Από τον Σαββόπουλο στον Παντελίδη: Το κλέψιμο της «Συννεφούλας» και άλλες ιστορίες... αντιγραφής

Από τον Σαββόπουλο στον Παντελίδη: Το κλέψιμο της «Συννεφούλας» και άλλες ιστορίες... αντιγραφής

Η "Συννεφούλα" του 1965 σε σάουντρακ ιταλικής ταινίας του 1971! – Και δύο πρόσφατες μουσικές δικαστικές διαμάχες: Παναγόπουλος-Χατζηγιάννης και Μουκίδης-Παντελίδης

Η "Συννεφούλα" του Διονύση Σαββόπουλου, 50 και πλέον χρόνια μετά την πρώτη κυκλοφορία της, είναι ακόμα εδώ! Μετά τη γνωστή διαμάχη για την "παρουσία" της στα βιβλία θρησκευτικών, ξεσήκωσε το κοινό στο Καλλιμάρμαρο και έδωσε αφορμή για πολλά σχόλια από τους αναγνώστες του protothema.gr.

Κατά την προσφιλή μας συνήθεια, θα ασχοληθούμε με κάτι, όχι ιδιαίτερα γνωστό, σχετικά με τη "Συννεφούλα".

Την αντιγραφή της, σχεδόν… κόπι – πάστε, από τον Ιταλό συνθέτη Gino Peguri στο σάουντρακ της ταινίας "Il Corsaro Nero" το 1971, έξι χρόνια μετά την πρώτη κυκλοφορία της.

Και θα κάνουμε και μια αναφορά σε δύο πρόσφατες "μουσικές διαμάχες" για αντιγραφή μελωδιών, αφού θυμίσουμε και την περιπέτεια του Δ. Σαββόπουλου με το θρυλικό «Ντιρλαντά».

Η Συννεφούλα και ο μαύρος κουρσάρος 

Πρωτοκυκλοφόρησε  το 1965 σε σαρανταπεντάρι δισκάκι από τη LYRA (LYRA -1080) . Τον επόμενο χρόνο, συμπεριλήφθηκε στο L.P.  του Σαββόπουλου «Φορτηγό» (LYRA 3225). Το 1969,  στο L.P. «Το Περιβόλι του Τρελλού» (LYRA 3243) (κρατήσαμε τα δύο –λλ στη λ. Τρελλού καθώς έτσι γράφεται στον δίσκο), ο Δ. Σαββόπουλος συμπεριέλαβε και το πασίγνωστο «Ντιρλαντά».

Αυτό όμως προκάλεσε δικαστική διαμάχη με τον Καλύμνιο Παντελή Γκίνη, που είχε κυκλοφορήσει τη δεκαετία του ’60 το τραγούδι. Στο δικαστήριο, ο Σαββόπουλος υποστήριξε ότι το τραγούδι είναι παραδοσιακό, χωρίς να γνωρίζουμε τους δημιουργούς του, αντίθετα ο Γκίνης ισχυρίστηκε ότι είναι δημιουργός του τραγουδιού. Τελικά, ο Καλύμνιος καπετάνιος κέρδισε τη δικαστική διαμάχη με τον Σαββόπουλο. Πάντως το «Ντιρλαντά», έγινε παγκόσμια επιτυχία στις αρχές της δεκαετίας του ’70, τραγουδισμένο από Δαλιδά (Dalida) (1933 -1987) στα γαλλικά και στα ιταλικά με τον τίτλο “Darla Dirladada”.


Σχετικά με το «Ντιρλαντά» και τον Παντελή Γκίνη, βρήκαμε ότι κυκλοφόρησε σε δίσκο 45 στροφών, με τη βοήθεια και επιμέλεια της αξέχαστης Δόμνας Σαμίου. Ήταν ένα από τα  127 παραδοσιακά τραγούδια που ηχογραφήθηκαν με τη φροντίδα της Δ. Σαμίου, μεταξύ 1959 και 1969. Αναφέρεται ως «Σφουγγαράδικο τσιμάρισμα».

