Τάκης Γκώνιας: Ένας αρτίστας της μπάλας που έφυγε νωρίς, το σοβαρό τροχαίο με τα αλλεπάλληλα χειρουργεία και ο άγνωστος έρωτας για το γκολφ

Πριν προλάβουν να στεγνώσουν τα δάκρυα για την απροσδόκητη απώλεια του Παρασκευά Άντζα, ήρθε και ένα δεύτερο χτύπημα για την οικογένεια του Ολυμπιακού και του ελληνικού ποδοσφαίρου γενικότερα.

Ο Τάκης Γκώνιας, ο οποίος εδώ και τέσσερα χρόνια περίπου έδινε μάχη με σοβαρή ασθένεια άφησε την τελευταία του πνοή.

Ο πιτσιρικάς που εμφανίστηκε στα τέλη της δεκαετίας του '80 με τα πράσινα του Λεβαδειακού, αλλά έζησε τη ζωή του στα κόκκινα, έφυγε αφήνοντας ένα μεγάλο κενό και τρομερές αναμνήσεις.

Ο Γκώνιας ήταν από εκείνα τα αυθεντικά δεκάρια του ελληνικού ποδοσφαίρου που από την πρώτη στιγμή καταλάβαινες ότι είχες να κάνεις μ' έναν καλλιτέχνη της μπάλας.

Κι όπως όλοι οι καλλιτέχνες είχε τον δικό του μοναδικό τρόπο να εκφράζεται εντός και εκτός γηπέδου.

Με τον Λεβαδειακό έκανε... παπάδες και σύντομα η γενέτειρα του ήταν πολύ μικρή για να τον χωρέσει.

Το Big 3 του ελληνικού ποδοσφαίρου άρχισε να πολιορκεί τον τότε πρόεδρο της ομάδας κ. Σκλαπάνη. «Ο Παναθηναϊκός μου έδινε περισσότερα και εξασφάλιζε δουλειά στα μέλη της οικογένειας μου, η ΑΕΚ εκείνη την εποχή ήταν η καλύτερη ομάδα με τον Μπάγεβιτς, αλλά εγώ ήμουν Ολυμπιακός και εκεί ήθελα να πάω», είχε πει σε συνέντευξη του το 2016 στο Sport24.

Το σοβαρό τροχαίο το 1996

Στους ερυθρόλευκους έπεσε στα πέτρινα χρόνια και όταν ήρθε ο Ντούσαν Μπάγεβιτς το 1996, η μοίρα του επεφύλασσε άσχημο παιχνίδι.

Επιστρέφοντας από τη Λιβαδειά, στο ύψος της Μαλακάσας σκάει το λάστιχο με το αυτοκίνητο να βγαίνει εκτός πορείας.

Ο Γκώνιας βγαίνει ζωντανός από τα συντρίμμια αλλά έχοντας υποστεί εγκεφαλική διάσειση, οκτώ θλαστικά τραύματα στο κεφάλι, δύο στο μάτι, δύο στο χέρι, κάταγμα στη μύτη, ρήξη έσω πλαγίου συνδέσμου και κάταγμα στο χέρι.

Οι πυροσβέστες τον απεγκλώβισαν μετά από τρομερή προσπάθεια, οδηγήθηκε αμέσως στο χειρουργείο όπου υποβλήθηκε σε αλλεπάλληλα χειρουργεία.

«Βγήκε νικητής στον μεγαλύτερο αγώνα της ζωής του», ανέφεραν οι τίτλοι των εφημερίδων με τον Γκώνια να επιστρέφει στην ενεργό δράση μετά από τρεις μήνες αλλά να αποχαιρετά τον Ολυμπιακό.

Στον Ηρακλή όπου βρέθηκε, πραγματικά αναγεννήθηκε, για να ακολουθήσουν η Σπόρτινγκ Χιχόν στην Ισπανία, ο Πανηλειακός, ο Πανιώνιος πριν κάνει ένα δεύτερο πέρασμα από τον Ηρακλή και τον Ολυμπιακό για να κρεμάσει τα παπούτσια του το 2005 σε ηλικία 34 ετών.

Μετά από ένα διάλειμμα όπου ασχολήθηκε με το γκολφ (θα αναφερθούμε παρακάτω) το 2010 εμφανίστηκε ως σχολιαστής των αγώνων του Champions league στην κρατική τηλεόραση, θυμίζοντας σε όλους τον παίκτη που ποτέ δεν έκανε τις ξύλινες δηλώσεις με τον ίδιο να ξαναβρίσκει την αγάπη του για το ποδόσφαιρο.

