Θεολογία σπούδαζε η Μαρία Κίτσου όταν αποφάσισε να δώσεις εξετάσεις στο Εθνικό Θέατρο ώστε να γίνει ηθοποιός και τελικά να βρει τον προορισμό της.
Όπως εξήγησε η ηθοποιός στην εκπομπή «Super Κατερίνα» την Τετάρτη 24 Ιουνίου, της δημιουργήθηκε έντονη επιθυμία να ασχοληθεί επαγγελματικά με την υποκριτική ενώ βρισκόταν στο τρίτο έτος των σπουδών της, έπειτα από μια παράσταση την οποία σκηνοθέτησε και έπαιξε στη σχολή της.
Η Μαρία Κίτσου περιέγραψε αναλυτικά: «Ήμουν στο τρίτο έτος της Θεολογίας όταν έδωσα για το Εθνικό. Είχαμε φτιάξει όμως μια ομάδα με τον συμμαθητή μου, Νίκο Σίσκα και συν-σκηνοθετήσαμε και παίξαμε την Αντιγόνη του Ανούιγ, έτσι για το κέφι μας. Και τελικά κόλλησα και έδωσα στο Εθνικό. Από εκεί μου δημιουργήθηκε η έντονη επιθυμία. Αυτό που έζησα με τα παιδιά... η εμπειρία ήταν μοναδική. Οπότε έδωσα στο Εθνικό, πέρασα με τη δεύτερη -και το λέω για τα παιδιά που δίνουν και απογοητεύονται, να μην το βάζουν κάτω. Οπότε αυτό ήταν. Βρήκα τον προορισμό μου. Η Θεολογία μου άρεσε, ήταν από τις πρώτες μου επιλογές».
Δείτε το βίντεο
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, η ηθοποιός μίλησε για τις διαφορές ανάμεσα στην κωμωδία και στο δράμα, μέσα από τα οποία κρίνεται έαν είναι κανείς καλός στο συγκεκριμένο επάγγελμα: «Το τρομερό που συμβαίνει στην κωμωδία, που δεν συμβαίνει στο δράμα, που υπάρχει άμεση ανταπόκριση του αστείου, του χειροκροτήματος, του γέλιου του κοινού. Στην κωμωδία το καταλαβαίνεις από την ησυχία που θα κάνουνε, από το χειροκρότημα στο τέλος, εκεί είναι άμεσο», είπε αρχικά για την κωμωδία.
Και πρόσθεσε: «Το να κάνεις τον άλλον να γελάσει από το να συγκινηθεί, είναι πολύ πιο δύσκολο. Δεν γελάει ο κόσμος εύκολα, πρέπει να είναι πολύ πετυχημένο το αστείο. Φυσικά και το να κάνεις τον κόσμο να κλάψει είναι πάρα πολύ δύσκολο και να τον ανατριχιάσεις και να τον συγκλονίσεις και να συμπάσχει μαζί σου. Στην επαρχία ο κόσμος το έχει πολύ περισσότερη ανάγκη το γέλιο και έχει έναν αυθορμητισμό και γελάει πολύ πιο εύκολα. Εδώ στην Αθήνα είμαστε πιο μαζεμένοι».
Κλείνοντας, η Μαρία Κίτσου επισήμανε πως όταν παίζει δραματικούς ρόλους επηρεάζεται πολύ ψυχολογικά: «Εμένα με ανεβάζει πάρα πολύ ο κωμικός ρόλος. Ο δραματικός, τον παίρνω μαζί μου, τον κουβαλάω μετά την παράσταση, πριν την παράσταση, το άγχος είναι τεράστιο. Εγώ δηλαδή, γυρνάω σπίτι έτσι μέσα στην κατήφεια, στενοχωρημένη, κουβαλάω πάντα αυτό που έχω ζήσει, ενώ με την κωμωδία βγαίνεις ελαφρύς, τελείωσε», είπε.
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.
Από τις αυθόρμητες συναντήσεις με φίλους μέχρι τη μουσική, το φαγητό και τις νέες εμπειρίες, τα μπαρ εξελίσσονται μαζί με τον τρόπο που διασκεδάζουμε. Νέα έρευνα της Heineken σε εννέα ευρωπαϊκές αγορές αποκαλύπτει τι αναζητούν σήμερα οι επισκέπτες τους και γιατί, ειδικά στην Ελλάδα, η Gen Z δίνει το δικό της στίγμα για το μέλλον της εξόδου.
Πώς η τεχνολογία και οι διαφορετικές επιλογές μετακίνησης μάς επιτρέπουν να περιορίσουμε την ταλαιπωρία και να απολαύσουμε περισσότερο την καθημερινότητά μας.