Στην άλλη πλευρά του δίσκου ως… flip side, υπάρχει το επίσης σφουγγαράδικο τσιμάρισμα «Αγάντα Γιαλέσα» , το οποίο ερμηνεύει μόνος του ο Παντελής Γκίνης, ενώ στο «Ντιρλαντά» συμμετέχει και ανδρική χορωδία.

Επανερχόμαστε στη «Συννεφούλα». Το 1971, κυκλοφόρησε η ιταλική ταινία «Il Corsaro Nerro”. Σκηνοθέτης της, ο Lorenzo Gicca Palli με το ψευδώνυμο Vincent Thomas. Πρωταγωνιστές της οι Τέρενς Χιλ, Σίλβια Μόντι,Τζόρτζιο Μάρτιν, Μπαντ Σπένσερ κ.ά.




Η ταινία προβλήθηκε στη χώρα μας, με τον τίτλο «Ο Μαύρος Κουρσάρος» στην Α’ προβολή. Στη συνέχεια, επαναπροβλήθηκε με δύο διαφορετικούς τίτλους! «Δυο Τρελοί Τρελοί Κουρσάροι» και «Κατ’ Εντολήν του Βασιλέως»… Τη μουσική της ταινίας, υπογράφει ο Gino Peguri.

Ακούστε το σάουντρακ της ταινίας και θα καταλάβει ότι πρόκειται για τη «Συννεφούλα»  του Σαββόπουλου ελαφρά διασκευασμένη!

Ο Σαββόπουλος δεν κινήθηκε νομικά εναντίον του Ιταλού (γιατί δεν είχε κατοχυρωμένα πνευματικά δικαιώματα της «Συννεφούλας» ή για άλλο λόγο, δεν γνωρίζουμε).

Ο Gino Peguri, έγραψε επίσης τη μουσική των ταινιών «Italia Proibita” (1963), “Verso l’ Avventura” (1972) και «El Zorro” (1968).

Αυτά για τη «Συννεφούλα» και τις… περιπέτειες του Δ. Σαββόπουλου, που όμως μας έφεραν στο νου, δυο πρόσφατες μουσικές διαμάχες που έφτασαν στα δικαστήρια 

Παναγόπουλος με Χατζηγιάννη και Μουκίδης με Παντελίδη

Σε όλους μας, όταν ακούμε μουσική, όσο αδαείς κι αν είμαστε, δημιουργείται συχνά η αίσθηση ότι "αυτό κάπου το έχω ξανακούσει». Μερικές φορές βέβαια, δεν μιλάμε για «κάτι μου θυμίζει» ή «μοιάζει λίγο», αλλά όπως στον Σαββόπουλο και τον Gino Peguri… παραμοιάζει!

Το 1987, ο Δημήτρης Παναγόπουλος κυκλοφορεί το L.P. «Ασταθής Ισορροπία» (STIGMA 91074). Ανάμεσα στα τραγούδια του δίσκου , υπάρχει η καταπληκτική «Αύρα», το κορυφαίο τραγούδι της δεκαετίας  του 1980 κατά τον μεγάλο Μάνο Χατζιδάκι.



 Το 2009 ο Μιχάλης Χατζηγιάννης, κυκλοφόρησε το τραγούδι  «Κάτι Λείπει», σε στίχους Νίκου Μωραΐτη που… κάτι θυμίζει από την «Αύρα».



Ο Δ. Παναγόπουλος κινήθηκε δικαστικά εναντίον του. Η υπόθεση έφτασε όντως στα δικαστήρια. Το 2014, ο Μ. Χατζηγιάννης,υποχρεώθηκε να καταβάλει ένα σεβαστό χρηματικό ποσό στον Δ. Παναγόπουλο για ηθική βλάβη (Απόφαση Εφετείου, 29/8/2014).

Το 1999 η Κωνσταντίνα, κυκλοφόρησε το LP «Σημείο Επαφής». Ανάμεσα στα τραγούδια του άλμπουμ αυτού, ήταν και το εξαιρετικό «Χωρίς Φτερά», σε μουσική και στίχους του Γιώργου Μουκίδη.