Στράφηκε στην προπονητική δουλεύοντας από το 2013 μέχρι το 2023 σε Γλυφάδα, Επισκοπή, Athens Kallithea, Εργοτέλη, Γουάντι Ντέγκλα (Αίγυπτος) και Πίραμιντς (Αίγυπτος).

Ο έρωτας με το γκολφ

Αποχαιρετώντας τη μεγάλη του αγάπη, βρήκε σχεδόν αμέσως μια καινούρια. Μένοντας στη Γλυφάδα, κοντά στο γήπεδο του γκολφ, βρέθηκε στις εγκαταστάσεις και ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά.

Αυτός που χάιδευε τη μπάλα σε κάθε άγγιγμα με το δεξί του πόδι και έκανε τους πάντες να αναρωτιούνται πως δεν έκανε καριέρα, με το μπαστούνι στα χέρια εξελίχθηκε σε σημείο αναφοράς για ένα άθλημα το οποίο στο πρόσωπο του βρήκε τον καλύτερο πρεσβευτή.

Μέσα σε τρία χρόνια έγινε επαγγελματίας και παρόλο που το 2010 επέστρεψε στο χώρο του ποδοσφαίρου, δεν εγκατέλειψε ποτέ το γκολφ.

Κι ήταν ένα από τα πρόσωπα που είχαν συμπεριληφθεί στο σχετικό αφιέρωμα που είχε κάνει η Μαρία Λεμονιά το μακρινό 2010, χαρακτηρίζοντας τον ως έναν από τους κορυφαίους αθλητές που είχε η χώρα μας εκείνη την εποχή.

 

Βρισκόταν πάντα στα μεγάλα τουρνουά που γίνονται στην Ελλάδα, συμμετέχοντας σε αγώνες επίδειξης και στις 28 Δεκεμβρίου 2025 τιμήθηκε από την Συνομοσπονδία Επαγγελματικού Γκολφ (Confederation of Professional Golf) με το βραβείο «CPG President’s Award for Golf Development» (Βραβείο Προέδρου της CPG για την Ανάπτυξη του Γκολφ), σε αναγνώριση της εξαιρετικής του προσφοράς στην προώθηση και ανάπτυξη του αθλήματος στην Ελλάδα, καθώς και της μακροχρόνιας υποστήριξής του προς την PGA (Ένωση Επαγγελματιών Γκολφ) της Ελλάδας.




Όπως ανέφερε η σχετική ανακοίνωση «... ο Γκώνιας υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής της σύνδεσης των δύο αθλημάτων, χρησιμοποιώντας την αναγνωρισιμότητά του στον ελληνικό και διεθνή αθλητισμό για να λειτουργήσει ως πρεσβευτής του γκολφ. Οι προσπάθειές του περιλαμβάνουν την προώθηση του FootGolf στην Ελλάδα, την υποστήριξη των πρωτοβουλιών Pro-Am (αγώνες επαγγελματιών-ερασιτεχνών) και την ενθάρρυνση αθλητών από άλλα σπορ να ασχοληθούν με το γκολφ με έναν διασκεδαστικό και προσιτό τρόπο.

Ο ίδιος, γνωρίζοντας πλέον ότι αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα υγείας, είχε είχε δηλώσει σ' αυτήν την τελευταία του δημόσια τοποθέτηση: «Το γκολφ μπήκε στη ζωή μου όταν σταμάτησα το ποδόσφαιρο και με έκανε πολύ ευτυχισμένο. Έζησα φανταστικές στιγμές και γνώρισα φανταστικούς ανθρώπους. Μόνο το γκολφ μπορεί να μου προσφέρει αυτό το συναίσθημα. Το γκολφ και το ποδόσφαιρο έχουν πολλά κοινά στοιχεία – πρέπει να προπονηθείς, πρέπει να σκεφτείς. Αλλά στο γκολφ είσαι μόνος σου, και αυτό χτίζει χαρακτήρα και δύναμη».

Κι η τελευταία του ατάκα, περιελάμβανε ίσως και τη φιλοσοφία του παιδιού που ξεκίνησε από το Κυριάκι Βοιωτίας και έδειχνε ικανό να κατακτήσει τον κόσμο.

«Το πιο σημαντικό πράγμα είναι να περνάς καλά. Να τελειώνεις έναν γύρο και να νιώθεις χαρούμενος – αυτό το συναίσθημα κάνει τους ανθρώπους να θέλουν να επιστρέψουν και βοηθά το παιχνίδι να αναπτυχθεί».

Κι ο Τάκης είτε με το μπαστούνι στο χέρι, είτε με τη μπάλα στα πόδια ήθελε να περνά ο ίδιος καλά, αλλά και ο κόσμος να απολαμβάνει αυτό που ο ίδιος του προσέφερε.