟΚ δεν επιβεβαιώνονται τα ποσά, ωστόσο οι πληροφορίες αναφέρουν ότι οι ετήσιες απολαβές του Ζίβκοβιτς θα ξεπερνούν εκείνες του προηγούμενου συμβολαίου του, που έφταναν το 1,5 εκατομμύριο ευρώ.

Πρόκειται για μια σημαντική οικονομική δέσμευση, ειδικά αν συνυπολογιστεί η διάρκεια της συνεργασίας. Η απόφαση, πάντως, δεν πάρθηκε μόνο με αγωνιστικά κριτήρια. Στην Τούμπα θεωρούν τον Σέρβο έναν ποδοσφαιριστή που μπορεί να λειτουργήσει ως συνδετικός κρίκος ανάμεσα στις διαφορετικές γενιές της ομάδας, να μεταφέρει τη νοοτροπία των αποδυτηρίων στους νεότερους και να διατηρήσει ισχυρό τον χαρακτήρα του συνόλου.

Η αποχώρηση του Αντρέ Βιεϊρίνια από την ενεργό δράση άφησε πίσω της ένα μεγάλο κενό στα αποδυτήρια του ΠΑΟΚ. Ο Πορτογάλος είχε ταυτίσει το όνομά του με μια ολόκληρη εποχή και το περιβραχιόνιο που φορούσε είχε αποκτήσει ιδιαίτερη σημασία. Ο Ζίβκοβιτς ήταν εκείνος που ανέλαβε να συνεχίσει αυτή τη διαδρομή, γνωρίζοντας πολύ καλά τι σημαίνει να είσαι αρχηγός του Δικεφάλου.

Η επιρροή του δεν περιορίζεται στους αριθμούς, τις νίκες και τους τίτλους. Φαίνεται στον τρόπο που αγωνίζεται, στην ένταση που βγάζει στο γήπεδο, στην αντίδρασή του όταν τα πράγματα στραβώνουν και στη σχέση που έχει χτίσει με τον κόσμο.

Ο «Ζίλε» δεν χρειάστηκε να αλλάξει χαρακτήρα για να γίνει αρχηγός. Είχε ήδη κερδίσει τον σεβασμό των συμπαικτών του και της εξέδρας. Και αυτή η αποδοχή είναι ίσως το σημαντικότερο στοιχείο της διαδοχής του Βιεϊρίνια.