Το 2013, ο αδικοχαμένος Παντελής Παντελίδης, κυκλοφόρησε το άλμπουμ «Ουράνιο Τόξο που του Λείπανε 2 Χρώματα». Στο  CD αυτό, υπάρχει και το τραγούδι «Τέτοια Αγάπη δεν Αξίζω». Ο Μουκίδης, κατηγόρησε τον Παντελίδη ότι αντέγραφε «τμήμα» από το «Χωρίς Φτερά» στο «Τέτοια Αγάπη δεν Αξίζω» και κινήθηκε νομικά εναντίον του, ζητώντας 100.000 E για ηθική βλάβη. Ο Μουκίδης δικαιώθηκε όντως στο δικαστήριο. Είναι γνωστό το τραγικό τέλος του Παντελή Παντελίδη.


Ο Γιώργος Μουκίδης, σε μια του ανάρτηση στο Facebook έγραψε τότε: «Από τη μεριά μου σου ζητάω συγνώμη, αν ποτέ σε πίκρανα «εδώ κάτω». Να δώσεις χαιρετισμούς στον Αντώνη (του Βαρδή). Κι εμείς θα τα πούμε μια μέρα από κοντά οπωσδήποτε… Και θα γίνουμε φίλοι… Βλέπεις, Παντελή, στον ουρανό δεν υπάρχει άλλη επιλογή γιατί δεν υπάρχει τίποτα άλλο εκτός από αγάπη …».

Καλό βέβαια θα ήταν αυτή η αγάπη να υπάρχει και στη Γη και να μην περιμένουμε να φτάσουμε στον ουρανό για να τη βιώσουμε και να την εκφράσουμε…

ΣΧΟΛΙΑ (22)

ee

O Σαββοπουλος ενας απο τους πιο υπερεκτιμημενους συνθετες,βολεμενος με μερικες επιτυχιες που οι μισες ειναι κλεμμενες.Ενα ζειμπεκικο(ΤΟ βρωμικο ψωμι με τη Μπελου) μονο εχει γραψει το καλυτερο του τραγουδ αλλα και αλμπουμι κατ'εμε ..Ποτε δεν μου αρεσε σαν συνθετης αλλα και σαν χαρακτηρας,πηγαινει παντα οπου φυσαει ο ανεμος και τα ξερει ολα.

Παρθενογένεση γιόκ

@Διονύσης Σαββόπουλος: Στα πάντα του ψεύτικος ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΣΤΟΙΧΕΙΟΘΕΤΗΜΕΝΗ Η ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΣΟΥ. ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟΥΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΝΑ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΥΝ ΑΛΛΟΥΣ. (Smiths / cure , madonna/ΒΙΣΣΗ , όλα τα hard rock και heavy metal συγκροτήματα ΕΙΝΑΙ απόλυτες αντιγραφές των νεότερων στους παλιότερους.) Στους ζωγράφους ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ συνηθισμένη η αντιγραφή στυλ και θεματολογίας. Στους συγγραφείς , στους ποιητές , στους στιχουργούς , οίκους μόδας. Τώρα με το Ίντερνετ το πιο χαρακτηριστικό ΕΙΝΑΙ η αντιγραφή (για την ακρίβεια μετάφραση) διαφόρων που γράφουν κριτικές για οτιδήποτε ή ιδέες διακόσμησης ή και καλά έχουν άποψη για την αρχιτεκτονική ή αντιγράφουν ειδήσεις και σχόλια. Η ΠΛΑΚΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ στις συνεντεύξεις ΚΑΝΟΥΝ τους ειδήμονες τους μοναδικούς τους τέλειους. Βρώμικος κόσμος.

stealthbombardier

Ο αρβανιτης ελληνιστης Στουκας ουσιαστικα συγκαλυπτει τη μεγαλη αληθεια, .. Πολλα κομματια πολλων Γκρεκων συνθετων ειναι ειτε διασκευασμενα , ειτε .. κανονικα κλεμμενα...Π.χ Το " εβδομο ουρανο " που ερμηνευει ο Λεπα, ειναι κλεμμενο Αιγυπτιακο ... ΟΙ χαλαροι νομοι για κοπυραητ επιτρεπουν ατιμωρητη κλοπη πνευματικης ιδιοκτησιας στη Ψωροκωσταινα.. Ο κλεψας του κλεψαντος & ο διασκευασας του διασκευασαντος .. ..

