Μαρκίνιος: «Θα είναι μεγάλη μου χαρά να γίνω Γάλλος πολίτης»

Ο Μαρκίνιος δεν έκρυψε ότι βλέπει πλέον το Παρίσι ως κάτι πολύ περισσότερο από έναν ποδοσφαιρικό σταθμό. Ο αρχηγός της Παρί Σεν Ζερμέν, που βρίσκεται στον σύλλογο από το 2013 και έχει συνδέσει το όνομά του με μια ολόκληρη εποχή των Παριζιάνων, αποκάλυψε σε συνέντευξή του στο RTL ότι έχει κινήσει διαδικασίες για να αποκτήσει τη γαλλική υπηκοότητα.

«Δουλεύουμε γι’ αυτό. Η σύζυγός μου έχει ήδη κάνει αίτημα. Κι εγώ προχωρώ τις διαδικασίες για να το ζητήσω μαζί της», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Βραζιλιάνος διεθνής, εξηγώντας πως για τον ίδιο θα ήταν «μεγάλη χαρά» να γίνει «Παριζιάνος Γάλλος». Ο 30χρονος στόπερ στάθηκε ιδιαίτερα στη διάρκεια της παρουσίας του στη χώρα. Εζησε 18 χρόνια στη Βραζιλία, αλλά πλέον μετρά ήδη 13 χρόνια στη Γαλλία, ενώ τα παιδιά του έχουν γεννηθεί στο Παρίσι. «Είναι φυσιολογικό ένα μεγάλο κομμάτι μου να είναι παριζιάνικο», τόνισε.

Η χρονική συγκυρία δεν είναι τυχαία. Ο Μαρκίνιος προέρχεται από μια ιστορική σεζόν για την PSG, καθώς μετά από χρόνια ευρωπαϊκών απογοητεύσεων σήκωσε επιτέλους το Champions League ως αρχηγός, ενώ πρόσφατα πρόσθεσε στη συλλογή του συλλόγου και το Διηπειρωτικό Κύπελλο. Μέσα σε αυτό το κλίμα κορύφωσης και δικαίωσης, ο Βραζιλιάνος δείχνει έτοιμος να «δέσει» ακόμη πιο έντονα τη ζωή του με την πόλη και τη χώρα που τον ανέδειξαν σε ηγέτη.

Παράλληλα, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να παραμείνει μόνιμα στο Παρίσι και μετά το τέλος της καριέρας του. «Γιατί όχι να συνεχίσω να ζω στο Παρίσι; Όμως αυτό απαιτεί να σκεφτείς πολλά πράγματα: πόσα χρόνια θα μείνω εδώ ως παίκτης ή και μετά την καριέρα», είπε, κρατώντας χαμηλούς τόνους αλλά δείχνοντας ξεκάθαρα ότι η σκέψη υπάρχει.

Με 504 εμφανίσεις, ο Μαρκίνιος είναι ο ποδοσφαιριστής με τις περισσότερες συμμετοχές στην ιστορία του συλλόγου, στοιχείο που υπογραμμίζει το βάθος της σχέσης του με την PSG. Το συμβόλαιό του έχει ισχύ έως τον Ιούνιο του 2028, ενώ στο παρελθόν είχε δηλώσει ότι θα ήθελε να κλείσει την καριέρα του στο Παρίσι. Πλέον, η επιθυμία για γαλλική υπηκοότητα έρχεται να ενισχύσει την εικόνα ενός ποδοσφαιριστή που δεν αισθάνεται απλώς «περαστικός», αλλά κομμάτι της ίδιας της ταυτότητας της πόλης.