Η γυμνή φωτογράφιση της Ζωής Λάσκαρη στο Playboy που έγραψε ιστορία
«Πόσο εξευτελισμένη θα ήμουν σήμερα αν είχα πουλήσει το γυμνό κορμί μου τότε; Όσο πιο ακριβά, τόσο πιο εξευτελισμένη», είχε δηλώσει για τις φήμες που την ήθελαν να έχει λάβει ένα αστρονομικό ποσό για την εποχή προκειμένου να ποζάρει γυμνή στο περιοδικό
Η Ζωή Λάσκαρη, ήταν η πρώτη διάσημη Ελληνίδα που τόλμησε να φωτογραφηθεί για το αντρικό περιοδικό Playboy. Το 1985 η πρωταγωνίστρια ήταν 41 ετών. Ποζάρει με αδαμιαία περιβολή στη Δήλο και προκαλεί... πάταγο!
Το τεύχος κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο προκαλώντας την οργή βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας, επειδή φωτογραφήθηκε σε αρχαιολογικό χώρο χωρίς την άδεια των αρχών. Παρόλα αυτά το περιοδικό κυκλοφόρησε κανονικά κάνοντας ρεκόρ πωλήσεων.
Πάντως, η συγκεκριμένη φωτογράφιση σκανδάλισε όχι μόνο για το γυμνό της υπόθεσης αλλά και για τη φημολογούμενη αμοιβή της ηθοποιού με το αστρονομικό, για την εποχή, ποσό των 15 εκατ. δραχμών.
Βέβαια, η Ζωή Λάσκαρη έχει διαψεύσει κατηγορηματικά ότι έλαβε την οποιαδήποτε αμοιβή για τη συγκεκριμένη φωτογράφιση. «Δεν ήθελα λεφτά. Ήθελα ένα κότερο, να μπω στη φωτολουσία του Αιγαίου, σε μέρη που δεν φωτογραφήθηκε κανείς… Τι χρειαζόμουν; Ένα φωτογράφο κι ένα μακιγιέρ. Αυτά ζήτησα… Πόσο εξευτελισμένη θα ήμουν σήμερα αν είχα πουλήσει το γυμνό κορμί μου τότε; Όσο πιο ακριβά, τόσο πιο εξευτελισμένη», είχε δηλώσει αργότερα σε συνέντευξή της για την ιστορική αυτή φωτογράφιση και την αμοιβή που πήρε.
Μια πρωτοβουλία του καφέ NESCAFÉ® φέρνει παιδιά της ΚΥΔΩΝ Special Team και παιδιά εργαζομένων της Nestlé στο ίδιο γήπεδο, δείχνοντας στην πράξη ότι ο αθλητισμός μπορεί να δημιουργεί χώρο για όλους.
Υπάρχουν μέρες που μοιάζουν μικρές στα μάτια των μεγάλων αλλά είναι τεράστιες για ένα παιδί. Η πρώτη μέρα στο σχολείο μετά τις διακοπές. Η σχολική εκδρομή που περιμένει εδώ και εβδομάδες. Η απαγγελία ενός ποιήματος μπροστά στην τάξη. Η πρώτη προπόνηση, ένας αγώνας, μια νέα γνωριμία.
Σε μια εποχή όπου η γεωπολιτική αβεβαιότητα, οι διαταραχές στις εφοδιαστικές αλυσίδες και ο διεθνής ανταγωνισμός επαναπροσδιορίζουν τις προτεραιότητες των κρατών, η παραγωγική βάση μιας χώρας αποκτά ξανά στρατηγική σημασία.