Κύριε Στούκα

κάποια απ'αυτά μου τα θυμίσατε,και κάποια δεν τα γνώριζα καθόλου.Σας ευχαριστώ και να είστε πάντα καλά.

θερσίτης

Το Missouri waltz, εύκολα το βρίσκετε στο youtube,από την περίοδο 1920-1930,σας θυμίζει κάτι;

bizou

;;;;;;;;;;

Διονύσης Σαββόπουλος: Στα πάντα του ψεύτικος

Είναι κάτι νύχτες με φεγγάρι μες τα θερινά τα σινεμά νύχτες που περνούν που δεν θα ξαναρθούν μ' αγιόκλημα και γιασεμιά. ......

Μανώλης..

Αυτοί οι στίχοι είναι του Κηλαηδόνη..

Θανάσης

Μας κάνετε πλάκα έτσι; Μεγαλύτερος αντιγραφέας από το Σαββόπουλο δεν υπάρχει. Όλα τα σφάζει. Από Lucio Dalla μέχρι Bob Dylan.

Διονύσης Σαββόπουλος: Στα πάντα του ψεύτικος4/3

....Οι νέοι δεν τον άκουγαν πια, αυτός είναι ο πρώτος λόγος για τον οποίον γκρινιάζουν οι γέροι, οπότε ο Σαββοπουλος έστρεψε την ημιμάθειά του προς την δεκτική αγκαλιά της παράδοσης. Άρχισε να αντιδρά στους νεωτερισμούς, την απελευθέρωση των ενστίκτων και όλα αυτά τα οποία τον ξεπερνούσαν και δε μπορούσε να τα ακολουθήσει. Τα τελευταία 30 χρόνια, αναγκαζόμενος ολοένα και περισσότερο να μιλάει με δικά του λόγια, εκφέρει έναν λόγο που κινείται από τη βαθιά συντήρηση μέχρι το ρατσισμό. Τόσο μπορεί. Υπό αυτή την έννοια δεν βρίσκω κανένα λόγο να νιώθει κανείς έκπληξη ή να κατηγορεί για κάποιου τύπου προδοσία τον Σαββόπουλο: ο τύπος έκανε πάντοτε μπίζνες μετατρέποντας τον λόγο των άλλων σε λουτρό κοινοτοπίας και αυτό συνεχίζει να κάνει. Το μόνο κίνητρο για να τον βρίσεις, είναι η αγνή πηχτή αντιπάθεια. Κι αυτή όχι πάντα. Γιατί, δεν υπάρχει λόγος να ταράζεσαι ακούστηκαν τα λόγια του ληστή, όπως έλεγε κι ο Ντίλαν.

Μανώλης..

Και επειδή έβαλε τιράντες σαν τον Λούτσιο Ντάλα τι να κάνουμε τώρα; Και ψύχωση να έχει τι πρέπει να γίνει; Πειράζει να γράφει τραγούδια ένας τρελλός; Μακάρι να ανέφερε τίνος είναι τα ποιήματα που λές αλλά τέλος πάντων αυτά τα τραγούδια καλώς υπάρχουν. Μήπως και εσύ τόσο που ασχολείσαι με τον Σαββόπουλο, δεν το έχεις το θεματάκι σου;

Ω!

φοβερή ανάλυση! Μπράβο φίλε μου! Εγώ δεν το είχα ψάξει τόσο πολύ αλλά ξέρω αρκετά κόπυ-πάστε απο ντύλαν που όντως είναι κραυγαλέα και τα οποία θα περίμενα να αναφέρει το ψαγμένο άρθρο.

Μανώλης..

@Ω!14/07/2017 Τα 'κόπυ πάστε' (όπως λέμε κοπιάστε) από Ντύλαν λέγονται διασκευές και αναφέρουν τον δημιουργό. Γίνεται συχνά στη μουσική.

Nbg

Respect

Διονύσης Σαββόπουλος: Στα πάντα του ψεύτικος3/3

..Σε αυτό το τραγούδι υπήρχε και ο ακατανόητος στίχος ευαίσθητη αθλήτρια/ δεν ξέρει τι χρωστάει/ στον πάνσοφό της εραστή/ που απόψε παρατάει, που μας κάνει να πιστέψουμε ότι ο Σαββόπουλος τα χε και αυτός με τη Σιουζ Ροτόλο, όπως ο Ντίλαν, ή με κάποια άλλη γυμνάστρια, τον παράτησε κι αυτόν και της τα χώνει. Ή ότι βρήκε ωραίο τον στίχο, που είναι από άλλο τραγούδι, και τον κότσαρε. Αργότερα, όταν ο Ντίλαν χώρισε με τη γυναίκα του και έγραψε το Sara, ο Σαββόπουλος δεν κάθησε να σκάσει και έγραψε το Άσπα.Το 1975, ο Σαββόπουλος έβγαλε τον δίσκο Δέκα χρόνια κομμάτια. Ο δίσκος είχε ένα οπισθόφυλλο πολύ εμπνευσμένο. Για την ακρίβεια ήταν εμπνευσμένο από τον δίσκο Bringing it all back home του Ντίλαν, από τον οποίον το είχε κλέψει. Υπόψην ότι εκείνα τα χρόνια οι δίσκοι εισαγωγής ήταν πολύ σπάνιοι στην Ελλάδα και αυτοί που μπορούσαν να καταλάβουν την κλοπή ελάχιστοι.Στα τέλη της δεκαετίας του 70, ο Ντίλαν έφαγε μια φλασιά κι έγινε χριστιανός. Ήταν η χειρότερη φλασιά που μπορούσε να φάει, αλλά ο Σαββόπουλος είναι έντιμος, όταν κλέβει κάποιον τον κλέβει και στα καλά και στα άσχημα: έγινε κι αυτός χριστιανός. Γκαντ γκρέις τραγούδαγε ο Ντίλαν, του θεού η χάρη έκανε ηχώ ο Σαββόπουλος. Στα τέλη της δεκαετίας του 80, συνεχίζοντας τον κατήφορο, ο Ντίλαν άρχισε να κάνει περιοδεία στις βάσεις του αμερικάνικου στρατού. Αμέσως ο Σαββόπουλος άρχισε περιοδεία στα ελληνικά στρατόπεδα, όπου μαζεύανε τους φαντάρους να τον ακούσουν με το ζόρι. Ο Ντίλαν δήλωσε ότι το έκανε αυτό όταν κατάλαβε ότι ο στρατός απορροφά τα πιο λαϊκά κομμάτια της Αμερικής, στα οποία ήθελε να απευθυνθεί. Ο Σαββόπουλος επανέλαβε την ίδια δήλωση λέξη προς λέξη, αδιαφορώντας ότι στην Ελλάδα ο στρατός είναι υποχρεωτικός και η δήλωση αυτή δεν έχει καμία έννοια. Όταν το 90 ο Ντίλαν το γύρισε στην οικολογία, ο Σαββόπουλος έκανε και τις πρώτες του οικολογικές δηλώσεις. Και όταν ο Ντίλαν έδωσε τραγούδι του για διαφήμιση, προκαλώντας σκάνδαλο, ο Σαββόπουλος έκανε ακριβώς το ίδιο. Αργότερα, φόρεσε και το ίδιο κηπουρικό καπέλο. Πρόκειται περί ψύχωσης.Δεν έχει νόημα να συνεχίσω να παρουσιάζω περιπτώσεις λογοκλοπής του Σαββόπουλου. Άλλωστε ο άνθρωπος δεν είναι ένας κοινός λογοκλόπος, έχει προσαρμόσει τη ζωή του όλη πάνω σε άλλους ανθρώπους, μια ιδέα που μου φαίνεται τρομακτική.Μαθημένος να παπαγαλίζει αυτά που ήταν κοινοτοπίες ενός εναλλακτικού λόγου κάποτε, δεν μου κάνει καμία εντύπωση ότι γερνώντας άρχισε να παπαγαλίζει τις κοινοτοπίες της αντίδρασης....

