tsaousis_kostas

Μην ψάχνεις πια αλλού…

Κώστας Τσαούσης

Θέλουμε άμεσα οικονομική ανάκαμψη και γερές βάσεις για υγιή αναπτυξιακή προοπτική; Αν ναι, οι οδηγοί στην πορεία της χώρας δεν μπορούν να είναι άλλοι από δύο βασικούς παράγοντες: Ο ένας, μια συγκροτημένη εξ αρχής πολιτική προσέλκυσης ξένων άμεσων επενδύσεων σε στρατηγικούς τομείς της οικονομίας όπου η χώρα διαθέτει – έστω και εν υπνώσει- συγκριτικά πλεονεκτήματα. 

Ο άλλος, η καλά μελετημένη (για να είναι αποτελεσματική) δραστική μείωση της φορολογίας και όλων των επιβαρύνσεων στο τομέα της επιχειρηματικότητας.

Για τον πρώτο παράγοντα μιλά η εγκυρότητα και η αξιοπιστία της Τραπέζης της Ελλάδος. Στην πρόσφατη έκθεση της για την Νομισματική Πολιτική επισημαίνει: «Απαιτείται μια πιο επιθετική πολιτική προσέλκυσης ξένων άμεσων επενδύσεων, καθώς η εγχώρια αποταμίευση δεν επαρκεί να καλύψει τις επενδύσεις που είναι αναγκαίες προκειμένου να επιτευχθούν υψηλοί ρυθμοί οικονομικής ανάπτυξης. Για να προσελκύσει η χώρα περισσότερες ξένες άμεσες επενδύσεις, θα πρέπει να επιταχυνθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, οι οποίες ενεργοποιούν και πρόσθετες ιδιωτικές επενδύσεις, και να δοθεί έμφαση στην άρση σημαντικών αντικινήτρων, όπως η γραφειοκρατία, η ασάφεια και αστάθεια του νομοθετικού, ρυθμιστικού και θεσμικού πλαισίου, το μη προβλέψιμο φορολογικό σύστημα, η ελλιπής προστασία των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας, η περιορισμένη πρόσβαση στη χρηματοδότηση και το υψηλό κόστος δανεισμού, οι καθυστερήσεις στη δικαστική επίλυση των διαφορών, καθώς και οι εναπομείναντες περιορισμοί στην κίνηση κεφαλαίων που αφορούν τις διεθνείς πληρωμές και τη μεταφορά κεφαλαίων στο εξωτερικό».

Για τον δεύτερο παράγοντα υπάρχει το παράδειγμα της Ιρλανδίας μιας χώρας που βρέθηκε και εκείνη στο δίχτυ των μνημονίων αλλά… Στην πρόσφατη (Ιούνιος 2019) δημοσιογραφική έρευνα των Μιχάλη Μητσού- Οντίν Λιναρδάτου για τον ανεξάρτητο μη κερδοσκοπικό ερευνητικό οργανισμό ΔιαΝΕΟσις (Ξένες Επενδύσεις, Παιδεία και Εξωστρέφεια: Πώς Σώθηκε Η Ιρλανδία) συσχετίζεται η επιθετική πολιτική στον τομέα της προσέλκυσης άμεσων ξένων επενδύσεων με το επίπεδο φορολογικής επιβάρυνσης. Διαβάζουμε: « Μολονότι λοιπόν η κρίση της είχε διαφορετικά αίτια και χαρακτηριστικά από την ελληνική, η Ιρλανδία έχει μια συμβολική σημασία. Η μελέτη της περίπτωσής της όμως είναι και ουσιαστική, αφού η βασική προϋπόθεση της επιτυχίας, δηλαδή η προσέλκυση Ξένων Άμεσων Επενδύσεων (Foreign Direct Investment, FDI), ισχύει και για τη χώρα μας.

Κατά μέσο όρο, η Ιρλανδία προσελκύει 230 νέες ξένες επενδύσεις κάθε χρόνο, που δημιουργούν 10.000 θέσεις εργασίας. To 2017, οι επενδύσεις αυτές έφτασαν τα 59 δισεκατομμύρια ευρώ (δύο χρόνια νωρίτερα είχαν εκτοξευθεί στα 167 δισεκατομμύρια). Τη χρονιά εκείνη, οι επενδύσεις των αμερικανικών εταιρειών τεχνολογίας στη χώρα ανήλθαν σε 48 δισεκατομμύρια ευρώ, περισσότερα από τις ΞΑΕ στο Ηνωμένο Βασίλειο (45 δισεκατομμύρια) και στην Ολλανδία (29 δισεκατομμύρια). Τα τρία τέταρτα των θέσεων εργασίας που δημιουργούνται χάρις στις επενδύσεις αυτές προορίζονται για εγχώριους εργαζόμενους.[1]

Σήμερα, 1.400 εταιρείες άμεσων ξένων επενδύσεων έχουν την έδρα τους στην Ιρλανδία, απασχολώντας 229.057 εργαζομένους. Για να έχουμε ένα σημείο σύγκρισης, σύμφωνα με στοιχεία του ΣΕΒ οι αξιοσημείωτες ξένες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα (μεσαίου και μεγάλου μεγέθους) είναι 145.

