Δημήτρης Δανίκας

Ποια η στρατηγική του Τσίπρα; Να ροκανίσει χρόνο. Να ολοκληρωθεί η αξιολόγηση. Να καταφθάσουν στίφη τουριστών. Να κάνει «μπάνια ο λαός». Και ίσως να καταφέρει κάποια απομείωση η επιμήκυνση του χρέους. Ωστε το κλίμα να αντιστραφεί!

Ποια η στρατηγική του Κυριάκου; Να γκρεμίζεται ο Τσίπρας. Μέρα με την μέρα. Να διορίζει ο Τσίπρας ακόμα και την οικιακή του βοηθό. Να βολεύει όλους τους μπαχαλάκηδες των σχολικών, «επαναστατικών» του χρόνων. Να αναδείξει τον Καρανίκα σε υπουργό. Να τρώει κατραπακιές με το προσφυγικό. Να υπογράψει την ολοκλήρωση της αξιολόγησης. Ετσι ώστε να πέσει ο Τσίπρας ως «ώριμο, σάπιο φρούτο» και εκείνος να εφορμήσει στην εξουσία ως σωτήρας!

Ποια η στρατηγική της Φώφης; Να διασωθεί από τις συμπληγάδες του δικομματισμού. Ωστε από την απομυθοποίηση του Τσίπρα να επιστρέψουν «σπίτι» τους μερικές χιλιάδες Πασόκοι. Να μεγαλώσει το ποσοστό της παράταξής της. Ετσι ώστε στην κρίσιμη στιγμή να έχει κι αυτή μερίδιο εξουσίας από την «σωτηρία»!

Ποια η στρατηγική του Κουτσούμπα; Φυσικά η καταστροφή του Τσίπρα. Και η επιστροφή στο «σπίτι του Λαού» μερικών χιλιάδων παραπλανημένων αριστερών. Σύντροφοι την πατήσατε. Οι «γονείς» και τα «αδέλφια» σας είναι εδώ. Σας συγχωρούμε!

Ποια η στρατηγική του Θεοδωράκη; Εδώ μεγάλο πρόβλημα. Προς το παρόν άκρα του τάφου σιωπή. Το «Ποτάμι» έχει φρακάρει. Ο Σταύρος μαδάει την μαργαρίτα. Αραγε θα πέσει συντόμως η δεν θα πέσει ο Τσίπρας; Κι αν δεν πέσει μπας και βολεύει να συμμαχήσω μαζί του; Για την σωτηρία ρε μπαγάσα!

Ποια η στρατηγική του Λεβέντη; Να αποδείξει ότι είναι ο μόνος που διαθέτει εθνική συνείδηση. Οτι παραμερίζει τα μικροκομματικά πλεονεκτήματα και ότι πορεύεται με αποκλειστικό κριτήριο την σωτηρία της χώρας. Γι αυτό ο μπάρμα Βασίλης διαρκώς προτείνει, ως μοναδική λύση του αδιεξόδου, «Οικουμενική κυβέρνηση». Και μάλιστα με πρωθυπουργό τον Γιώργο Προβόπουλο. Που παρεμπιπτόντως, ο άνθρωπος έχει κατ επανάληψη δηλώσει σε τηλεοπτική του συνέντευξη ότι η κυβερνηση πρέπει να αποτελείται από πολιτικά πρόσωπα. Αυτούς εκλέγουν οι Ελληνες, αυτοί να βγάλουν τα κάστανα από τη φωτιά. Πολύ σωστά!

Ολα αυτά σημαίνουν ένα πράγμα. Οτι κάθε παράταξη πορεύεται με το «ιδιοτελές» κομματικό της συμφέρον. Ολοι το ίδιο κάνουν. Από τα ίδια ελατήρια λειτουργούν και αποφασίζουν. Το κόμμα πάνω από τη χώρα. Η κομματική εξουσία πάνω από το αδιέξοδο της χώρας. Το Εγώ πάνω από το Εμείς. Και φυσικά πάντα, όλοι της αντιπολίτευσης εναντίον της κάθε κυβέρνησης!

Εγώ θα τα κάνω καλύτερα από εσένα. Εγώ γνωρίζω. Εγώ ο γνήσιος ευρωπαιστής. Εγώ ο καλός εσύ ο κακός. Οπως με το ποδόσφαιρο. Και από την σκέψη και τους σχεδιασμούς τους έχει αποκλειστεί το παράδειγμα των αδελφών μας της Κύπρου. Μα καλά βρε παιδιά, δεν θα ταν καλύτερο και πιο αποτελεσματικό αν όλοι συμφωνούσαμε σ ένα σχέδιο εξόδου από τα Μνημόνια; Οσο τον Νεοέλληνα και να πλένεις το σαπούνι σου χαλάς!