123

Καταιγιστικος. Απο τα καλυτερα σχολια που εχω διαβασει εδω

stealthbombardier

Μπραβο. Επιτελους καποιος να κανει ΜΕ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ ρομπα τον μεγαλυτερο αντιγραφεα / διασκευαστη μουσικης στη Ψωροκωσταινα .. Σχεδον ΚΑΝΕΝΑ κομματι του Σαβ ,, δεν ειναι οριτζιναλ συνθεση δικη του .. Ενας αμουσος αταλαντος ειναι ,που εβγαλε βιλλα στη Φιλοθεη απο τα κοροιδα στα οποια πουλαγε ..." επανασταση, ενω ειναι καραφασιστας ελληνιστης & ορθοδοξιστης... Σου συνιστω τα σχολια σου να τα κανεις βιντεο στο Γιουτιουμπ , με εικονες , να γινει βαηραλ, & ποστ στο Φεησμπουκ .. Να ξεστραβωθουν τα κοροιδα που πιστευουν σε τετοιους ..

kineas

Χαλάρωσε λίγο...Δάνεια υπάρχουν παντού σε όλες τις μορφές τέχνης. Και εξάλλου γιατί ειναι κατακριτέο να είναι ο Ελληνας Ντύλαν;

Μπράβο για τις γνώσεις

αλλά ο ελληνικός καταγγελτικός λόγος δεν είναι αποκλειστική ιδιοκτησία κανενός. Πες μας λοιπόν: έχεις κάνει ποτέ φορολογική δήλωση με δικά σου λεφτά που να μην προέρχονται από νοίκια;

BERTO

Μεγάλη αδικία, ο Σαββόπουλος δεν πήρε Νόμπελ!

