«Ραντεβού» με τον Μάρκο

Το τηλεπαιχνίδι που παρουσίασαν με μεγάλη επιτυχία η Βάσια Τριφύλλη (1991-1994) και η Ισαβέλλα Βλασιάδου (1994-1995) επιστρέφει σε νέα εκδοχή στο STAR και υπόσχεται ακόμα περισσότερα «τυφλά» ραντεβού, πικάντικες ερωτήσεις, αναπάντεχες απαντήσεις και φυσικά τις γνωστές ατάκες του Μάρκου Σεφερλή.

«Θα δούμε ραντεβού ανάμεσα σε αγόρια και κορίτσια - αν και δεν περιμένουν εμένα για να τα κάνουν. Να 'ναι καλά τα social media. Εμείς στην εκπομπή, με αφορμή αυτά τα ραντεβού, θέλουμε να κάνουμε τον κόσμο να περάσει καλά», λέει ο Μάρκος Σεφερλής στη συνάντησή μας στο καμαρίνι του στο «Περοκέ», όπου παρουσιάζει και πρωταγωνιστεί στην κωμωδία «Χαμός στο Ι.ΣΩΜ.Α.».

Εκείνος έχει βγει ποτέ σε «τυφλό» ραντεβού; «Oχι, αλλά είχα βγει κανονικό ραντεβού και γύρισα μετά τύφλα από το ποτό... Δεν έκανα ποτέ τυφλό ραντεβού γιατί ήθελα να είμαι σίγουρος. Να φανταστείς, δεν την έπεφτα ποτέ σε μια κοπέλα αν δεν ήμουν σίγουρος ότι της αρέσω ή με θέλει. Φοβόμουν πολύ τη χυλόπιτα. Δεν έχω φάει ποτέ χυλόπιτα στη ζωή μου».

Δηλαδή ήταν σίγουρος για τα συναισθήματα της Eλενας Τσαβαλιά προτού της ζητήσει να βγουν ραντεβού; «Σίγουρος 100%. Το πρώτο μας ραντεβού ήταν έτσι κι αλλιώς φιλικό. Ηταν μετά από παράσταση στην οποία παίζαμε μαζί. Δεν υπήρχε κάτι μεταξύ μας. Βέβαια είχαμε χωρίσει και οι δύο. Βγήκαμε, πήγαμε για ποτό, τα είπαμε. Μετά, την άλλη μέρα, ξαναβγήκαμε και τα είπαμε. Την τρίτη ημέρα το ίδιο. Και κάποια στιγμή της είπα: "Θα τα λέμε μόνο;"».

Ποιο πρόσωπο από την πολιτική σκηνή της χώρας ετοιμάζεται να σατιρίσει; «Μέχρι στιγμής δεν μου έχει δώσει κάποιος το ερέθισμα για να τον σατιρίσω το καλοκαίρι. Δεν νομίζω ότι είναι τόσο δυνατές προσωπικότητες ώστε να τους μάθει και ο κόσμος καλά. Δεν έχουμε τις προσωπικότητες που είχαμε παλιότερα στην πολιτική σκηνή της χώρας».

Ποια είναι η δική του άποψη για τη συζήτηση που κάθε τόσο προκύπτει για τα όρια της σάτιρας; «Θα έλεγα ότι όρια πρέπει να έχουν και αυτοί που σατιρίζουμε. Για να γίνει κανείς αντικείμενο σάτιρας σημαίνει ότι έχει προκαλέσει με τα λόγια ή τις πράξεις του. Από εκεί και πέρα, όρια πρέπει να βάζουμε γενικά στη ζωή μας. Να σεβόμαστε την προσωπικότητα αυτού που σατιρίζουμε και να μην ξεφεύγουμε».

«Εχω τα μάτια μου ανοιχτά και κοιτάζω το κοινό μου. Στον κόσμο απευθύνομαι και στον κόσμο λογοδοτώ», δηλώνει στο «thema people» ο Μάρκος

Τα τελευταία 25 χρόνια ο Μάρκος χαρίζει απλόχερα το γέλιο. Τι γεύση, όμως, του άφησε η θητεία του στην πρωινή ζώνη του ΜEGA; «Πολύ γλυκιά γεύση και ίσως από εκεί πήρα κάποια κιλά...(γελάει) Μου άφησε πολύ καλή γεύση. Το αποτέλεσμα μας δικαίωσε. Ηταν μια εκπομπή που, απ’ ό,τι φάνηκε, άρεσε στον κόσμο».

Εφόσον τα νούμερα τηλεθέασης τον δικαίωσαν, τότε γιατί δεν συνεχίστηκε; «Μου έγινε πρόταση να κάνω και φέτος την εκπομπή, σε ένα concept που ήταν πιο κοντά σε ό,τι έκαναν τόσα χρόνια στο κανάλι. Ηταν ένα concept το οποίο εμένα δεν με ενδιέφερε και γι’ αυτό είπα όχι. Δεν είναι ότι έγινε κάτι, αλλά ήταν επιλογή μου να μη συνεχίσω σε κάτι που εγώ αισθανόμουν ότι δεν με εκφράζει απόλυτα».

