Απορρίφθηκε η προσφυγή του Άντερς Μπέρινγκ Μπρέιβικ κατά του νορβηγικού κράτους, στην οποία ο κατά συρροή δολοφόνος κατήγγειλε «απάνθρωπη μεταχείριση» σε ακόμη μια προσπάθειά του να τερματίσει την απομόνωσή του στη φυλακή.
Ο Μπρέιβικ κατήγγειλε το νορβηγικό κράτος για παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, επιχείρημα που απέρριψε σήμερα δικαστήριο του Όσλο. Ο ακροδεξιός μακελάρης εκτίει ποινή κάθειρξης 21 ετών, η οποία δύναται να παραταθεί για όσο διάστημα ο Μπρέιβικ θεωρείται πως αντιπροσωπεύει απειλή για τη δημόσια ασφάλεια.
Από το 2022, ο Μπρέιβικκρατείται στη φυλακή υψίστης ασφαλείας του Ρίνγκερικε, στις όχθες της λίμνης όπου βρίσκεται και το νησί Ουτόγια, εκεί όπου σκότωσε 69 ανθρώπους στις 22 Ιουλίου 2011. Είχε προηγηθεί η βομβιστική επίθεσή του στο Όσλο, που στοίχισε τη ζωή σε οκτώ ανθρώπους.
Παρότι ο Μπρέιβικ δήλωσε δακρυσμένος στην κατάθεσή του ότι η απομόνωση είναι «εφιάλτης» και ότι σκέφτεται την αυτοκτονία κάθε μέρα, τις συνθήκες κράτησης που περιγράφηκαν κατά την εκδίκαση της υπόθεσης θα ζήλευαν φυλακισμένοι σε όλον τον κόσμο.
Ο διευθυντής της φυλακής τόνισε πως ο Μπρέιβικ διαθέτει πολύ περισσότερο χώρο από οποιονδήποτε άλλον κρατούμενο στο σωφρονιστικό κατάστημα. Ειδικότερα, έχει στη διάθεσή του τρία δωμάτια – έναν χώρο διαβίωσης, έναν χώρο μελέτης και έναν χώρο εκγύμνασης – στον επάνω όροφο. Στον κάτω όροφο έχει στη διάθεσή του κουζίνα, αίθουσα τηλεόρασης με κονσόλα Xbox, τραπεζαρία και χώρο επισκέψεων, τον οποίο μοιράζεται – όχι ταυτόχρονα – με άλλον κρατούμενο.
Μια πρωτοβουλία του καφέ NESCAFÉ® φέρνει παιδιά της ΚΥΔΩΝ Special Team και παιδιά εργαζομένων της Nestlé στο ίδιο γήπεδο, δείχνοντας στην πράξη ότι ο αθλητισμός μπορεί να δημιουργεί χώρο για όλους.
Υπάρχουν μέρες που μοιάζουν μικρές στα μάτια των μεγάλων αλλά είναι τεράστιες για ένα παιδί. Η πρώτη μέρα στο σχολείο μετά τις διακοπές. Η σχολική εκδρομή που περιμένει εδώ και εβδομάδες. Η απαγγελία ενός ποιήματος μπροστά στην τάξη. Η πρώτη προπόνηση, ένας αγώνας, μια νέα γνωριμία.
Σε μια εποχή όπου η γεωπολιτική αβεβαιότητα, οι διαταραχές στις εφοδιαστικές αλυσίδες και ο διεθνής ανταγωνισμός επαναπροσδιορίζουν τις προτεραιότητες των κρατών, η παραγωγική βάση μιας χώρας αποκτά ξανά στρατηγική σημασία.