Διονύσης Σαββόπουλος: Στα πάντα του ψεύτικος2/3

Φυσικά του έκλεψε και 1-2 τραγούδια, κάνοντας το σύνηθες: στην αρχή τα παρουσίασε για δικά του και μετά από λίγα χρόνια, σα να μη συμβαίνει τίποτα είπε ότι πρόκειται για διασκευές.To 1966 ο Σαββόπουλος εμφανίστηκε στο προσκήνιο με τον δίσκο Το Φορτηγό. Όπως έγραφε ο δίσκος, στίχοι μουσική στα τραγούδια ήταν δικοί του. Για μουσική δεν το πολυσυζητάμε, ο Σαββόπουλος ομολογεί ότι δεν έχει ιδέα. Αλλά οι στίχοι είναι στιχάρες:Ο εργάτης βλαστημάει και τραβάει για τον σταθμό/ να ο ήλιος ανεβαίνει σαν σημαία στον ουρανό/ μπρος στης φάμπρικας την πύλη ο εργάτης σταματά/ όμορφη η μέρα γνέφει κι απ το ρούχο τον τραβά Ε ε σύντροφέ μου αχ τι κακό/ μέρα μ ήλιο σαν κι αυτό/ να την τρώει τ αφεντικό, γράφει στο Ήλιε ήλιε αρχηγέ, τσαλαβουτώντας στα νερά του βιωματικού ταξικού στίχου.Το 2000 στη Γαλλία πια, προσπαθούσα να μάθω τους Γάλλους ποιητές και να εξοικειωθώ με τη γλώσσα. Μια μέρα έπεσα πάνω στο ακόλουθο ποίημα του Ζακ Πρεβέρ (μετάφραση δική μου):Ο ΧΑΜΕΝΟΣ ΧΡΟΝΟΣ-Μπροστά στην πόρτα του εργοστασίου-ο εργάτης σταματά ξαφνικά-κι όπως γυρνά-κοιτάζει τον ήλιο-τόσο κόκκινο, τόσο στρογγυλό-τόσο χαμογελαστό-στον μολυβδένιο ουρανό του-κλείνει το μάτι χαρούμενα-Πες λοιπόν σύντροφε ήλιε-δε βρίσκεις ότι είναι μαλακία-μια μέρα σαν αυτή-να τη δίνουμε στο αφεντικό;Στη Γαλλία, μπόρεσα να διαπιστώσω διάφορες ακόμα λογοκλοπές του ταλαντούχου τροβαδούρου μας από τη Μακεδονία, που έλεγε και ο Τζίμης Πανούσης πριν πεθάνει, τόσες πολλές που έπαψε να μου κάνει εντύπωση και μερικές δεν τις θυμάμαι πια. Πχ ο στίχος για το βρώμικο ψωμί που τρώνε όσοι αγαπάνε είναι του Λεό Φερρέ, όπως και το Μια θάλασσα μικρή.Από όλους όσους έκλεψε ωστόσο ο Σαββόπουλος, την κορυφαία θέση κατέχει ο Μπομπ Ντίλαν. Το 1968 ο Σαββόπουλος έκλεψε το The Wicked Messenger (στίχους και μουσική) και το παρουσίασε για δικό του ως Άγγελος Εξάγγελος -λίγα χρόνια μετά, το παρουσίαζε κι αυτό ως διασκευή. Αυτό όμως είναι το έλασσον. Από τον Ντίλαν ο Σαββόπουλος έκλεβε και συνεχίζει να κλέβει ότι πετούσε κι ό,τι κολυμπούσε. Εβγαζε ο Ντίλαν το The lonesome death of Hattie Carol; Απαντούσε ο Σαββόπουλος με την Θανάσιμη μοναξιά του Αλέξη Ασλάνη. Έβγαζε ο Ντίλαν το The Hurricaine, 9 λεπτά τραγούδι για τον ισοβίτη Ρούμπιν Κάρτερ; Τσακ, απαντούσε ο Σαββόπουλος με το Μακρύ ζεϊμπέκικο για τον Νίκο Κοεμτζή. Έγραφε ο Ντίλαν το My back pages; Απαντούσε ο Σαββόπουλος με το Οι πίσω μου σελίδες (που δε σημαίνει κάτι στα ελληνικά). ...