Αλλά και το ποιες είναι οι πολυεθνικές που επιλέγουν να επενδύσουν στην Ιρλανδία έχει ενδιαφέρον. Εκεί έχουν την έδρα τους 9 από τις 10 μεγαλύτερες φαρμακευτικές εταιρείες του κόσμου, 9 από τις 10 μεγαλύτερες εταιρείες πληροφορικής στον κόσμο, 13 από τις 15 μεγαλύτερες εταιρείες ιατρικής τεχνολογίας και το 60% των μεγαλύτερων εταιρειών παροχής χρηματοοικονομικών υπηρεσιών.

Πώς κατάφερε η Ιρλανδία να πηγαίνει όλο και καλύτερα σε αυτόν τον τομέα; Οι απαντήσεις είναι πολλές: η σταθερή και χαμηλή φορολογία των επιχειρήσεων (12,5%), η νεαρή και μορφωμένη εργατική δύναμη (τo 2017 τέθηκε σε εφαρμογή ένα εθνικό πρόγραμμα για να κατακτήσει η Ιρλανδία την πρώτη θέση στα STEM -Επιστήμη, Τεχνολογία, Μηχανική, Μαθηματικά- μέχρι το 2026), η συμμετοχή στην ευρωζώνη, η λειτουργία της χώρας ως διαμεσολαβητικού κέντρου μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ευρώπης. Από το 2010, οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ο μεγαλύτερος επενδυτής στην Ιρλανδία (70% επί του συνόλου) και ακολουθούν οι ευρωπαϊκές χώρες (20%)».
Συμπέρασμα: «Μην ψάχνεις πια αλλού αφού το ξέρεις ήδη / μην ψάχνεις πια αλλού εδώ είναι το ταξίδι /εδώ είναι το ταξίδι», από το παλιό αγαπημένο τραγούδι των Φατμέ με την φωνή του Νίκου Πορτοκάλογλου. Η λύση βρίσκεται εδώ… Λίγες μέρες υπομονή…

ΣΧΟΛΙΑ (1)

Η ζημιά είναι ανεπανόρθωτη.

Φοβάμαι,με ενδείξεις πολύ βασικές, οί επενδύσεις θα είναι ένα μεγάλο φιάσκο. Άλλα καλές, αναγκεες για τον προεκλογικό αγώνα. Δηλαδή έρχεται ο επενδυτής, φέρνει και τα λεφτουδακια του, να κάνει επένδυση. Χαράς ευαγγέλια για το δημοσιοϋπαλληλικο κατεστημένο. Πόσα από αυτά θα έρθουν στην τσέπη τους; Υπό την μορφή αυξήσεων, επιδομάτων ή επιχορηγήσεων κτλ. Θα έχει και μία πενταετία περίπου ζωής η επιχείρηση του, και μετά θα μπουν οι οργανωμένοι απατεώνες τού στρατού κατοχής, με κυριότερους την εφορία, και θα ζητούν τής Παναγίας τα μάτια, από φακελάκια μέχρι το κόμμα στο τιμολόγιο δεν μπήκε σωστά. Ύστερα οί επενδυτές ξύπνησαν λίγο. Θα δουν το δημόσιο και υπεραριθμους συνταξιούχουν, το δημόσιο έλλειμμα, τα χρέη στους ιδιώτες, οί προσλήψεις ,το ασφαλιστικο και γενικά όλα τα κέρατα πού μάς κρατούν υπό κατοχή .Θα διαπίστωσουν σύντομα ότι κανένας δεν θέλει να δουλέψει, να εργαστεί, γιατί καλυπτονται πλήρως από τα επιδόματα τις μαϊμού συντάξεις και από άλλες παροχές τού πελατειακού φασισμού. Γιατί συνηθίσαμε τώρα, μπορεί να περνούμε λίγα, αλλά έχουμε όλη μέρα για σουλατσο. Βέβαια αυτά μεταξύ μας, δεν είναι ανάγκη να το μάθουν κι'αλλοι .Και να κοπούν κι'αλλο από τον ιδιωτικό τομέα. 300€ με οκτάωρο, είναι πολλά λεφτά.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία