Φώτης Πλιάκος

Και μου είπε χαρακτηριστικά: «Ο Γκάλης έπαιρνε 300 εκατομμύρια δραχμές, ο Γιαννάκης λίγο πάνω από 200 εκατομμύρια. Άρα οι δυο τους ήταν περίπου στα 500 εκατομμύρια. Λογικά όλοι οι υπόλοιποι παίκτες, οι Αμερικάνοι, ο Ξανθός και το επιτελείο του, να έπαιρναν άλλα 500 εκατομμύρια. Άρα το τότε μπάτζετ, στα τέλη της δεκαετίας του ’80, ήταν περίπου στο ένα δισεκατομμύριο δραχμές».

Προφανώς και δεν μπορεί να γίνει ακριβής αναγωγή στα σημερινά δεδομένα.

Η μετατροπή της δραχμής σε ευρώ, ο πληθωρισμός, η διαφοροποίηση των τιμών και του κόστους ζωής, αλλά και το ίδιο το οικονομικό μοντέλο του επαγγελματικού αθλητισμού κάνουν μια τέτοια σύγκριση περισσότερο ενδεικτική παρά αξιόπιστη.

Παρόλα αυτά, θεωρώ πως το φετινό μπάτζετ είναι το ακριβότερο όλων των εποχών στον Αρη.

Τα συμβόλαια των παικτών και του προπονητικού σταφ αγγίζουν τα 11 εκατ. ευρώ, ένα ποσό που λογικά θα αυξηθεί, καθώς δεν αποκλείεται το ενδεχόμενο να προστεθεί κάποιος παίκτης στο ρόστερ.

Το πιο ακριβό ρόστερ, λοιπόν, υπό τις οδηγίες ενός elite coach, θα αγωνίζεται στην καλύτερη εκδοχή του «Παλέ ντε Σπορ» ever.

Το θρυλικό «Αλεξάνδρειο Μέλαθρον» είναι ένα απαρχαιωμένο κλειστό γήπεδο, το οποίο εγκαινιάστηκε το 1966, πριν από 60 χρόνια δηλαδή, όταν η Εγνατία Οδός ήταν ακόμη χωματόδρομος.

Λόγω ειδικού καθεστώτος, το «Παλέ» δεν μπορεί να υποστεί ανασκευή όσον αφορά το «κέλυφος» και όλους τους εξωτερικούς χώρους.

Οσον αφορά τη σάλα «Νίκος Γκάλης» και τους υπόλοιπους εσωτερικούς χώρους, η ΚΑΕ Άρης προχώρησε σε θεαματικό «λίφτινγκ», καταφέρνοντας να ανανεώσει εμφανώς την εικόνα του «γέρικου» αυτού γηπέδου.

Το «Παλέ», για πρώτη φορά στην πολύχρονη ιστορία του, έχει δεύτερο πέταλο. Με την προσθήκη της νέας κερκίδας, η χωρητικότητά του πλέον φτάνει τις 6.300 θέσεις, ενώ λίγο κάτω από την οροφή μπήκαν φώτα LED και ανακαινίστηκαν τα αποδυτήρια και όλες οι υπόλοιπες εσωτερικές εγκαταστάσεις.

Δεν τα λες και λίγα, συνυπολογίζοντας το γεγονός πως προσώρας η ΚΑΕ Αρης δεν έχει την πλήρη κυριότητα του «Αλεξανδρείου».

Τα πρώτα δείγματα γραφής της ομάδας που χτίζει ο Βασίλης Σπανούλης, στα φιλικά παιχνίδια προετοιμασίας, ήταν εξόχως ενθαρρυντικά, καθώς ο Άρης έδειξε πως διαθέτει ποιότητα και ένταση.

Προφανώς ο Ρόμπινσον-Ερλ, ο πιο ακριβός παίκτης του ρόστερ, με συμβόλαιο κοντά στα 2 εκατ. ετησίως, είναι αυτός που έχει κλέψει τις εντυπώσεις, αλλά και οι υπόλοιποι παίκτες, νέοι και παλιοί, έχουν δείξει πολύ καλή εικόνα.

Ιδιαίτερη μνεία θα πρέπει να γίνει στον Ελάιζα Μήτρου-Λονγκ, ο οποίος δείχνει εντελώς διαφορετικό πρόσωπο συγκριτικά με πέρσι, έχοντας αφομοιώσει τα «θέλω» του Σπανούλη. Θα τον χαρακτήριζα «μεταγραφή».
Ο Άρης θέλει να επιστρέψει στην EuroLeague μέσω της κατάκτησης του EuroCup και θα ξεκινήσει αυτή την προσπάθεια στο Λε Μαν την ερχόμενη Τρίτη.

Η επιστροφή στους τίτλους είναι επιτακτική ανάγκη για τον «κιτρινόμαυρο» οργανισμό.

Εάν η συμμετοχή στη EuroLeague της επόμενης σεζόν δεν επιτευχθεί μέσω μιας σημαντικής αγωνιστικής επιτυχίας, τότε ο Ρίτσαρντ Σιάο θα στραφεί στις εναλλακτικές οδούς, χωρίς να αποκλείω το ενδεχόμενο να πάει στην επιλογή του franchise νωρίτερα από τους τελικούς του EuroCup.

Σε όλη αυτή την προσπάθεια, η παρουσία της οικογένειας Αντετοκούνμπο είναι πιθανό να αποδειχθεί καθοριστική.

«Θα δούμε… θα δούμε… θα δούμε. Ας κάνουμε αυτό που πρέπει πρώτα και όλα τα άλλα έρχονται…», είπε ο Θανάσης για το ενδεχόμενο ο αδερφός του, Γιάννης, να αγωνιστεί στον Άρη στο μέλλον προκαλώντας παροξυσμό στις τάξεις των οπαδών και όχι μόνο.

Αυτό είναι όμως κάτι που θα απασχολήσει μελλοντικά.
Σχετικά με το σήμερα και το «ας κάνουμε αυτό που πρέπει πρώτα», ο Γιάννης σίγουρα θα έχει τον δικό του ρόλο, αλλά -δυστυχώς- όχι μέσα στο παρκέ.

Εξω από τις γραμμές του γηπέδου, όμως, θα είναι παρών.

«Και να πω στον Γιάννη να μην έρθει να δει ξανά τον Αρη, δεν γίνεται, αυτός θα έρθει», ανέφερε με νόημα ο Θανάσης.

Καταλαβαίνετε τι έχει να γίνει…