Τη «διάδοχό» του Ντορέττα Παπαδημητρίου έχει τύχει να τη δει; «Δεν την έχω δει σε ολόκληρη εκπομπή. Δεν βλέπω το πρωί τηλεόραση γιατί έχω άλλες δουλειές. Eχω δει, όμως, αποσπάσματα της εκπομπής στο Internet. Μια χαρά είναι η Ντορέττα. Εχει δείξει ότι έχει ευχέρεια λόγου, είναι μία πολύ ωραία παρουσία, αγαπητή στο κοινό. Από εκεί και πέρα, ο καθένας κάνει αυτό που μπορεί και φτάνει μέχρι εκεί που μπορεί να φτάσει. Μια χαρά είναι το προϊόν. Δεν φωνάζουν, δεν προσπαθούν να “εκβιάσουν” τον τηλεθεατή. Είμαι της άποψης ότι είναι καλό να υπάρχουν πολλές εκπομπές. Κάποιοι θέλουν να δουν τον Λιάγκα και τη Φαίη, κάποιοι άλλοι την Ντορέττα και άλλοι προτιμούν ενημερωτικές εκπομπές. Ολοι οι παρουσιαστές δεν μπορεί να είναι ίδιοι, ούτε να σημειώνουν τα ίδια νούμερα τηλεθέασης».

Πώς εξηγεί τη διαχρονικότητα της Ελένης Μενεγάκη; «Η Ελένη είναι μία γυναίκα πολύ έξυπνη, ξέρει πολύ καλά αυτό που κάνει, το παίζει στα δάχτυλα, δεν αγχώνεται. Τη βλέπεις πριν βγει στον αέρα και ούτε που τη νοιάζει. Γιατί έχω πάει και σε άλλες εκπομπές και επικρατεί πανικός.

Η Ελένη είτε βγει, είτε δεν βγει είναι το ίδιο χαλαρή. Είναι αληθινή και γι' αυτό την αγαπάει ο κόσμος. Είναι τετραπέρατη. Η αλήθεια είναι ότι από τα πρώτα χρόνια που βρεθήκαμε στον ίδιο καναπέ του “Πρωινού καφέ” η χημεία μας ήταν μοναδική. Ακόμα μου λέει ο κόσμος ότι όταν πηγαίνω στη Μενεγάκη, είναι το καλύτερό τους. Και με μένα γνωρίζει πολύ καλά μέχρι πού θα πάμε την πλάκα που κάνουμε. Ποτέ δεν πρόκειται να σε φέρει σε δύσκολη θέση».

Υπήρξε κάποια στιγμή στη ζωή του που να έχασε το χιούμορ του; «Το χιούμορ είναι το όπλο μου, η άμυνά μου. Προσπαθώ να το διατηρώ σε οποιαδήποτε δύσκολη στιγμή. Δύσκολες, προσωπικές ή οικογενειακές στιγμές, το χιούμορ με έχει βοηθήσει να τις ξεπεράσω. Αναφέρομαι στην απώλεια δικών μου προσώπων ή σε κάποια πολύ άσχημα περιστατικά που έχω ζήσει. Δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου σκεπτικό και λυπημένο».

Ο θιασάρχης των sold out επιτυχιών

Ο Μάρκος είναι μαθημένος στην επιτυχία. Δουλεύει χειμώνα - καλοκαίρι ανεβάζοντας δύο παραστάσεις τον χρόνο, αλλά παίρνει δύναμη να συνεχίζει στους non-stop ρυθμούς του όταν βλέπει να σχηματίζονται ουρές από κόσμο έξω από τα ταμεία των θεάτρων «Περοκέ» και «Δελφινάριο». Τον στεναχωρεί όταν άνθρωποι του χώρου κλείνουν τα μάτια τους στην επιτυχία του; «Καθόλου. Πρέπει να στεναχωρεί τους ίδιους, γιατί κάποιος που κλείνει τα μάτια του θα χτυπήσει. Εγώ έχω τα μάτια μου ανοιχτά και κοιτάζω το κοινό μου. Στον κόσμο απευθύνομαι και στον κόσμο λογοδοτώ. Αν δεν θέλουν να βλέπουν τι γίνεται γύρω τους, αυτό είναι πρόβλημα δικό τους και όχι δικό μου. Ακόμα και όταν γράφανε κάποτε διάφορα για το χιούμορ μου, δεν άλλαξα δρόμο. Δεν μπορούσα να κάνω κι αλλιώς γιατί αυτός είμαι. Δεν μπορούσα να αλλάξω την πορεία μου για να είμαι αρεστός σε κάποιους ανθρώπους του χώρου μου, σε κάποιους “ειδικούς”. Το ότι είμαι αυτοδημιούργητος και δεν είχα πλάτες ίσως είναι ένα από τα στοιχεία που με έκαναν αγαπητό στον κόσμο. Δεν είχα κάποιο στήριγμα που μετά με παράτησε και έπεσα στο κενό. Η βάση μου είναι το κοινό».

Μια τέτοια περίπτωση ήταν και ο πρόωρα χαμένος και πολλάκις βαλλόμενος από συναδελφικά πυρά Παντελής Παντελίδης. «Συμβαίνει αυτό στην Ελλάδα. Η επιτυχία δεν συγχωρείται. Βέβαια, ο Θεός είναι εκεί ψηλά και μας βλέπει. Oπως επίσης είδε όλους αυτούς που κατηγορούσαν τον Παντελή και μετά απ’ ό,τι έγινε έβγαιναν και έλεγαν ύμνους. Από την άλλη όμως, αυτός δεν είναι λόγος να πάψεις να κάνεις όνειρα φοβούμενος μήπως κάνεις επιτυχία και σου την πέσουν όλοι!».

Εχει κάποιο όνειρο που δεν έχει πραγματοποιηθεί; «Σίγουρα θέλω να παίξω κάποια στιγμή Αριστοφάνη. Οχι απαραίτητα να παίξω στην Επίδαυρο. Τον Αριστοφάνη τον έχω μελετήσει και έχω στο μυαλό μου έναν τρόπο που θα παρουσίαζα κάποια από τα έργα του. Δεν αγχώνομαι όμως, ούτε ζω με αυτό. Στο χέρι μου είναι. Δεν περιμένω από κάποιον να μου δώσει το πράσινο φως για να ανεβάσω Αριστοφάνη. Απλά ψάχνω να βρω την κατάλληλη στιγμή. Δεν θέλω να κάνω κάτι ακραίο για να προκαλέσω τους ειδικούς του χώρου. Ζω για την τέχνη που αγαπώ και ό,τι κάνω, το κάνω για το κοινό. Στην Ελλάδα έχουμε μάθει να κρίνουμε τα πάντα. Βλέπω τώρα και στις εκπομπές, βγαίνουν και λένε για όλους και κρίνουν τα πάντα. Ο ίδιος άνθρωπος μπορεί να κάνει κριτική για το θέατρο, τον χορό, τη μουσική και λες “έλεος!”. Και μετά κρίνουν και τι ρούχα φόρεσε η τάδε σε ένα event. Δεν μπορείς να έχει άποψη για όλα».

Γράφει, σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί στο θέατρο. Προλαβαίνει άραγε να τον βλέπει το σπίτι του;

«Σαφώς και με βλέπει το σπίτι μου. Αλλά και το θέατρο το αισθάνομαι δεύτερο σπίτι μου. Περνάω πολλές ώρες στο θέατρο κάνοντας πρόβες και διαβάζοντας τους ρόλους μου. Κάποιες φορές με παίρνει και ο ύπνος εδώ. Αλλά αν έχεις μια τέτοια οικογένεια όπως αυτή που έχω εγώ, μια υπέροχη σύζυγο και έναν καταπληκτικό γιο, προσπαθείς να είσαι κοντά στο σπίτι σου.

Ξεκλέβω ώρες από τον ύπνο μου για να βρίσκομαι κοντά τους. Φροντίζω τις ώρες που θα είμαι στο σπίτι να κάνουμε πράγματα όλοι μαζί. Να παίζουμε, να τρώμε, να διασκεδάζουμε. Θέλω να καλύπτω το κενό που δημιουργεί η ενασχόλησή μου με το θέατρο», λέει ο Μάρκος Σεφερλής.

Ποια είναι η στήριξη της συζύγου του Ελενας Τσαβαλιά; «Πολύ μεγάλη. Από τη στιγμή που μπήκε στη ζωή μου κατάλαβε τι άνθρωπος είμαι. Ηξερε ότι είμαι απρόβλεπτος, ότι παίρνω ρίσκα και δεν φοβάμαι. Πολλές φορές πληρώνει μαζί μου και το τίμημα. Γιατί περάσαμε και δύσκολες στιγμές, επειδή ήμουν πιο τολμηρός απ’ ό,τι έπρεπε. Η Ελενα μου δίνει δύναμη να συνεχίζω».

Συνηθίζουν να ανεβάζουν στη σκηνή τον μοναχογιό τους Χάρη, όταν ο μικρός έρχεται να τους δει στο θέατρο. Θα ήθελε να ασχοληθεί με την υποκριτική; «Εγώ θα ήθελα να ζήσει όλη αυτή τη μαγεία του θεάτρου. Είναι όμως δική του επιλογή. Τώρα σκέφτεται να γίνει ποδοσφαιριστής. Αν στο μέλλον το αποφασίσει, εγώ θα είμαι δίπλα του, θα τον στηρίξω και θα ήθελα κάποια στιγμή να παίξουμε μαζί».

Του κάνει κριτική; «Ναι, αλλά ευτυχώς του αρέσουν αυτά που κάνω. Γελάει όταν έρχεται στο θέατρο. Εγώ πάλι, ρωτάω τη γνώμη του. Χαίρεται πολύ όταν τον ρωτάω και θέλει να με βοηθήσει. Από πολύ μικρός ήθελε να με βοηθάει. Καθόταν δίπλα μου στον υπολογιστή και μου έλεγε λεξούλες στα τραγούδια μιας παράστασης. Ακόμα και σήμερα μου λέει: “Θυμάσαι; Εγώ έβαλα αυτόν τον στίχο!”».