Διονύσης Σαββόπουλος: Στα πάντα του ψεύτικος1/3

Ο Σαββόπουλος είναι ένας άρρωστος κλέφτης. Άρρωστος. Όλα αυτά που λέτε ότι παλιά έγραφε ωραία τραγούδια και τέτοια, είναι όλα κλεμμένα. Μετά από μελέτη, τείνω να πιστεύω ότι δεν υπάρχει ούτε μια λέξη στο έργο του που να είναι δική του.Προσοχή! Η κλοπή και η λογοκλοπή είναι κάτι που εμφανίζεται στην τέχνη. Πολλά ωραία κείμενα, ποιήματα, ρεφρέν είναι κλεμμένα από κάτι άλλο. Στην αρχή σε σοκάρει, μετά το συνηθίζεις. Ας πούμε το ποίημα του Ουράνη Θα πεθάνω ένα πένθιμο του Φθινόπωρου δείλι, που όλοι αγαπήσαμε με τη μουσική των Διάφανών Κρίνων, δεν είναι παρά μια σκαστή λογοκλοπή ενός ποιήματος του Σέζαρ Βαγιέχο:Θα πεθάνω στο Παρίσι με μια νεροποντή/ μια μέρα που την θυμάμαι κιόλας τώρα/ Θα πεθάνω στο Παρίσι -και δεν τρέχω να φύγω-/ ίσως, σαν σήμερα, μια Πέμπτη φθινοπώρου.Θα λένε, ο Καίσαρας Βαγιέχο είναι νεκρός/ τον χτυπούσαν όλοι/ χωρίς εκείνος να τους έχει κάνει τίποτα/ τον χτυπούσαν σκληρά μ ένα σκληρό ραβδί,Επίσης και μ ένα σκοινί, είναι μάρτυρές μου/ οι μέρες Πέμπτες / και τα κόκαλα της ράχης/ η μοναξιά, η βροχή, οι δρόμοι, γράφει ο Βαγιέχο, έρχεται μετά ο Ουράνης, το ξαναγράφει με τα δικά του λόγια, ωραίο είναι και του Ουράνη, πάμε παρακάτω.Στην περίπτωση του Σαββόπουλου δεν πρόκειται περί αυτού. Ο Σαββόπουλος έχει στήσει μια ολόκληρη περσόνα πάνω στην κλοπή, η οποία είναι και το μόνο πράγμα στον κόσμο στο οποίο φαίνεται να έχει ταλέντο.Κλέβει τα πάντα. Το ντύσιμο, οι δηλώσεις, τα εξώφυλλα των δίσκων, τα σαρδάμ, οι αυτοσαρκασμοί, τίποτα επάνω του δεν είναι δικό του.Πρωτάκουσα για αυτή του την τάση από τον ποιητή Νίκο Καρούζο, ο οποίος διαμαρτυρόταν ότι ο Σαββόπουλος του είχε κλέψει ένα ποίημα σχετικό με την εξέγερση στα Αμπελάκια. Ήμουν μικρός, δεν έδωσα σημασία, δεν κατάλαβα κιόλας. Αργότερα, άρχισα να καταλαβαίνω ότι ο άνθρωπος έχει θέμα. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, βρέθηκα στον Λυκαβηττό να παρακολουθήσω μια συναυλία κάποιου Λούτσιο Ντάλλα. Δεν τον γνώριζα. Ξαφνικά είδα στην σκηνή τον Σαββόπουλο να τραγουδάει ιταλικά. Δε μιλάμε για επιρροή. Όλη την παρουσία του ο Σαββόπουλος την έχει στήσει πάνω στον Ντάλλα. Το μούσι, τις τιράντες, τα σκουφιά, τα ταμπούρλα που βαράει στις συναυλίες, όλα μα όλα είναι από εκεί. Ως εδώ πρόκειται για μια απλή μίμηση. Όταν όμως ο Λούτσιο Ντάλλα απόφάσισε για λόγους προβοκάτσιας να κουρευτεί και να ξυριστεί, ο Σαββόπουλος έκανε το ίδιο ακριβώς: κουρεύτηκε και ξυρίστηκε. Κι όταν ο Ντάλλα επέστρεψε στο παλιό του στυλ, ο Σαββόπουλος έκανε το ίδιο.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία

Δείτε Επίσης

igmar-bergman_main01

Σεξομανής, αλαζόνας, μισάνθρωπος και πρωταγωνιστής δεκάδων σκανδάλων με στρατό από εγκαταλειμμένα παιδιά και κακοποιημένες συζύγους και ερωμένες χαρακτηρίζεται ο μεγάλος Σουηδός σκηνοθέτης

62
ec_art

Πάμπλο Εσκομπάρ και Βιρχίνια Βαγέχο ενέπνευσαν για το  βιβλίο «Loving Pablo, Ηating Escobar» - Οι συγκλονιστικές μαρτυρίες που περιλαμβάνει, έγιναν ταινία, με τον Χαβιέρ Μπαρδέμ και την Πενέλοπε Κρουζ να υποδύονται τους «καταραμένους» εραστές

karagouna7

Ιστορικές αναφορές για τους Καραγκούνηδες – Ετυμολογική προσέγγιση της λέξης "Καραγκούνης" - Οι συνθήκες της ζωής των Καραγκούνηδων του Θεσσαλικού κάμπου – Η γενετική "αποκαλύπτει" την καταγωγή των Καραγκούνηδων.

5