Stéphane Rolland: «Η Αθηνά Ωνάση είναι ένα πολύ γλυκό κορίτσι»
Case study για κάθε φιλόδοξο σχεδιαστή, ο δημιουργός υψηλής ραπτικής μάς υποδέχτηκε στο νέο του ατελιέ στο Παρίσι και μίλησε για τις διασημότητες που ντύνει σε όλο τον κόσμο
Συνέντευξη στη Μαρία Λεμονιά
Φωτογράφος: Νικόλας Αριστείδου
Το να συναντήσεις τον couturier Στεφάν Ρολάν στο Παρίσι, και μάλιστα στη διάρκεια της Εβδομάδας Μόδας Υψηλής Ραπτικής, μοιάζει με άπιαστο όνειρο. Ο 60χρονος σχεδιαστής αποτελεί χρόνια τώρα σταθερή αξία στον χώρο της haute couture, με ένα αξιοζήλευτο πελατολόγιο και μια μακρά λίστα αναμονής γεμάτη από ανυπόμονες διάσημες πελάτισσες από όλο τον κόσμο. Καταφέρνω όμως να τον συναντήσω στο καινούριο του ατελιέ, στο νούμερο 39 της Av. Franklin D. Roosevelt, στο αριστοκρατικό κέντρο της Πόλης του Φωτός.
«Σου αρέσει ο νέος μου χώρος;», ρωτάει καθώς με ξεναγεί σε ένα απέραντο ατελιέ που, αν αγαπάς τη μόδα, σε κάνει να νιώθεις σαν την Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων. Μοναδικές δημιουργίες από την ανοιξιάτικη και καλοκαιρινή συλλογή 2026 μαγνητίζουν το βλέμμα, ενώ η νέα του σειρά κοσμημάτων έχει πάρει θέση δίπλα στα μπουκαλάκια με τα υπέροχα αρώματά του. Ολα έχουν το πολυπόθητο label του οίκου Stéphane Rolland. Ο Γάλλος δημιουργός αγάπησε τη μόδα από παιδί. Το γεγονός ότι η μητέρα του εργαζόταν ως υπεύθυνη στο περίφημο φωτογραφικό στούντιο Pictorial Service έπαιξε κάποιον ρόλο; «Σαφώς!», μου τονίζει. «Δεν θυμάμαι τις διασημότητες που περνούσαν για να φωτογραφηθούν, αλλά θυμάμαι έντονα το φως από τους προβολείς. Οπως αναφέρω συχνά, εκείνη την εποχή όλα ήταν ασπρόμαυρα.
Ο Στεφάν Ρολάν με την Αγγελική Τσιώνη, ένα από τα πιο αγαπημένα του μοντέλα
Γνωστοί φωτογράφοι όπως ο Ζανλούπ Σιέφ ή ο Ντέιβιντ Χάμιλτον έρχονταν στο Παρίσι για να κάνουν τις φωτογραφήσεις τους και έδιναν τα φιλμ τους για εμφάνιση. Τα πάντα είχαν να κάνουν με τον όγκο και την αντίθεση. Τα μάτια μου εκπαιδεύτηκαν νωρίς και ό,τι κάνω έχει να κάνει με την αντίθεση, τον όγκο και την κίνηση».
Αποφάσισε ότι θέλει να γίνει σχεδιαστής μόδας από τα 5 του μόλις χρόνια. «Μεγαλώνοντας αντιλήφθηκα ότι τα γεωμετρικά σχέδια μιας, ίσως, αρχιτεκτονικής προσέγγισης είναι στο DNA μου. Ο παππούς μου ήταν γλύπτης και ίσως εκείνος εκπαίδευσε το μάτι μου να πιάνει οτιδήποτε αρχιτεκτονικό. Η αρχιτεκτονική με εμπνέει σε οτιδήποτε και αν δημιουργώ - είτε σχεδιάζω το τακούνι ενός παπουτσιού είτε ένα βραχιόλι», αναφέρει. Η διαδρομή του είχε τη φόρα ενός μεγάλου ταλέντου, αλλά και μιας σχετικής καλοτυχίας. Στα 20 χρόνια του ο Ρολάν θα μπει στον οίκο Balenciaga, όπου μέσα σε έναν μόλις χρόνο θα εκτιμήσουν τη δουλειά του τόσο ώστε να τον προαγάγουν σε creative director του ανδρικού τμήματος.
