Φώτης Πλιάκος

Μία εβδομάδα αργότερα, στην εντός έδρας αναμέτρηση με τον Παναιτωλικό, οι επιδόσεις του μεταλλάχθηκαν θαρρείς και πρόκειται για άλλη ομάδα: 2,25 XGoals, 23 τελικές, 10 on target τελικές, 3 μεγάλες ευκαιρίες και 145/166 (87%) πάσες στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου.
Δεν πιστεύω πως υπάρχει έστω κι ένας που να νομίζει πως αυτή η θεαματική μεταμόρφωση προέκυψε επειδή ξεκίνησαν στην αρχική ενδεκάδα οι Μάγιο, Φετφατζίδης και Μπράμπετς αντί των Μοντόγια, Κίκε Σαβέριο και Βέλεθ.

Δεν έχει να κάνει με μεμονωμένα πρόσωπα αυτή η ακραία διακύμανση απόδοσης, το πρόβλημα είναι γενικό: η ομάδα πάσχει από Π.Δ.Δ.
Ποδοσφαιρική Διπολική Διαταραχή.

Οι ποδοσφαιριστές του Αρη είναι ικανοί να αναγκάσουν ακόμη και τους ψυχολόγους να σκίσουν τα πτυχία τους.
Τους οπαδούς της ομάδας εννοείται πως τους έχουν τρελάνει κανονικά.

Ελπίζω ο Μαρίνος Ουζουνίδης να καταφέρει να βρει το γιατρικό – εάν δεν τον τρελάνουμε στο τέλος κι αυτόν.
Οταν ρωτήθηκε μετά το ματς για το στόχο που θα ήθελε να θέσει ενόψει των δύο τελευταίων αγωνιστικών της regular season ο τεχνικός του Αρη απάντησε χαρακτηριστικά: «Κοιτάξτε, τι να πούμε τώρα μετά από αυτό που έγινε στη Λειβαδιά, είχαμε μια περίοδο με καλά αποτελέσματα, ξαναφέραμε τον κόσμο, ξαναφέραμε τον ενθουσιασμό, αλλά όπως μου είπε κάποιος ‘’είμαστε Αρης και μας αρέσει να υποφέρουμε’’. Και αυτή είναι η εικόνα και του σημερινού παιχνιδιού που θα μπορούσε να είναι εύκολο και το κάναμε να υποφέρουμε. Ετσι είναι και η πορεία μας στο πρωτάθλημα. Θα μπορούσε να είναι πολύ καλύτερη αλλά υποφέρουμε».
Αυτό ακριβώς, τίποτα άλλο – όπως θα έλεγε και μια ψυχή.

Ο Αρης στο πρώτο ημίχρονο με τον Παναιτωλικό ήταν εξαιρετικός: μπήκε με τις σωστές εντάσεις, έκανε ωραίο passing game, είχε γρήγορη κυκλοφορία μπάλας, έβγαλε πολλούς συνδυασμούς και δεν άφησε κανένα περιθώριο στον αντίπαλο.

Το 2-0 με το οποίο προηγήθηκε στα πρώτα 45 λεπτά ήταν μικρό – ενδεχομένως το 3-0 θα απεικόνιζε με μεγαλύτερη ακρίβεια την εικόνα του αγώνα.
Ο Παναιτωλικός είχε ρόλο κομπάρσου σε αυτό το διάστημα: κατάφερε να κάνει μόνο 1 τελική προσπάθεια, καταγράφοντας μόλις 0,02 XGoals.

Στην επανάληψη μια -μάλλον αμφιλεγόμενη, σίγουρα ασυνήθιστη- απόφαση του διαιτητή Σιδηρόπουλου χάλασε το μυαλό των παικτών του Αρη: η αρχική υπόδειξη για φάουλ υπέρ του Μορόν, λίγο έξω από τη μεγάλη περιοχή και κίτρινη κάρτα στον Σιέλη μετατράπηκε, κατόπιν παρέμβασης του Varίστα Κατσικογιάννη, σε μια κατοχή μπάλας για τους «κιτρινόμαυρους» κοντά στο κέντρο!

Τυπικά το VAR κάλεσε τον Σιδηρόπουλο για αναβάθμιση της κάρτας για τον παίκτη του Παναιτωλικό, από κίτρινη σε κόκκινη, καθώς ο Μορόν βρίσκονταν σε προφανή θέση για γκολ. Ο διαιτητής θεώρησε πως τελικά δεν υπήρξε φάουλ, ακυρώνοντας και την κάρτα.
Βάσει πρωτοκόλλου υπάρχει αυτή η δυνατότητα.

Ωστόσο δεν θυμάμαι πόσες φορές στην ιστορία του VAR έχει υπάρξει τέτοιου τύπου παρέμβαση. Θυμάστε εσείς μήπως;
Σε κάθε περίπτωση οι ποδοσφαιριστές του Αρη δεν θα έπρεπε να επηρεαστούν από αυτή την διαιτητική απόφαση.
Ο Παναιτωλικός με την είσοδο των Τετέι και Ντίαζ έγινε πολύ πιο επικίνδυνος στο δεύτερο ημίχρονο και κατάφερε να μειώσει το σκορ στο 61ο λεπτό, κάνοντας το ματς ροντέο στο τελευταίο ημίωρο.

Χάθηκαν εκατέρωθεν ευκαιρίες αλλά η νίκη του Αρη ήταν δίκαιη.

Μετά από καιρό επέστρεψε στις καλές εμφανίσεις ο Μόντσου. Δεν είναι μόνο το εξαιρετικό γκολ που σημείωσε με απευθείας εκτέλεση φάουλ ή ασίστ που έδωσε στον Μορόν από εκτέλεση κόρνερ.

Ο Ισπανός μέτρησε 83 επαφές, 57/63 (90%) εύστοχες πάσες, 3 key passes, 11/10 βαθιές μπαλιές, 1 δημιουργία μεγάλης ευκαιρίας και 5/8 κερδισμένες μονομαχίες.
Όταν αυτός και ο Σιφουέντες είναι πνευματικά ok o Αρης είναι ομάδα τετράδας. Θα πρέπει κάποτε όμως να αποκτήσουν και διάρκεια.
Προσώρας η τετράδα, ο ΠΑΟΚ δηλαδή, απέχει 3 βαθμούς δύο αγωνιστικές πριν το φινάλε.

Ποτέ δεν ξέρεις…