«Μόνο απελπισία μπορεί να μας πιάνει από τη δήλωση του κ. Φλαμπουράρη, που όχι μόνο παραπληροφόρησε τους Έλληνες πολίτες για το πως δίνεται η χρηματοδοτική εγγύηση του Σχεδίου Γιούνκερ, αλλά έκανε κάτι ακόμα πιο τρομακτικό, υπονόησε ότι δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τις διαθέσιμες εγγυήσεις της ΕΕ γιατί ο επενδυτής πρέπει να καταθέσει επιχειρηματικό πλάνο που να προβλέπει ότι τα έσοδα της επένδυσης θα είναι μεγαλύτερα από τα έξοδά της, και αυτό δεν γίνεται στη παρούσα φάση» επισήμανε η ευρωβουλευτής της Ελιάς.
«Ο κ. Φλαμπουράρης, μέσα στη «σοφία» του, μας είπε ότι η ΕΕ απαιτεί η επένδυση να φαίνεται ότι θα είναι επικερδής, λες και κάποιος επενδυτής θα κατέθετε πλάνο επένδυσης για να βάλει τα λεφτά του σε κάτι που δεν θα είχε κάποια πρόβλεψη κέρδους. Έτσι αντιλαμβάνεται ο ΣΥΡΙΖΑ τις επενδύσεις» προσέθεσε.
Η δήλωση της κυρίας Καϊλή:
Προς αποκατάσταση της αλήθειας και με σκοπό την υπεύθυνη και εμπεριστατωμένη ενημέρωση των πολιτών, πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι το Σχέδιο Γιούνκερ, σε αντίθεση με άλλες μορφές χρηματοδότησης της ΕΕ, έχει φτιαχτεί για να απλουστεύσει τα πράγματα, όχι μόνο για μεγάλα έργα υποδομών, αλλά και της χρηματοδοτική ενίσχυση των Μικρών και Μεσαίων Επιχειρήσεων. Επίσης αφορά πρωτίστως τους πολίτες και τις επιχειρήσεις τους και όχι το κράτος.
Έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να διευκολύνει το δανεισμό και όχι να τον δυσκολεύει, καθώς η Επιτροπή, η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Επενδύσεων συμμετέχουν όχι μόνο στη μόχλευση κεφαλαίων που χρειάζεται η πραγματική οικονομία για την επανεκκίνησή της, αλλά ειδικά στη περίπτωση της Ελλάδας, δίνουν εγγύηση ώς και 50% του έργου ακριβώς για να καλύψουν το ρίσκο αν σε μία επένδυση τα «έσοδα-έξοδα τελικά είναι μείον» για να χρησιμοποιήσουμε και τα μαθηματικά τύπου ΣΥΡΙΖΑ, ακριβώς το αντίθετο από αυτό που είπε ο Υπουργός Επικρατείας.
Η δε ολιγωρία στην απορροφησιμότητα των κεφαλαίων έχει να κάνει ευθέως με τρία πράγματα. (1) Την ανικανότητα της κυβέρνησης να δημιουργήσει βιώσιμο επενδυτικό περιβάλλον, με την καταλήστευση μέσω της υπερφορολόγησης κάθε τομέα της οικονομίας που παράγει πλούτο και δημιουργεί θέσεις εργασίας, (2) Την ιδεοληπτική της αποστροφή στη πραγματική οικονομία, και (3) Την σαφή προτίμησή της να παρακαλάει γονατιστή τους Γερμανούς για δανεικά και επιδοτήσεις και όχι να εκμεταλλεύεται τα διαθέσιμα κεφάλαια επενδύσεων των θεσμικών μας εταίρων.