Στα 24 του εγκαταλείπει τον οίκο για να ξεκινήσει μια δική του φίρμα prêt-à-porter, κάτι που συνεχίζει μέχρι τα 30 του, όταν δέχεται τη θέση του καλλιτεχνικού σχεδιαστή στον οίκο υψηλής ραπτικής που είχε ιδρύσει ο Ζαν-Λουί Σερέρ. Παρέμεινε επί δέκα χρόνια σε αυτή τη θέση, ενώ παράλληλα, σχεδιάζοντας κοστούμια για τον κόσμο του θεάματος, έγινε επίσημος συνεργάτης του Κινηματογραφικού Φεστιβάλ των Καννών- όλοι μιλούν για το νέο αστέρι της μόδας. Μετά από μια μακροχρόνια διαδρομή επιτυχιών, σήμερα ο οίκος Stéphane Rolland, που ξεκίνησε το 2007, συγκαταλέγεται ανάμεσα στους 14 που συνθέτουν την Υψηλή Ραπτική στο Παρίσι.
Τον ρωτώ για το σόου Stéphane Rolland Haute Couture SS 2026 που παρουσίασε πριν από λίγες ημέρες στη γαλλική πρωτεύουσα: «Είχε θέμα το τσίρκο. Το τσίρκο όπως το αντιμετώπιζε και ο Πικάσο δεν επιδιώκει την προσοχή μέσω της υπερβολής αλλά της αμφισβήτησης. Οι πρώτες σιλουέτες μπαίνουν όπως θα έμπαινε κανείς σε έναν ιερό χώρο: ασύμμετρα παλτό, φορέματα, μακριές δομημένες κάπες που συνθέτουν μια αρχιτεκτονική σιωπής. Οι όγκοι είναι ακριβείς, μερικές φορές σχεδόν αυστηροί. Το μετάξι, το σατέν και το κρεπ γίνονται τόσο υλικά κατασκευής όσο και έκφρασης. Το κέντημα παίζει κεντρικό ρόλο όχι ως στολίδι, αλλά ως γλώσσα. Τα διαμάντια, οι κρύσταλλοι, τα ρουμπίνια, τα τοπάζια δεν μιλούν για πλούτο, αλλά για φως. Είναι σημεία προσανατολισμού μέσα στο σκοτάδι. Υπήρχε σαφής επηρεασμός από τον Πικάσο».
Ενα από τα πρώτα μοντέλα που εμπιστεύτηκε για τις επιδείξεις του και στενή φίλη του πλέον,
η Αντριάνα Σκλεναρίκοβα ήταν η επιλογή του Στεφάν Ρολάν και για το εντυπωσιακό
φινάλε του πρόσφατου σόου του στο Παρίσι
Οι διάσημοι ήταν πολλοί στην επίδειξή του, με την Αντριάνα Σκλεναρίκοβα να σφραγίζει το εντυπωσιακό φινάλε. «Είχα επιλέξει την Αντριάνα για το πρώτο μου σόου πριν από χρόνια - δεν θα αποκαλύψω πόσα, γιατί δεν θα ήταν κομψό για μια κυρία! Ολον αυτό τον καιρό διατηρήσαμε μια πολύ ζεστή φιλία. Κάποια στιγμή τής ανέφερα ότι ήθελα να ξανα- συνεργαστούμε και το αποδέχτηκε με χαρά. Τώρα είναι αρραβωνιασμένη με έναν δημοφιλή Γάλλο τραγουδιστή (σ.σ.: τον Μαρκ Λαβουάν), στον οποίο είπα “Ελα στο σόου να απολαύσεις τη μέλλουσα σύζυγό σου!”. Ηταν υπέροχο που το ξαναζήσαμε όλοι μαζί αυτό».
Παρούσα ήταν και η Πρώτη Κυρία της Γαλλίας Μπριζίτ Μακρόν. «Η βραδιά είχε και φιλανθρωπικό χαρακτήρα. Η κυρία Μακρόν είναι γνωστό ότι αγαπά τη μόδα και στηρίζει τη γαλλική δημιουργικότητα, όπως και ότι προσφέρει έντονο φιλανθρωπικό έργο στηρίζοντας ευπαθείς κοινωνικές ομάδες. Ηταν υπέροχο που βρέθηκε κοντά μας από τη front row». Τον ρωτώ φυσικά και για την ακριβοθώρητη Αθηνά Ωνάση, η οποία έκανε μία από τις σπάνιες δημόσιες εμφανίσεις της όχι μόνο απολαμβάνοντας την επίδειξη του Ρολάν, αλλά και ποζάροντας με άνεση στους φωτογράφους. «Την Αθηνά δεν τη γνώριζα, είναι μια νέα φίλη. Βέβαια γνωρίζω την ιστορία των προγόνων της, όπως όλος κόσμος. Πρόκειται για μια θρυλική οικογένεια - τo 2023 μάλιστα είχα αφιερώσει μια συλλογή μου στη Μαρία Κάλλας.
Με την Αθηνά έχουμε μια κοινή φίλη, την Αριάντνα Γκουτιέρες, που είναι μοντέλο από τη Νότια Αφρική και πάντα μου έλεγε: “Πρέπει να γνωρίσεις την Αθηνά, θα τη λατρέψεις!”. Ετσι ήρθε τελικά στην επίδειξή μου. Ηταν μια ευχάριστη έκπληξη τόσο το ότι ήρθε όσο και το ότι φόρεσε δική μου δημιουργία. Είναι ένα πολύ γλυκό κορίτσι!».
Θερμός φιλέλληνας, όταν είχε ερωτηθεί παλιότερα για το ωραιότερο άγαλμα που έχει δει ποτέ στη ζωή του, χωρίς δεύτερη σκέψη είχε απαντήσει: «Η Νίκη της Σαμοθράκης. Ημουν παιδί όταν την είδα για πρώτη φορά στο Μουσείο του Λούβρου. Μοιάζει να κινείται προς τα εμπρός με τα φτερά στην πλάτη της, υπάρχει αυτή η αίσθηση της ανάκαμψης, μια γενναιοδωρία στην κίνηση την οποία λατρεύω. Ταυτόχρονα, φαίνεται να αφήνει πίσω της κάτι. Μου αρέσει επίσης το ντραπέ της φούστας της». Η αγάπη του για τη χώρα μας δεν εξαντλείται στα αρχαία αριστουργήματα. «Την αγάπη μου για την Ελλάδα την κληρονόμησα από τη μητέρα μου. Ξεκίνησα από έφηβος να έρχομαι και να λατρεύω τη Μύκονο. Το λευκό, το γαλάζιο, αλλά και όλη αυτή την ενέργεια, την ατμόσφαιρα μιας κοσμοπολίτικης ανεμελιάς.
Στην Ελλάδα έχω ζήσει μερικές από τις ωραιότερες στιγμές της ζωής μου. Οταν έφτασα για πρώτη φορά είχα ένα όνειρο: να αγοράσω ένα κόσμημα από τον Λαλαούνη. Ημουν πολύ νέος και τα χρήματά μου δεν ήταν πολλά. Με τις οικονομίες μου, όμως, κατάφερα να πάρω ένα δαχτυλίδι που το φορούσα συνέχεια. Δεν το αποχωριζόμουν ποτέ, σε σημείο που οι φίλοι μου νόμιζαν ότι είχα αρραβωνιαστεί!», θυμάται. Οσο για τις Ελληνίδες στο πελατολόγιό του: «Ντύνω τη Γιάννα Αγγελοπούλου. Μου αρέσει να συνεργάζομαι μαζί της γιατί ενώ πρόκειται για “σιδηρά κυρία”, διατηρεί τη θηλυκή της πλευρά. Γνωρίζει από μόδα, υψηλή ραπτική και έχει μια έμφυτη αίσθηση της κομψότητας. Ρούχα μου έχει φορέσει και η Ρόη Αποστολοπούλου, η οποία επίσης αγαπά τη μόδα και την υψηλή ραπτική. Αλλη μια ξεχωριστή Ελληνίδα είναι για μένα η Αγγελική Τσιώνου, ένα από τα αγαπημένα μου μοντέλα. Γνωριστήκαμε πριν από τέσσερα χρόνια και διατηρούμε μια πολύ όμορφη σχέση».
Η συλλογή Stéphane Rolland Haute Couture SS 2026 είχε θέμα το τσίρκο μέσα από την καλλιτεχνική οπτική του Πάμπλο
Πικάσο - δεν επιδιώκει την προσοχή μέσω της υπερβολής αλλά της αμφισβήτησης
Αναρωτιέμαι αν έζησε και δύσκολες στιγμές στην καριέρα του. «Ποτέ μια πορεία δεν είναι μόνο ανοδική, υπάρχουν πάντα σκόπελοι και ατυχίες. Το θέμα είναι να αντιληφθείς το λάθος και να διδαχτείς από αυτό. Να πας παρακάτω χωρίς να κοιτάς πίσω. Σαφώς και υπήρξαν δυσκολίες. Οταν όμως παραμένεις σταθερός σε ποιότητα και αξίες, περνάς ευκολότερα τα ψηλά κύματα. Ακόμη και σήμερα, που η πολυτέλεια περνά κρίση, εγώ διατηρώ το κοινό μου. Δες τι συμβαίνει εδώ, η μέρα μοιάζει πολύ μικρή για να τα προλάβω όλα. Και βέβαια, να τονίσω πόσο τυχερός νιώθω που οι δρόμοι μας συναντήθηκαν πριν από καιρό με τον Πιερ Μαρτίνεζ, με τον οποίο πορευόμαστε μαζί. Γνωριστήκαμε σε μια δύσκολη περίοδο της ζωής μου και ήταν ένα δώρο ζωής η συνάντησή μας αυτή.
Οι επιτυχίες γίνονται ακόμη μεγαλύτερες όταν ενώνονται δυνάμεις και οι άνθρωποι γίνονται ομάδα»